Hide your daughters and lock up the liquor cabinet because your buddy, Madcow, is back once again.

David Haye finally settled on Monte Barrett as an opponent for his date in Mid-November. Haye's secret to having a successful run at Heavyweight is easy- don't get hit...ever. If Haye can go the rest of his career without getting hit, he should have a nice run with the big boys. If he gets hit at some point, he will become forever known as Amir Khan Sr. If marginally powerful Cruiserweights were able to crumble his potato chip chin, imagine what a guy like Klitschko or Peter could do. The good news is that either Barrett or nis next opponent will knock Haye out, so this charade won't go on too much longer.

What do HBO and The MGM Grand Garden Arena in Las Vegas have in common? Both have sold out for the Golden Boy. Oscar De la Hoya's Goliath vs. David's smaller Asian brother bout with Manny Pacquiao sold out the 16,000 seat arena in about a day. That sounds impressive until you realize that in Vegas reality often gets twisted- Mama Mia!, the cancer-causing ABBA musical at the Mandalay Bay, is the #1 show and a perennial sell-out in Sin City.

Marco Antonio Barrera, who just signed a 5-fight deal with Don King in a comeback attempt, is putting together a team to handle his fights. There's no truth to the rumor that his team will consist of a mortician, a grave digger and 4 pallbearers.

Shane Mosley KO'd Ricardo Mayorga with one second left in their fight. However, the big story here is the way a skill-less, goon like Mayorga was able to keep the fight as close as he did. Up until the first knockdown in the 12th, this was an even fight. This doesn't bode well for Mosley's chances in a shot against Antonio Margrito. You have to believe that there were several messages from Bob Arum on Jin Mosley's answering machine when she got home.

What's the over/under on how many big fights a bloated Stevie Forbes will lose before he either stops getting tv time or goes back to 140 lbs. where he belongs?

Andre Berto reminds me of a little leaguer trying way too hard to impress his daddy sitting in the bleachers.

Edgar Sosa retained his WBC Jr. Flyweight Title against Sonny Boy Jaro on Saturday night. I'm sorry, but I just can't get too hyped about watching boxers who weigh less than my usual lunch order. The little guys remind me of cute little smurfs and I just can't stand to see the li'l guys get hurt. Maybe if they would paint themselves blue and fight with novelty, over-sized gloves the tiny guys would be more interesting. Or let Oscar have at 'em and clear out everybody below Flyweight.

Paul Williams beat a Middleweight punching bag on Thursday night. I don't know what was more painful to watch, Williams jack Andy Kolle's jaw or Versus trying to fill a 2 hour show when their two main events lasted a total of 4 rounds.

Joe Calzaghe finally vacated his WBO Super Middleweight Title this week. Now if we could only convince him to relinquish the other title in his possesion that he has no intention of defending.

Rumor Mill: Sources have informed me that IBF Strawweight Champ Raul Garcia has been reported missing. The last person to come into contact with him was a very hungry-looking Chris Arreola.

I'll see all you degenerate fight fans next Sunday. Until then, keep your hands up, your chin down and the wife away from your little black book.

Matt Hendrick scored a shorthanded goal at 2:12, converting a turnover by Kopitar while the Kings were on the power play. Tucker scored at 13:03 to give the Avs a 2-0 lead.

The Kings came back to tie the game on two goals scored within 1:20 when Moulson scored at 14:18 on the power play followed by Dravecky at 15:20.

Kopitar scored the lone goal in the second period on the power play after Avs forward Cody McCormick received a match penalty for spearing at 18:54.

Jordan Leopold scored the only goal of the third period at the 15:24 mark, tying the game and forcing overtime and the eventual shootout.

Andrew Raycroft went all the way in goal for the Avs, allowing three goals on 27 shots.

Jason LaBarbera got the start in goal for the Kings, allowing two goals on 22 shots. Erik Ersberg finished up for the Kings, allowing a goal on five shots.

NOTE: Kings right wing prospect Wayne Simmonds received a match penalty at 5:18 of the first period after getting into an altercation with Avs forward Cody McLeod. Simmonds had tape on his hand during the fight, resulting in the match penalty being called.

Linia Czasowa

Sobota, 7 Września
14:30 - Tupac przyjeżdża do Las Vegas samochodem.

17:30 - Ludzie ustawiają się pod Klubem 662, który znajduje się na 1700 E. Flamingo Road, gdzie Tupac Shakur i Mike Tyson mają się pojawić po walce.

