De Media, wat is dat eigenlijk? Wat is eigenlijk een journalist? Iemand zoals u en ik die toevallig ‘verslag uitbrengt’ van het reilen en zeilen in de wereld. Hoe doet hij dat? Op dezelfde manier als de buurvrouw verslag uitbrengt van wat er gisteren gebeurd is bij die en die. Zij het dan – als het goed zit tenminste – op een iets gestructureerder manier.

Maar de kern blijft hetzelfde: nieuws brengen. Is het feit dat ik vorige week onpasselijk werd na het eten van een iets té somptueuze hoeveelheid escargots nieuws? Neen dus. Is het feit dat mijn moeder elke dag opnieuw in het rusthuis wacht tot de dood haar uit haar lijden verlost nieuws? Zeker niet voor de massa en voor mij eigenlijk ook al niet meer want het duurt nu al zo lang.

Nieuws is wat de massa in beroering brengt, sensatie, opschudding. Een jonge, roekeloze Roemeen die na het slikken van een aantal pillen XTC en een dosis cocaïne met zijn auto – een ware moordmachine zo bleek - waarmee hij nog maar net kon rijden, een paar onschuldige slachtoffers maakt: dat is nieuws! Grove sensatie, daar komt het dus op aan bij de Media. En laten we wel wezen, niet alleen VTM is daar gulzig op. Tegenwoordig mogen gerenomeerde advocaten, ik noem geen namen maar iedereen weet over wie ik het heb, het proces dat nog volop aan de gang is, toelichten in het journaal. Dat de advocaat in kwestie op die manier de objectieve gang van zaken in het gedrang brengt en dat de media hem hiertoe maar al te graag platform bieden, zal niemand storen…tenzij misschien de beschuldigde in kwestie.

Dat Bush vraagt om even de camera’s uit te zetten om daarna ongezouten en onnadenkend zijn mening te spuien waarbij hij het platvloerse niet uit de weg gaat, mag morgen op YouTube. Dat Leterme een voorkeur heeft voor het Franse volkslied maar wel onze koning flankeert op onze Nationale Feestdag, wordt gretig door de media benadrukt.

Maar waar halen diezelfde Media hun grond van bestaan vandaan? Bij ons toch, bij het volk. Bij u en bij mij. Want wij kijken er naar. Wij willen bloed en tranen! Wij willen Spelen! En die krijgen we, binnenkort alweer. Tot vervelens toe zullen wij elke dag onze nationale trots verdedigen wanneer onze atleten ons land gaan vertegenwoordigen in China, het land waar niets te vertegenwoordigen valt behalve het opgepoetste blazoen van een communistisch regime dat in drie maand tijd meer terdoodveroordeelden heeft geëxecuteerd dan er in de voorbije drie jaar over de ganse wereld werden uitgevoerd!

Toen ik nog op de middelbare school zat, had een al wat ouder wordende leraar – hij liep tegen zijn pensioen – het vaak over dat ‘arme Vlaanderen’.

Hierbij wil ik hem graag bijtreden maar in het kader van de globalisatie zeg ik: Arme Wereld!

Ik ben benieuwd wat dat gaat geven...

Zu Volksliedern gehören im weitesten Sinne natürlich auch Arbeiterlieder, Lieder in denen es sich um Solidarität geht... Bella Ciao!! hier zum anhören: Arbeiter von Wien, Bandiera Rossa, Bella Cia, Die Frauen der Commune, Die Internationale, Die Moorsoldaten, Einheitsfrontlied, Lied der Internationalen Brigaden, Lied der österreichischen Widerstandskämpfer, Solidaritätslied, Venceremos

Künstler - Showmanagement - Shows - showag – 4vision gmbh

Die showA.g betreibt das erste und das einzige zusammenführende Agentur-/ Management-/ Künstler-Event-/ Partner-/ Kunden-Internetportal in ganz Europa!!

4vision gmbh germany
showA.g · show-A.gency-group

Auf dem Schildrain 3

D-78532 Tuttlingen (Schwarzwald)

Telefon: (0049) 0700/88446633 (12 Cent/Minuten)

eMail: info@showmanagement.de

http://www.showmanagement.de  Titelseite Katalog: 7000 Künstle

http://www.showmanagement.de/showag  Auswahl: 440 Künstler im Schnellzugriff

http://www.showmanagement.de/showag/brasil  Brasil, Karibik, Limbo, Beasiltänzerinnen ...

http://www.showmanagement.de/showag/top88  Auswahl von TOP88 ...  88 von 7000 Künstler

http://www.showmanagement.de/showag/oldies  Das Beste das wir haben ... OLDIES, 50er, 60er, 70er

http://www.showmanagement.de/showag/service  Wir tun alles für Sie!!

http://www.showmanagement.de/showag/kontakt  Kontakt zu uns der showag, 4vision gmbh 

http://www.showmanagement.de/showag/gesang  Sänger, Sängerinnen ... Gesangsgruppen,

http://www.showmanagement.de/showag/artisten  Akrobaten, Seilakrobatik, Artisten auf Räder 

http://www.showmanagement.de/showag/comedy  Comedian, Bauchredner, Clowns und Magic

http://www.showmanagement.de/showag/klicktipp  Ein Besuch lohnt sich bei den Klicktipps

http://www.showmanagement.de/showag/kapellen  Bands, Partybands, Galabands, Orchester

http://www.showmanagement.de/showag/schlager  Schlagerkünstler, Sänger und Sängerinnen

http://www.showmanagement.de/showag/mallorca  Mallaorca-Party, Apres-Ski-Party … Spaß

http://www.showmanagement.de/showag/managen  Wie wir uns für Sie managen!

http://www.showmanagement.de/showag/animation  Zur Unterhaltung zum Empfang und zwischendurch

http://www.showmanagement.de/showag/kleinkunst  Schnellzeichner, Karikaturisten ... und Magie

http://www.showmanagement.de/showag/partyband  Bands für Ihre Party, Gala und zur Unterhaltung

http://www.showmanagement.de/showag/moderator  Moderatoren, Sprecher, Unterhalter, Entertainer

http://www.showmanagement.de/showag/volksmusik  ... volkstümliche Schlager, Spaß und gute Laune  

http://www.showmanagement.de/showag/willkommen  Hier bei uns, den Partner der showag / 4vision gmbh

http://www.showmanagement.de/showag/frauenpower  Bands für Ihre Party, Gala und zur Unterhaltung

http://www.showmanagement.de/showag/bauchredner  Bauchredner, Comedy, Kabarett und Unterhaltung ...

http://www.showmanagement.de/showag/saengerinnen  Sängerinnen, Schlager, Oldies, Gospel und Musical