20:30 - Ludzie zaczynają opuszczać MGM GRAND, gdzie odbywała się walka Bruce'a Seldona i Mike'a Tysona. Tupac jest obecny na walce, która rozpoczęła się o 20. Tyson deklasuje rywala I wygrywa po 109 sekundach na ringu.

20:30-21 - Shakur i jego ochroniarze wdają się w bójkę z człowiekiem, którym potem zostaje zidentyfikowany jako Orlando Anderson. Policja nie uwierzyła, iż Anderson mógł mieć coś wspólnego z późniejszą strzelaniną.

Kliknij na znaczek <PLAY> aby obejrzeć nagranie z kamery w MGM GRAND.

23:00- Suge zostaje zatrzymany na Las Vegas Boulevard przez policję za głośne słuchanie muzyki oraz za brak tablic rejestracyjnych.  W tych minutach Tupacowi zrobiono ostatnie zdjęcie.

23:15 - Shakur i Marion "Suge" Knight zostają ostrzelani. Knight kieruje pojazdem a Tupac siedzi na miejscu pasażera w BMW 750 sedan z roku 1996. Tupac zostaje postrzelony trzema pociskami, zaś Suge zostaje draśnięty w głowę. W sumie podobno oddano 13 strzałów w stronę auta. Po zamachu Suge zawraca na główną ulicę, prowadząc w szoku przebija opony i zatrzymuje się na Hormon Avenue.

Film ukazuje miejsce zatrzymania się pojazdu na HARMON oraz relacje świadków.

Tupac i Suge zostają przewiezieni karetką do University Medical Center, gdzie Shakur zostaje poddany dwóm operacją. Jego prawe płuco zostaje usunięte, aby zatrzymać krwotok wewnętrzny.

Niedziela, 8 Września
11:00- Suge Knight zostaje wypuszczony ze szpitala.
18:30- Shakur zostaje poddany drugiej operacji, która ma na celu naprawę szkód po ranach postrzałowych.
Poniedziałek, 9 Września
20:00 - Między Policją a dwudziestoma znajomymi i fanami Shakura wywiązała się sprzeczka, która potem została nazwana nieporozumieniem. Napięcie zostaje rozładowane dzięki znajomej rodziny Shakurów i pomocą czterech mężczyzn. Nikt nie został aresztowany. Policja patrolowała tereny wokół szpitala, aby zapobiec dalszym zamieszkom.
Środa, 11 Września
18:00-Knight rozmawia z policją na temat strzelaniny z 7 września.

Piątek, 13 Września
16:03 - Zostaje stwierdzony zgon Tupaca Shakura.
19:00 - Koroner dokonuje autopsji ciała Tupaca.
21:00- Ciało Shakura zostaje przewiezione do Davis Mortuary, gdzie z woli Affeni Shakur zostaje poddane kremacji.

Sobota, 14 Września
11:00 - Affeni opuszcza Las Vegas po odebraniu aktu zgonu Tupaca.

(OBEJRZYJ DOKUMENT)

Pac i ja byliśmy kumplami od momentu, kiedy doszedł do Death Row.

Pewnego dnia usłyszałem plotkę, iż mam współpracować w bliższym środowisku Shakura. Nie wiedziałem, na czym ma to polegać, nawet, co będzie należało do moich obowiązków. Potem dowiedziałem się, że mam być osobistym ochroniarzem Tupaca. Odszukałem Paca i przekazałem dobre wieści. "Pac jak leci przyjacielu. Będę Twoim ochroniarzem". "Tak Big Frank wiem o tym. Powiedziałem, ze chciałbym mieć Ciebie w bliższym otoczeniu, ufam Ci bracie, od teraz jesteś Ty i ja". Od teraz był Tupac i Ja. Tam gdzie on przebywał tam byłem też ja, kiedy jadł, jadłem z nim. Byliśmy pokrewnymi duszami, prawdziwymi przyjaciółmi. Jedne z najlepszych chwil w moim życiu spędziłem z Tupacem. Wydaje mi się jakby to było wczoraj. Był to 6 września, 1996 roku.
Kiedy przyjechałem do hotelu Luxor w Las Vegas, do miasta ,gdzie miała odbyć się walka Mike'a Tysona.