4vision gmbh · showag · ShowAgency-group
Auf dem Schildrain 3
D-78532 Tuttlingen (Schwarzwald)

eMail: 4vision@showag.de
http://www.4vision.showag.de
http://www.4vision.showag.de/showag
http://www.4vision.showag.de/showag/kontakt
http://www.4vision.showag.de/showag/willkommem

Ob Firmenfeste, Tagungen, Messen oder Jubiläumsveranstaltungen, SHOWAG ist die führende Künstlerdatenbank in Deutschland und sorgt für die perfekte Beschaffung und Unterhaltung Ihrer Gäste. Wenn Sie Ihr Publikum mit einem Künstler überraschen möchten, hält die SHOWAG die größte Auswahl von internationalen Künstlern - Stars & Sternchen - für Sie bereit. Aus einer Vielzahl von Künstlern bietet Ihnen die SHOWAG den größten Querschnitt aus der gesamten Show- und Unterhaltungsbranche.

http://www.4vision.showag.de   Titelseite Katalog: 7000 Künstler
http://www.4vision.showag.de/showag   Auswahl: 440 Künstler im Schnellzugriff
http://www.4vision.showag.de/showag/brasil   Brasil, Karibik, Limbo, Beasiltänzerinnen ...
http://www.4vision.showag.de/showag/top88   Auswahl von TOP88 ...  88 von 7000 Künstler
http://www.4vision.showag.de/showag/oldies   Das Beste das wir haben ... OLDIES, 50er, 60er, 70er
http://www.4vision.showag.de/showag/service   Wir tun alles für Sie!!
http://www.4vision.showag.de/showag/kontakt   Kontakt zu uns der showag, 4vision gmbh 
http://www.4vision.showag.de/showag/gesang   Sänger, Sängerinnen ... Gesangsgruppen,
http://www.4vision.showag.de/showag/artisten   Akrobaten, Seilakrobatik, Artisten auf Räder 
http://www.4vision.showag.de/showag/comedy   Comedian, Bauchredner, Clowns und Magic
http://www.4vision.showag.de/showag/klicktipp   Ein Besuch lohnt sich bei den Klicktipps
http://www.4vision.showag.de/showag/kapellen   Bands, Partybands, Galabands, Orchester
http://www.4vision.showag.de/showag/schlager   Schlagerkünstler, Sänger und Sängerinnen
http://www.4vision.showag.de/showag/mallorca   Mallaorca-Party, Apres-Ski-Party … Spaß
http://www.4vision.showag.de/showag/managen   Wie wir uns für Sie managen!
http://www.4vision.showag.de/showag/animation   Zur Unterhaltung zum Empfang und zwischendurch
http://www.4vision.showag.de/showag/kleinkunst   Schnellzeichner, Karikaturisten ... und Magie
http://www.4vision.showag.de/showag/partyband   Bands für Ihre Party, Gala und zur Unterhaltung
http://www.4vision.showag.de/showag/moderator  Moderatoren, Sprecher, Unterhalter, Entertainer
http://www.4vision.showag.de/showag/volksmusik   ... volkstümliche Schlager, Spaß und gute Laune 
http://www.4vision.showag.de/showag/willkommen   Hier bei uns, den Partner der showag / 4vision gmbh
http://www.4vision.showag.de/showag/frauenpower   Bands für Ihre Party, Gala und zur Unterhaltung
http://www.4vision.showag.de/showag/bauchredner   Bauchredner, Comedy, Kabarett und Unterhaltung ...
http://www.4vision.showag.de/showag/saengerinnen   Sängerinnen, Schlager, Oldies, Gospel und Musical
Telefon: (0049) 0700/88446633 (12 Cent/Minuten) ... dieser Nummer hat Gültigkeit in ganz EUROPA

4vision gmbh germany
showA.g · showAgency-group
Auf dem Schildrain 3
D-78532 Tuttlingen (Schwarzwald)

eMail: info@showag.de
Internet: www.showag.de
Internet: www.showag.de
Internet: www.showag.de/showag
Internet: www.showag.de/showag/kontakt
Internet: www.showag.de/showag/willkommem
Telefon: (0049) 0700/88446633 (12 Cent/Minute)

Internet: www.showag.de Titelseite Katalog: 7000 Künstler
Internet: www.showag.de/showag Auswahl: 440 Künstler im Schnellzugriff
Internet: www.showag.de/showag/brasil Brasil, Karibik, Limbo, Beasiltänzerinnen ...
Internet: www.showag.de/showag/top88 Auswahl von TOP88 ... 88 von 7000 Künstler
Internet: www.showag.de/showag/oldies Das Beste das wir haben ... OLDIES, 50er, 60er, 70er
Internet: www.showag.de/showag/service Wir tun alles für Sie!!
Internet: www.showag.de/showag/kontakt Kontakt zu uns der showag, 4vision gmbh
Internet: www.showag.de/showag/gesang Sänger, Sängerinnen ... Gesangsgruppen,
Internet: www.showag.de/showag/artisten Akrobaten, Seilakrobatik, Artisten auf Räder
Internet: www.showag.de/showag/comedy Comedian, Bauchredner, Clowns und Magic
Internet: www.showag.de/showag/klicktipp Ein Besuch lohnt sich bei den Klicktipps
Internet: www.showag.de/showag/kapellen Bands, Partybands, Galabands, Orchester
Internet: www.showag.de/showag/schlager Schlagerkünstler, Sänger und Sängerinnen
Internet: www.showag.de/showag/mallorca Mallaorca-Party, Apres-Ski-Party … Spaß
Internet: www.showag.de/showag/managen Wie wir uns für Sie managen!
Internet: www.showag.de/showag/animation Zur Unterhaltung zum Empfang und zwischendurch
Internet: www.showag.de/showag/kleinkunst Schnellzeichner, Karikaturisten ... und Magie
Internet: www.showag.de/showag/partyband Bands für Ihre Party, Gala und zur Unterhaltung
Internet: www.showag.de/showag/moderator Moderatoren, Sprecher, Unterhalter, Entertainer
Internet: www.showag.de/showag/volksmusik ... volkstümliche Schlager, Spaß und gute Laune
Internet: www.showag.de/showag/willkommen Hier bei uns, den Partner der showag / 4vision gmbh
Internet: www.showag.de/showag/frauenpower Bands für Ihre Party, Gala und zur Unterhaltung
Internet: www.showag.de/showag/bauchredner Bauchredner, Comedy, Kabarett und Unterhaltung ...
Internet: www.showag.de/showag/saengerinnen Sängerinnen, Schlager, Oldies, Gospel und Musical
Telefon: (0049) 0700/88446633 (12 Cent/Minuten) ... dieser Nummer hat Gültigkeit in ganz EUROPA

Dieses Lied sollte viel mehr gesungen werden und sich wieder in unsere Hirne brennen ...

[audio http://www.geuppt.de/files/d24a0d8b60d3a43c71e823bfc.mp3]

Die Gedanken sind frei

1. Die Gedanken sind frei,
   Wer kann sie erraten,
   Sie fliegen vorbei,
   Wie nächtliche Schatten.
   Kein Mensch kann sie wissen,
   Kein Jäger erschießen.
   Mit Pulver und Blei
   Die Gedanken sind frei!
2. Ich denke was ich will
   Und was mich beglücket,
   Doch alles in der Still',
   Und wie es sich schicket.
   Mein Wunsch, mein Begehren
   Kann niemand verwehren,
   Es bleibet dabei:
   Die Gedanken sind frei!
3. Ich liebe den Wein,
   Mein Mädchen vor allen,
   Sie tut mir allein
   Am besten gefallen.
   Ich bin nicht alleine
   Bei meinem Glas Weine,
   Mein Mädchen dabei:
   Die Gedanken sind frei!
4. Und sperrt man mich ein
   In finsteren Kerker,
   Ich spotte der Pein
   Und menschlicher Werke.
   Denn meine Gedanken
   Zerreißen die Schranken
   Und Mauern entzwei,
   Die Gedanken sind frei!
5. Drum will ich auf immer
   Den Sorgen entsagen
   Und will dich auch nimmer
   Mit Willen verklagen.
   Man kann ja im Herzen
   Stets lachen und scherzen
   Und denken dabei:
   Die Gedanken sind frei!

Als de Friese trots ergens is gekwetst, dan is het wel door het uitblijven van de strenge winters. Het lijkt wel of de Elfstedentocht tot het verleden behoort, voorgoed. Tradities kunnen sterven maar niet zonder nakomelingschap. Het Thialfstadion in Heerenveen zet de traditie van het Friese schaatsen voort.

Twee bezittingen koestert Kommer dan ook met meer genegenheid dan wat ook: zijn schaatsen en zijn zeilboot. Ja, zoals de schaatsen het symbool zijn van de winter, zo is de boot, het skûtje, het levende bewijs dat er nog meren en kieviten zijn in zijn land. "Niet de Friesche taal maar Friesland zelf is een droom", zegt Kommer wel eens. "Een droom van een land dat het verdient lief te hebben inclusief de kliffen en schorren, de bossen en de meren en natuurlijk de "Oldenhove" de scheve toren van Leeuwarden. De vraag die buitenstaanders bezighoudt, is of de toren schever staat dan die van Pisa. Voor de Friezen is alleen van belang dat de toren nog staat.

De liefde van Kommer voor zijn moederland valt op te snuiven aan alle kanten en naast het levensgrote portret van Aletta Jacobs en de wajangpoppen, zijn de wanden van zijn werkkamer gesierd met prenten en schilderijtjes van het rijke, Friesche leven. "Het mag dan verleden tijd zijn", zegt Kommer, "maar die verleden tijd is ook voor een groot deel mijn eigen verleden en het leven van mijn ouders en grootouders. Ik kan daarvan niet zo maar afstand doen." "Vroeger was alles beter?" probeer ik voorzichtig maar Kommer schudt al meteen haast moedeloos zijn hoofd. "Dat is het nadeel van onze jeugd", zegt hij. "Ze probeert het verleden te vangen in one-liners en denkt daarmee de eigen cultuur te hebben gekarakteriseerd. Zo zit het niet. Om aan iets nieuws te beginnen, moet je eerst weten wie je zelf bent en waar je vandaan komt. Zo niet, dan doe je valse slagen, je vaart niet meer voor de wind en noem zo maar op. Ik weet wel dat het niet populair is om traditie te verdedigen maar ik doe het toch."

Traditie, het woord klinkt haast vies in het moderne "tijdsgewricht" maar Kommer maakt er een helder juweel van. "Een ander woord voor traditie, is overlevering", zegt hij. Met vaste hand schenkt hij nu twee glazen Beerenburg in, haast tot aan het randje. "Kijk nu toch eens naar dit heerlijk vocht en hoe het schittert en blinkt en kristallen glazen. Beerenburg en kristal horen bij elkaar", dat is zijn praatje bij een plaatje. "Allebei oeroud en helder", lacht hij. "Vroeger hield Beerenburg de mensen op het land warm tijdens het werk op koude en natte dagen. Nu houdt het mij en vele andere Friezen warm omdat we weten wat een prachtig en karakteristiek Fries product het is. Wij hoeven niet zo nodig mee te doen aan de moderniteit met buitenlandse drankjes. Wij hebben Beerenburg en echt is echt. Ook al laat teveel Beerenburg mij zwalken, het is toch de grond waarop ik sta."

Als Friesland tabaksplantages gehad zou hebben, dan zou Kommer vermoedelijk Friesche tabak hebben gerookt. Maar dat is niet zo. Mooie Friesche pijpen zijn er altijd wel gemaakt en die gebruikt de oude, wijze politicus dan ook maar al te graag. Ook nu steekt hij er weer lustig de brand in.  

"Wist je dat Constantinopel altijd een vrijplaats is geweest voor culturen uit allerlei richtingen?" vraagt hij. "En wist je ook dat die culturen allemaal succesvol langs elkaar heen leefden al waren ze wel een beetje bang voor elkaar? Die functie van vrijhaven heeft de stad in de loop van de jaren steeds minder gekregen en wat heeft dat opgeleverd? Meer armoede dan ooit! De Turken hebben de traditie vergooid. Ze hadden de stad moeten koesteren als mengelmoes van culturen. Misschien waren ze dan in staat geweest om die onderlinge angsten en naijver weg te nemen. In een soort "Sturm und Drang"  gevoel hebben ze die traditie aan het begin van de vorige eeuw bijna weggevaagd." De oude, wijze politicus schudt zijn hoofd op een haast melancholieke wijze. "We gooien onze tradities te snel overboord in een ongebreidelde dadendrang."

Mij schiet ineens iets te binnen. "Van morgen zag ik dat de Belgische kabinetsformateur niet wist wat er gevierd werd op de nationale feestdag en bovendien kon hij het Belgische volkslied niet tot een goed einde brengen. Het was stuitend", zeg ik. Kommer knikt. "Dat was het zeker. Eigenlijk zegt zo'n man "Ik heb niets te maken met dit land zoals het is, ook niet met mijn voorouders en die van mijn landgenoten, eigenlijk heb ik met niemand iets te maken. Ik ga dit land leiden naar een nieuwe tijd, wat die dan ook moge zijn". Dat is niet echt iets om vertrouwen in te krijgen."