HOTEL LUXOR (Kliknij aby powiększyć)
Wróciłem, co dopiero z dwutygodniowego urlopu i od tego czasu nie widziałem Tupaca. Podczas mojej nieobecności zastąpił mnie Kevin, który na ten czas pełnił role jego ochroniarza. Tego dnia spotkałem się z grupa znajomych, dobrze się bawiliśmy w Vegas. Następnym dniem był 7 września, był to czas pracy. W południe miałem spotkanie z członkami grupy ochroniarskiej Wrighta, której właścicielem był mój kolega Reggie Wright. Na spotkaniu dowiedziałem się, że Kevin opuścił miasto i nie oddal mojej krótkofalówki. Bez radia nie miałem możliwości kontaktu z innymi ochroniarzami. Powiedziałem, ze Pac jest już w Vegas i jadę go poszukać w kasynie na terenie hotelu Luxor. Kiedy wszedłem do kasyna dostrzegłem tłum przy stole do gry w kości. Podszedłem bliżej i okazało się,ze Pac gra za dużą kasę i wygrywa. Tupac odwrócił się w moim kierunku i krzyknął "Big Frank!", był szczęśliwy, że mnie widzi. Pac chciał się udać do MGM grand, nie miał już ochoty przebywać w kasynie.

HOTEL MGM GRAND (Kliknij na zdjęcie aby powiększyć)

PLAKAT REKLAMUJĄCY WALKĘ W MGM.

Do MGM GRAND udaliśmy się pieszo , ponieważ Tupac chciał się przejść. Po wejściu Pac został otoczony przez tłum kobiet -zawsze tak było,gdy Shakur pojawiał się publicznie. Powiedział abym zadzwonił do Suge'a i umówił się w jakimś miejscu, ponieważ rozpoczęcie walki było już blisko. Tupac miał na mnie poczekać a ja poszedłem wykonać telefon. Suge nie odbierał, więc wróciłem do stołu, przy którym wcześniej był Pac, tłumy zniknęły a wraz z nimi Shakur. Krążyłem po kasynie, ale nigdzie go nie było. W tym momencie zacząłem się przejmować. Doszło do mnie, że jest to nie podobne do Paca, nigdy nie odstępował mnie na krok. Szukałem go z godzinę po kasynie, po czym podszedłem do jednego z naszych znajomych i zapytałem, czy Pac opuszczał kasyno. Okazało się, że wyszedł z jakąś grupą ludzi. Było to jedno z zaskakujących wydarzeń, które miały miejsce tego wieczoru. Udałem się do hotelu Luxor, (mieliśmy tam wynajęty pokój), gdzie spotkałem Tupaca, poszliśmy razem przygotować się do wyjścia na walkę w MGM Grand. Kiedy byliśmy gotowi zeszliśmy na dół i opuściliśmy hotel. Dotarliśmy do MGM grand gdzie odbywała się walka, tłumy szalały na widok Paca. Poprosiliśmy, aby ochrona MGM doprowadziła nas do pomieszczenia dla vipów, gdzie Suge miał się pojawić. Czekaliśmy na Knighta, ale on się dalej nie pojawiał. Tupac zaczął się denerwować, był tak wkurzony, że powiedział "Wiedziałem, że nie powinienem jechać do Vegas - to jest bez sensu. Nawet nie chciałem tu być". Moment później Suge i dwóch jego znajomych weszli do pomieszczenia. Jednym z nich był Travon, drugiego nie znałem.
Udaliśmy się na swoje miejsca i obejrzeliśmy krótką walkę Tysona, po tym widowisku przeszliśmy ponownie do pomieszczenia dla vipów gdzie mieliśmy poczekać na Tysona, ponieważ Pac i Suge chcieli pogratulować Mikowi zwycięstwa.

Powyższy film przedstawia jak Tupac i Suge gratulują Tysonowi zwycięstwa.

Kolejna rzeczą, jaką pamiętam były słowa Suge'a "idziemy!",nie chciał dłużej czekać na Tysona. Wyszliśmy do holu, gdzie byli Outlaws, członkowie ekipy Tupaca i znajomi Knighta. W całym zamieszaniu podszedł do Shakura Travon i wyszeptał mu coś do ucha. Pac pobiegł za róg, udałem się za nim, wtedy zobaczyłem jak Tupac okłada faceta w niebieskiej czapce z napisem New York.(Potem okazało się, że człowiekiem tym był Orlando Anderson, odpowiedzialny za kradzież naszyjnika Trevora z logiem Death Row, miało to miejsce w Lakewood mall).
Podczas szamotaniny Shakurowi zrywa się naszyjnik z emblematem (BLACK ANGEL OF DEATH- Czarny Anioł śmierci-ZOBACZ PONIŻEJ)

Podniosłem go z ziemi i złożyłem do kupy. Powiedziałem wszystkim, ze powinniśmy wyjść, bo obsługa hotelu wezwie policje. Wcześniej, gdy szukałem Tupaca po kasynie zapamiętałem wszystkie wyjścia.
Pac pojechał do Luxor hotel zmienić ubranie, czekając aż podjedzie Suge, został nagrany przez turystę kamerą.