Kommer staat op want aan het einde van dit gesprek wil hij de zwarte en witte zwanen in zijn vijver voeren. "Dat deden mijn ouders en hun ouders enzovoorts. Dat is traditie, overlevering. Dat is een geschenk van voorgaande generaties en zo'n geschenk houd ik graag in ere."

Op mijn weg terug kijk ik uit over het Friese landschap en denk ik aan het stadje waar ik zelf geboren ben, Nijkerk op de Veluwe. Hoe anders is die omgeving. Beide mooi, beide aantrekkelijk. Juist ik, als rondtrekkende ziel, heb de woorden van Kommer maar al te goed verstaan. Zonder wortels red niemand het.

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

Http://politiek.wordpress.com

 Service

www.volkscultuur.nl

www.terugblik.com

www.kadampa.nl

www.blog2punt0.nl

www.l5.nl

www.-levy.blogspot.com

Kommer aait zijn kleine, grijze sikje en kijkt om zich heen alsof hij de horizon afzoekt. "Deze keer moeten we uitwijken naar mijn studeerkamer", zegt hij trots. "In alle keukens van het huis heerst chaos want de schoonmakerij is uitgebarsten", lacht hij. Dan steekt hij een vinger omhoog om aan te geven dat de Friese profetie een aanvang neemt. "Maar gelukkig hebben we de Beerenburg en twee glazen hier", met een knikje verwijst hij naar het kleine bijzettafeltje naast de leren fauteuil bij de erker aan de zijkant van zijn huis. "En kijk, zegt hij terwijl hij met zijn vinger de muren aanwijst. "Alle wanden hebben hier de kleur van de windrichting: het donkerblauw van het noorden, het rozerood van het oosten, het geel van het zuiden en het rood van het westen. Daar voel ik me bij thuis", de tevredenheid in zijn ogen kan mij onmogelijk ontgaan.  Het is duidelijk dat hij wat emotioneel raakt en hij legt zijn pijp weg, naast het kruikje Beerenburg.

Hij schuift het tafeltje met het kruikje Beerenburg meer naar het midden van de kamer en wijst mij een leren fauteuil met kussen. "Als je het niet wilt, leg je het maar naast de stoel hoor jongeman", glimlacht hij. "Je wilde het hebben over waarden en normen? Mijn favoriete onderwerp, hoewel er veel teveel over gepraat wordt de laatste jaren!" Hij vouwt zijn handen in elkaar en staart even naar het plafond. "Weet je, al dat gepraat heeft nog steeds niet duidelijk gemaakt over welke waarden en normen we het eigenlijk hebben. Het lijkt een soort herstelbeweging en die hebben we in de loop van de tientallen jaren méér dan ééns gehad." Met elk woord stampt hij de tabak in zijn Friesche pijp verder aan. "Vóór de Tweede Wereldoorlog had je Nationaal Herstel, een clubje dat het liefst lijfstraffen zou hebben ingevoerd. Dat is gek hè? Mensen die over waarden en normen beginnen, willen altijd allereerst straffen. Alsof waarden en normen er met de zweep in te ranselen zijn. Nou, ik zeg altijd: 'ze zijn er eerder uitgeranseld dan erin'. Wie zware straffen uitdeelt, laat zien over weinig waarden en normen te beschikken." Ik verschuif even in mijn fauteuil want mij bekruipt het onrustbarende gevoel dat we het vandaag ééns worden.

"Maar u moet toch toegeven dat veel jongeren in de bus niet eens meer opstaan voor ouderen", probeer ik. "En die vechtpartijen bij het voetballen... ."Er tekent zich iets van irritatie af in het gezicht van de oude en wijze politicus en dus stop ik mijn betoog haastig. "Kijk eens, jongeman", zegt Kommer terwijl hij een glas Beerenburg voor mij inschenkt. "Ik heb al eens eerder gezegd dat je niet teveel naar voor de hand liggende zaken moet wijzen. Natuurlijk, jongeren blijven steeds vaker zitten, niet alleen als een oudere graag een zitplaats zou willen hebben maar ook als er een zwangere vrouw moet staan of iemand met zijn been in het gips." Deze keer giet hij een flinke slok Beerenburg naarbinnen en nadenkend blijft hij naar het fraai, compleet met engeltjes en sierlijsten, gestuukte plafond staren. Dan springt hij overeind alsof hij zich plotseling iets bedenkt. Met grote stappen beent hij naar de vleugel die de andere helft van de kamer bevolkt.

"Een echte Bachmann van 1897", zegt hij onderwijzend en hij neemt plaats achter het instrument. "Met een half octaaf extra zodat je er stukken op kunt spelen die niemand uit zijn Japanner in de doorzonwoning haalt." Zijn armen zweven nu ver omhoog alsof er sprake is van levitatie en met kracht raken zijn handen de toetsen. Soepel en liefdevol maar ook helder en onverzettelijk begint hij aan de beroemde fuga van Bach. Zijn  handen vliegen steeds weer van links naar rechts, soms hoger dan een zwaluw over de akkers. Zijn zit is stevig en toch meegaand, de ervaren ruiter van een Friesche hengst laat zich hier kennen. En dan...houdt hij even plotseling op als hij is begonnen. Als een leraar stelt hij zich op achter het instrument. "Weet je wat zo mooi is van het klavier?"vraagt hij maar op het antwoord wil hij overduidelijk niet wachten. "Alle toetsen, alle tonen, liggen keurig in het gelid. Het klavier is het enige instrument dat ze allemaal op een rijtje heeft." Hij wacht even om te zien welke uitwerking zijn woordgrapje heeft maar ik hoor het nauwelijks omdat ik zijn betoog wil volgen.

"Het klavier heeft die structuur niet door het te slaan en te schoppen maar doordat het zo is gemaakt door de klaviermaker. Ik bedoel nu niet de Grote Klaviermaker die de muziek in ons aller leven brengt maar gewoon, de man in het atelier."Het is de pianist die er mooie, harmonieuze klanken uithaalt door de juiste toetsen en combinaties aan te raken. Niet door de toetsen aan stukken te rammen of eruit te trekken." De oude, wijze politicus lijtk bijna helemaal buiten adem door zijn gloedvolle betoog maar hij heeft nog lucht genoeg om terug te benen naar zijn zetel en een slok Beerenburg weg te werken.

"U bedoelt dat structuur, waarden en normen een gevolg zijn van vorming en opvoeding?" vraag ik, overweldigd door een vlaag van wat ik zelf beschouw als verlicht denken.  "Heel juist!" is het absolute antwoord. "En er zijn middelen genoeg. Ooit is het onzalige idee ontstaan dat spelling, zinsontleding en woordbenoeming, jaartallen en topografie niet belangrijk waren. De profeten die zulke onzin verkondigden, begrepen niet het wezenlijke belang ervan. Uiteindelijk gaat het niet om een vlekkenloze spelling. Het gaat erom jongeren en kinderen de structuren in het leven te laten zien. Toon aan dat het leven structuur heeft en ze gaan er zelf ook naar verlangen." Kommer klakt met zijn tong en kijkt opnieuw naar het plafond. "Want structuur is mooi, kinderen willen niets liever. Ze zijn allemaal gek op uniformpjes, zoals blijkt uit de padvinderij, de communistische jonge pioniers en helaas ook de Hitler Jugend."

Bijna uit het veld geslagen ben ik door zoveel verbaal geweld en ik ga zelfs verlangen naar een glas Beerenburg maar daarop hoef ik gelukkig niet lang te wachten. Kommer staat al klaar met de kruik in de hand en ik knik ja.  Er "bekruipt" mij een vraag maar ik weet niet meer of ik er wijs aan doe om haar te stellen. Toch kan ik mezelf niet bedwingen. "Maar het is toch goed om opgeschoten jongeren in het gareel te krijgen, te corrigeren, bij te sturen?" De oude, wijze politicus kijkt somber voor zich uit. "Bijsturen? Ja, maar in welke richting? Toch niet de kant op van die idioot met zijn Joods-Christelijke waarden en normen of cultuur?"

Het schuim staat hem nu bijna op de lippen. Zelden heb ik Kommer zo kwaad en opgewonden gezien. "Hier in Friesland hebben we geen behoefte aan herstel van waarden en normen. En Joods-Christelijk? Dat is toch echt de verbastering van elke cultuur in dit land. Ik heb wel eens iemand gezien die een Joodse, zevenarmige kandelaar in de vesnterbank had staan. En Christelijk? Onze grootste dominee, Domela Nieuwenhuis, was een rode rebel! Wat nou Joods-Christelijk. Het is mij wel eens opgevallen dat die mannen van het herstel allemaal uit het zuiden van dit land komen. Dat ligt tegen België aan waar je kunt zien wat er van komt als je je waarden steeds weer moet herstellen."

Kommer loopt rood aan en het is duidelijk dat hij zijn gewoonlijke zelfbeheersing tijdelijk overboord heeft gezet. "Het begint al bij de grote rivieren waar ze de waarden onder water laten lopen terwijl wij de warden juist droog houden. Trots en fier met de vlag van blauwe en witte banieren en rode harten in gedachten. Juist nu onze minister van cultuur denkt dat Friesland en sprookje is. Normen en waarden! Kijk eens naar onze parlementariërs die over niets anders kunnen praten dan over katten, muizen en koffiezetapparaten in hun kamers. Stijl en smaak, respect en trots. structuur, daar gaat het om. Niks herstel. herstellen doe je met stoplappen!"

Kommer is uit zijn stoel overeind gesprongen en begint spontaan de eerste regels van het Friese volkslied te zingen terwijl hij zijn glas Beerenburg hoog opheft:

Frysk bloed tsjoch op! wol no ris brûze en siede,
En bûnzje troch ús ieren om!
Flean op! Wy sjonge it bêste lân fan d'ierde,
It Fryske lân fol eare en rom.

Ik zie zelfs een enkele traan over zijn wangen biggelen. Het interview is, dunkt mij, afgelopen.  

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

Http://politiek.wordpress.com

 Service

www.waarden.org

www.sociaalemotioneel.nl

www.collegenet.nl

www.jongebazen.nl

www.cinner.com

www.woordenboek.writersblock.net

www.henkblanken.nl

www.drf.nl/kunst/volkslied/volkslied.htm

Van tijd tot tijd denk ik dat we met z'n allen bezig zijn gek te worden. TV Tien wilde op 13 maart een marathon...masturberen uitzenden. Hoe het programma zou gaan heten weet ik nog niet maar ik zou het `De Grote Trek`noemen. Het "idee'" of liever nog `de creatie`  is het gevolg van de oproep van Joop van den Ende om op Tien meer platheid uit te zenden zodat een bepaald deel van het publiek "gebonden" zou kunnen worden. Ook nog een goed "idee"trouwens, bondage! Nog even en ze gaan op Tien ook Savannaatje spelen.

Persoonlijk hoop ik, ja ik mag het nu wel zeggen, dat de grootste lul van allemaal, John de Mol, het startsein geeft voor de wedstrijd. Als die ooit nog doorgaat, tenminste. Als hij zich aftrekt, komen er euri uit zijn pik. Is dat plat genoeg? Ja, inderdaad ik ben kwaad. Ik ben het echt spuugzat om door een stelletje ondermaatse miljardairs te worden beschouwd als een soort Moron, een consumerend onderkruipsel dat vreet en vreet en vreet totdat de wereldbol op is.

"Nou, je kan hem toch uitzetten?" is steevast de reactie. Nee, dat kan ik niet. Ik kan het spoor van de verloedering niet uitzetten. Daar is geen knop voor, tenzij die tussen de benen van De Mol bungelt maar daar ga ik me echt niet heen begeven. En mogen schuchtere types ook meedoen, in een boerka?  

Ziezo, dat "moest er even uit". Het valt me wel op dat het een tijd is waarin de ene slons nog meer bezig is zijn persoonlijk wapen op te poetsen dan de ander. Je hebt een Geert Wilders die van de ejaculatie bijna flauwvalt als hij tien keer "moskee" heeft gezegd. Hij heeft zijn hoofdhaar laten uitbleken omdat hij anders helemaal in het duister zit. Zo valt-ie nog een beetje op.

Dan heb je het Openbaar Ministerie dat fout op fout stapelt en dat probeert goed te maken met een heilloze achtervolging van de Hells Angels. Begrijp me goed, ik ga die "schatjes" niet verdedigen maar volgens mij krijgt Teeven een erectie als hij zijn requisitoir tegen die lui zit te schrijven. Ja, inderdaad, ik zit er lekker in. Als ik dan toch als Moron beschouwd word, dan maar beter helemaal goed. Kent u die van die sollicitant die met zijn handen in zijn zakken binnenkomt waarop de ontvangende personeelschef roept,  `Voel je je kloten?`

He, he dat lucht op! Zou ik nu nog meer hits krijgen dan anders? Seks en racisme zijn op sommige blogs de grootste trekkers (Ja, ja John en Joop, ik neem het VOORTOUW (grappig, lach, brul, vermaak!)) Misschien moet je die maar voor je platte programma´s  uitnodigen. Kan ik er trouwens ook naar kijken als ik nog geen platte beeldbuis heb?

Het ergste is dat De Mols marketeers mijn reactie waarschijnlijk als positief beschouwen want het "idee" irriteert immers. Inderdaad, zo erg dat ik bijna voorstander zou worden van de Sharia., de Islamitische wet. Het is dat ik een IQ heb dat me tegenhoudt. Nou ik ruk maar weer eens in (alweer zo´n goeie). Ik zit wel heel erg te peinzen over het plaatje dat ik hierbij zal zetten. Nou ja, ik zie wel.

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

http://politiek.wordpress.com

Service

nl.wikipedia.org

De dominee van Scheveningen

Liep luidkeels langs het strand te zingen

Dat hij zee en golven moe was

En dat hij aan iets anders toe was

Daarom ging hij met gezwinde spoed

Een heel nieuw leven tegemoet

Hij kocht dus van zijn laatste centen

Een enkle reis voor richting Twente

Daar galmde hij tussen heuvel en bos

Uit volle borst er weer op los

Zijn stem klonk langs de Dinkel en Regge

En je hoorde heel Tukkerland al zeggen

De man die je daar zo hard hoort zingen

Is de dominee van Scheveningen 

Hij toog ook aan't Midwinterblazen

En liet zijn toeter erbarmlijk razen

Totdat hij Twente ook weer zat was

En naar elders weer op pad was

Zo geraakte hij al binnen een week

In de Friese stad van Sneek

En ging van daar naar Hindeloopen

Om een megafoon te kopen

Nu kon hij zingend de storm bezweren

Al zeilend over ruige meren

En trok met zang dus naar het Bildt

Waar een ieder met hem heeft meegegild

En bij zijn aankomst in Stavoren

Overstemde hij de Friese koren

Maar Friesland was hem toch wat koud

Hij verruilde het voor kreupelhout

En galoppeerde als een dwaas

Met de noorderzon weer richting Maas

Daar bracht hij zingend grote schade

Toe aan de torens van Kerkrade

En eigenlijk had hij 't gemunt

Op een concert op het Drielandenpunt

Hij zong van wandlen langs de Geul.

Van witte stadjes en weut ik veul

De klokken loeiden met hem mee

Ook toen hij riep: "Nou dag, tabee!"

"Op naar Flevoland getrokken",

En de stinkerd nam de sokken

Bij Zeewolde klonk zijn stem heel laag

Hoe dat kwam was de grote vraag

Maar volgens mij is dat toch kolder

Want zoiets heb je in de polder

Berooid van al het potverteren

Kwam hij als kerkrat naar Almere

Maar op de Lelystadse Dijk

Zong hij zich toen weer stinkend rijk

Hij kreeg veel fans door zijn aubade

In de vorm van de Zuiderzeeballade

Zo opgejaagd langs rand en meer

Wilde hij dat nieuwe land niet meer

Misschien kan  ik het beste zingen

In 't vlakke land van Groningen

Opnieuw op reis en onverdroten

Trok hij naar 't stadje Winschoten

Waar hij de Schönfeldrhapsodie bedacht

Die hij zong uit alle kracht en macht

En lopend over de torentrans

Bleek hij als zanger nog meer mans

Want walsend over smalle stang

Zong hij voluit "Ik ben niet bang"

Zo raakte hij 't hart van strokarton

Nog voor hij met zijn lied begon

Maar beneden op de Venne

Bleek geen mens hem nog te kennen

En dus besloot hij weg te gaan

Met geen verdriet en zonder traan

Een gooi naar Noord-Holland, niet gering

Bracht hem bij de Honsbossche Zeewering

Hij zong hier naar een ieders lust

Langs Hollands strakke, smalle kust

Maar met Petten in het zicht

Hield hij zijn mond toch schielijk dicht

In de kerncentrale grote scheuren

Dat mocht toch waarlijk niet gebeuren

Dus sloop hij naar de stad IJmuiden

Dat ligt wat verder naar het zuiden

Het zand dat jeukte bij zijn tenen

Al gauw was hij dus weer verdwenen

En tot zijn vreugd kwam hij te Veere

Waar hij luidruchtig kon repeteren

Hij was welkom bij de Zeeuwen

Die zingen zelf al vele eeuwen

En samen brachten zij, geen woord teveel

Gekweelde liedren, sentimenteel

Het was van West- en Oosterschelde

Dat domi's stem zich helder meldde

De tranen uit de ogen welden

Van zijn publiek op vlakke velden

Toen kreeg hij een tunnel in 't vizier

En uit was het met zijn plezier

Hij dacht al aan een dagje rente

In het stille land van Drente

Waar geiten mekkren en schapen blaten

En zangers hun gezang maar laten

Maar ook Drenten werden als snel overmand

Door lied van veen en heideland

Over Ruinen met het hunebed

En olieknikkers, oud en vet

Toch eenmaal bij het plaatsje Diever

Dacht hij : "ik kies toch maar weer liever

Voor weer een heel nieuw, fris begin"

En hij was dan ook goed van zin

Naar Oeteldonk is hij vertrokken

Waar 't goede leven hem zo lokte

Zodat zijn stem wel even stokte

Maar met de nonnen graag ging galmen

Alle meest bekende psalmen

En de monniken gauw spijtig merkten

Hoe die meisjes gerne met hem werkten

"Hij moet hier gaan" was toen 't idee

"Wat moet hij hier, die dominee?'

Haastig ging hij weg uit Brabant

En zocht een nieuw en ander land

Maar Utrecht zat hem veel te krap

Daar is geen plaats voor zangerschap

Zo kwam hij op 't Gevers Deynautplein

En dacht, "o ja, hier moet ik zijn"

En bij het Kurhaus aangekomen

Raakte hij voor goed in dromen

Nu rust hij zwijgend bij golf en zee

Al zingt een meermin met hem mee

"Misschien was beter nog de Achterhoek

Helaas, te vroeg viel al het doek."

Tot sterkte,

Kaj Elhorst

Http://politiek.wordpress.com

Service

www.wilhelmus.nl

www.volkslied.startpagina.nl

Les informations lues sur internet m'incitent à compléter le résumé publié précédemment: Brecht et les formes populaires in FIGURES THÉÂTRALES DU PEUPLE, CNRS, 1985. Sans la riche bibliographie allemande sur le sujet.

EXTRAITS. [...] indiquent les coupures.

LE BÄNKELSÄNGER

L'information nous est fournie principalement par l'iconographie, la littérature et la photographie du début du siècle.

L'iconographie

Le Bänkelsänger, ou chanteur sur un tabouret, apparaît dans l'iconographie européenne dès le XVIIe siècle. Elle nous le montre surélevé par rapport au public, sur un tabouret ou une estrade, un bâton à la main, pointant invariablement un tableau suspendu à une perche, parfois appuyé à une colonne ou à un arbre, avec ou sans instrument de musique, le plus souvent un violon, et à partir du XIXe siècle, un orgue de barbarie à la bretelle ou sur un dépliant. Il est généralement entouré par un petit peuple. […] Dans l'iconographie du XVIIe et du XVIIIe siècle, il apparaît pauvrement vêtu, parfois invalide de guerre (les licences étaient données de préférence aux invalides de guerre ou du travail) ; proche parent du charlatan, du marchand ambulant qui vend ses produits sur une estrade, devant un tableau et qui, outre sa quincaillerie, vend parfois le texte de chansons, à mi-chemin entre le bonimenteur, le chanteur de journaux ou de Volkslieder historiques (nouvelles en vers). Au XIXe siècle, période faste du Bänkelsang, il représente un phénomène bien précis, synthèse de fonctions auparavant différenciées : un chanteur sur un tabouret qui illustre le récit et le chant en pointant un tableau, vend des textes, souvent accompagnés de gravures.

Les lieux où il se produit sont divers : place, campagne, lieu de pèlerinage et surtout Foires et fêtes populaires.

La Littérature

Il apparaît dans la littérature allemande dès le XVIIe siècle et se trouve désigné par de nombreux termes : chanteur de foire (Jahrmarktsänger), chanteur de marché (Marktsänger), chanteur de rue (Gassensänger), chanteur d'images (Schildersänger), chanteur de Moritat (Moritatensänger), désignations qui reproduisent la diversité du phénomène.

La littérature témoigne du phénomène et nous apporte des informations sur son statut de marginal et parfois sur son répertoire. […] Le jugement est dans l’ensemble négatif […]

Conteur de sombres histoires, chanteur moralisant, tel apparaît le Bänkelsänger comme personnage littéraire.

La photographie

La documentation photographique nous apporte des renseignements sur le Bänkelsang du début du siècle, sur son répertoire grâce aux titres des tableaux exposés et sur son importance. Le tabouret a disparu, l'orgue est généralement plus important, viennent s'ajouter l'harmonica et l'accordéon, restent le bâton et les tableaux plus nombreux. [Il est devenu, une entreprise familiale qui fréquentent les foires ] […] À en juger par les titres des tableaux photographiés, semblent prévaloir les histoires d'amour tragiques et les histoires d'enfants abandonnés ou maltraités.

Le répertoire

Le répertoire du Bänkelsänger est constitué pour l'essentiel par ce que nous appelons le fait divers, toujours un cas limite, mélodramatique et sanguinolent. […] Les dominantes varient d'une époque à l'autre, mais le matériau est relativement stable : aux XVIIe, XVIIIe siècles, des histoires de martyres, d'impiétés punies, de sorcières, mais aussi des victoires militaires. Un goût prononcé pour les catastrophes (incendie, naufrage, déluge, famine) et beaucoup d'histoires criminelles. Au XVIIIe, le thème de l'infanticide occupe une place d'honneur. Les histoires de meurtres, racontées en détail, sont présentées comme des faits récents (bien qu'anciens, voire légendaires). Le crime étant toujours suivi « du châtiment bien mérité », la condamnation du criminel fait aussi l'objet d'une description détaillée. Aux XVIIe, XVIIIe siècles, elle s'inspire des Chants d'exécution (Hinrichtungslieder), rédigés le plus souvent par le prêtre qui assistait le condamné, vendus le jour de l'exécution pour l'édification du peuple. Viennent s'ajouter les histoires d'amour, généralement tragiques ; si la fin est heureuse, elle est précédée d'épreuves redoutables. Nombreuses aussi les histoires d'enfants maltraités par une marâtre ou au contraire des histoires d'amour maternel exemplaire. On trouve également des sujets historiques : destin des grands (ascension, chute), récits de bataille ; en période de crise (Vormärz, Révolution de 1848) des sujets politiques (rares).

Le ton est moralisant et sentencieux, le langage est noble, même si on trouve çà et là des expressions familières, des rimes dialectales et désinvoltes, des archaïsmes. Le Bänkelsänger a le goût de l'adjectif emphatique.

À travers ces histoires, il transmet des modèles sociaux, une morale patriarcale, des images de la femme en particulier […] Jamais les crimes masculins — fussent-ils multiples comme c'est souvent le cas — ne sont décrits avec la même réprobation. Ses vertus principales la soumission et la fidélité ; la beauté, source de malheurs, sent le soufre.

Le Bänkelsänger se meut dans la sphère du sens : les catastrophes sont des signes divins à interpréter, les malheurs des épreuves, le crime, la manifestation du diabolique. [...]

Qui écrivait ces textes ?

Dans l'état actuel de la recherche, la réponse est malaisée. L'histoire du Bänkelsang, comme toutes les formes qui relèvent de la culture orale populaire, est une histoire lacunaire. Grâce à l'existence des maisons d'édition, nous savons qu'au XIXe siècle, les textes étaient écrits par des «intellectuels» besogneux, instituteurs, poètes professionnels, et même des prêtres. […] Il arrive d'autre part que le Bänkelsang emprunte à la littérature, soit des thèmes (les parents au cœur dur, l'infanticide, le brigand audacieux [...], soit des textes : la ballade « Des Pfarrers Tochter von Taubenheim » (La Fille du pasteur de Taubenheim) de G.A. Bürger a été reprise par le Bänkelsang, sous le titre : Junker von Falkensteins trauriges Ende (La Triste Fin du Junker de Falkenstein). Die Kindesmörderin (L'infanticide) de Schiller est chanté sur les Foires. Notons que Bürger et Schiller connaissaient le Bänkelsang et s'en inspirent ; celui-ci adopte donc des textes qui ont un air de parenté avec son propre répertoire, au besoin, du reste, il les modifie pour mieux les intégrer. C'est ainsi que la ballade de Bürger perd de sa force subversive en se moralisant (l'infanticide, chez Bürger, est une victime et un personnage positif). Il emprunte parfois aussi des motifs au Volkslied (le thème de l'enterrée vive, par exemple).

*

Ce répertoire divise les historiens. Pour L. Petzolt, auteur d'une anthologie de Bänkelsang, au titre significatif, Die freudlose Muse (La Muse sans joie), le Bänkelsang est un genre conformiste «au service des dominants», renforçant «les conditions existantes par sa morale petite bourgeoise» (21). Lore Kaim-Kloock lui refuse toute «essence populaire», elle y voit un instrument de l'Église et de l'État pour influencer le peuple. L'affirmation est abrupte, pour ce critique de la RDA, le peuple est nécessairement progressiste. Karl Riha, au contraire, le considère comme potentiellement subversif.

Le problème me paraît mal posé : la culture populaire est hétérogène, comme le montrent les travaux d’historiens, Carlo Ginsburg en particulier. Elle contient des éléments archaïques, voire réactionnaires, et d'autres plus utopiques et révolutionnaires. Le Bänkelsang est d'un conformisme affligeant, mais le Volkslied en revanche peut être plus subversif, il se joue de la morale (l'infanticide, objet d'opprobre dans le Bänkelsang, est objet de sympathie dans le Volkslied). Il me semble difficile de faire du Bänkelsang le miroir «peu réjouissant» de l’âme populaire, comme le fait K.V. Riedel.

En fait, le répertoire est ambivalent. Il décrit le désordre du monde et des coeurs, et de manière oblique, il dit aussi les injustices : les amours sont tragiques, parce que l'un des protagonistes appartient à la classe inférieure. Mais, jamais il ne remet en question l'ordre des choses, la mésalliance n'est pas souhaitable, elle dérange l'ordre social. Le désordre est toujours suivi d'une remise en ordre. Mais sans la morale, le Bänkelsänger eût-il pu chanter ses Moritaten sur les Foires ? Malgré son conformisme, il est l'objet d'une surveillance attentive. Une ordonnance de police de Cologne de 1665, le désigne comme un «chanteur inutile» et «un rimeur». À Hambourg, une ordonnance de police du 4 mai 1819, estimant ses chants «scandaleux et nuisibles» pour la moralité publique, l'interdit. Un peu partout dans les grandes villes, ordonnances et violences policières tenteront souvent de le réduire au silence, sans jamais y parvenir. Est-ce à dire que la morale est un effet de la censure ? Je ne le pense pas, elle est constitutive du genre.

C'est un phénomène ambivalent, que l'Église et les pouvoirs publiques tentent de maîtriser. Le Bänkelsänger pouvait colporter des nouvelles indésirables. L. Petzolt raconte un fait intéressant : en 1699 à Höchstadt, un bailli condamne à mort deux rebelles, considérés comme innocents par le peuple. Une rumeur se répand, un des pendus aurait interpellé le bailli. Peu après, cette histoire de fantôme devient l'objet d'une chanson, diffusée par un Bänkelsänger. Le bailli s'en plaint dans un rapport. Le fait est rare, mais il montre que le Bänkelsang pouvait être gênant.

Le Bänkelsang : un art aristotélicien

Dans sa forme, le Bänkelsang a quelque chose à voir avec le théâtre épique (au sens brechtien). Il apparaît comme un montage d'éléments : l'image, le texte et la musique se trouvent juxtaposés, ils coexistent sans jamais s'unifier. L'image obéit à un principe d'économie que l'on peut rapprocher de la stylisation brechtienne (ou élisabéthaine). Elle est allusive, voire allégorique : un homme tenant un couteau ou une hache se désigne comme le meurtrier, un arbre représente la forêt, une tombe, le cimetière. Des signes suffisent donc à suggérer le cadre, à théâtraliser le discours tenu. Le récit se compose de narration, de commentaires moraux ou religieux ; il est suivi d'un chant qui généralise le particulier, lui donne un caractère exemplaire. La fonction phatique s'y trouve développée, l'interprète interpelle le public dans la première et la dernière strophe. Le Bänkelsänger divertit et instruit (les historiens sont divisés sur la dominante, pour les uns, il instruit plus qu'il ne divertit ; pour les autres, il divertit, la morale n'étant que surajoutée). Quant à la musique, c'est le plus souvent une mélodie populaire connue. […] Ces ressemblances formelles ne suffisent pas à faire du Bänkelsang un «micro-théâtre épique» (S.L.McLean).

Le Bänkelsang est de part en part un art aristotélicien (au sens brechtien).

1) Il imite la réalité, énonce pour vrai ce qu'il raconte, multiplie les effets de réel (accumulation de détails vraisemblables qui entretiennent l'illusion référentielle) […].

2) Il joue massivement sur les affects. […]

Tous les témoignages concordent : le Bänkelsänger doit provoquer la chair de poule et, si possible, les larmes ; plus l'émotion est grande, plus les bourses se délient dans les maisons de retraite où «tout le monde pleure (et) on peut gagner beaucoup d'argent» remarque le dernier Bänkelsänger Ernst Becker […] Le goût du public et l'intérêt du Bänkelsänger coïncident.

Mimesis, pitié, horreur, identification par sympathie, le Bänkelsang a une fonction cathartique manifeste, il permet l'espace d'un instant de vivre d'obscures pulsions par personnes interposées et à moindre frais.

3) Sur le plan idéologique, il produit des effets intégrateurs, transmet des codes sans jamais les questionner. […] Le Bänkelsänger joue constamment sur l'identification du Tu au Je narrateur.

Enfin, son art obéit à une rhétorique du sensationnel : il doit accrocher son public dans un lieu de grande concurrence et le garder.

Bref, le Bänkelsänger est un metteur en scène aristotélicien et non brechtien. Il embarque sur son carrousel et tente de fasciner.

Le Bänkelsang traditionnel deviendra objet de parodie. […] Le Bänkelsang littéraire (Brettelbewegung) lui emprunte sa thématique, mais il en subvertit les fonctions. Il le banalise (goût de l'histoire « idiote »), le dé-moralise, le politise et développe ainsi une forme de poésie prosaïque, voire triviale. Le Bänkelsang légitimait les normes sociales, le Bänkelsang littéraire à l'opposé, désire changer les systèmes de représentations des spectateurs. L’image de la femme en sort modifiée. Brecht qui, adolescent, traînait sur les champs de foire, participe de ce mouvement parodique, avec jubilation.

felie pastorello-CNRS

P.-S. du 7 mars 2007.
On peut enrichir la réflexion sur le Bänkelsang par la lecture d’un article de Christian Vandendorpe, intitulé De la fable au fait divers, publié dans Les cahiers de recherche du CIADEST, N° 10, Montréal, 1991 - accessible sur le net :
http://www.uottawa.ca/academic/arts/lettres/vanden/faitdiv.htm
L’auteur analyse les rapports du fait divers et de la fable (comme genre), évident dans le répertoire du Bänkelsang (et ses variantes nationales).