Kliknij na play aby zobaczyć to nagranie.

Każdy z ziomków udał się za mną, pojechaliśmy karawaną samochodów do domu Suge'a który znajdował się niedaleko MGM. Znaleźliśmy się pod posiadłością Knigta i weszliśmy do środka w celu ustalenia dalszych planów. Zdecydowaliśmy, że jedziemy do klubu nocnego 662, którego właścicielem był Suge. Pac powiedział, ze pojedzie z Sugem a ja powinienem towarzyszyć Outlaws, ponieważ będą pić alkohol. Ochroniarz Suge'a, Reggae nie był z nim w samochodzie, co wydawało się dziwne, ponieważ Reggie zawsze był u boku Suge'a a ja u boku Tupaca. Nie zaprzątałem się jednak tym i zaczęliśmy podążać do klubu 662 . Wielu ziomków jechało za nami, w około 50 minut znaleźliśmy się na głównej ulicy Vegas.
Kiedy byliśmy naprzeciw hotelu Excalibur dwóch policjantów na motorach podjechało od strony kierowcy, do BMW 750 Sedan, gdzie znajdowali się Suge i Pac.

CLUB 662.

HOTEL EXCALIBUR

Pomyślałem ze zostaliśmy zatrzymani za bójkę w MGM, ale poprosili o ściszenie muzyki w aucie. Jedyne, czego nie wiedziałem, to fakt późniejszego oglądania tych gliniarzy tego samego wieczora. Poruszaliśmy się dalej główną ulicą, potem skręciliśmy w prawo w ulicę Flamingo(Na zdjęciu poniżej) .

Kolejnymi światłami było skrzyżowanie Flamingo i Koval.
Stanęliśmy na czerwonym świetle.Układ stojących samochodów przedstawiony jest na poniższej grafice.

Właśnie od tej strony podjechał biały Cadillac i zatrzymał się przy aucie, w którym byli Pac i Knight. Nie widziałem wtedy żadnego potencjalnego zagrożenia z uwagi na to, że przechodnie i ludzie w samochodach krzyczeli "Pac, Suge!". Nagle rozległa się seria strzałów, wszystkie w stronę pasażera, gdzie siedział Shakur. Byliśmy w szoku. Cadillac skręcił w prawo i zniknął z naszego pola widzenia. Podbiegłem do BMW, ale wtedy zawróciło i znowu znaleźliśmy się na głównej ulicy. Z początku byłem pewien, ze oni nie żyją, po takiej serii oddanej w ich kierunku było to mało prawdopodobne. Udaliśmy się za chaotycznie poruszającym się BMW, pierwszą myślą było przewiezienie Tupaca jak najszybciej do szpitala. Suge skręcił w lewo w ulicę Harmon, gdzie samochód odmówił posłuszeństwa (przebite opony). Wysiedliśmy ze swojego auta, natomiast Suge z BMW. Podbiegłem do Paca, drzwi były zablokowane, Suge krzyknął " Ja wiem jak to otworzyć, wiem jak to otworzyć". Kiedy drzwi odpuściły wyciągnęliśmy Shakura i położyliśmy obok samochodu. Ze łzami w oczach starałem się utrzymać go przy życiu "Pac, Pac!", płakałem. Tupac mówił " Nie mogę oddychać, Frank pomóż mi, nie mogę oddychać", cały drżał. To były ostatnie słowa, jakie usłyszałem z jego ust. Lekarze i władze przybyły na miejsce. Usunęli nas i nie pozwolili dojść do Shakura. Wsadzili go do karetki i odjechali w kierunku szpitala.

(SZPITAL1)

(SZPITAL2)

Nie mogliśmy go zobaczyć, więc wróciłem następnego dnia. Doszły mnie słuchy, ze rodzina Tupaca jest wściekła, że powinienem go chronić. Miałem ogromne poczucie winy, że pozwoliłem mu umrzeć. Tego dnia siedziałem pod pokojem, gdzie leżał Tupac. W pewnym momencie podeszła do mnie Affeni Shakur, która usiadła obok, położyła rękę na moim ramieniu i powiedziała, że nic nie mogłem zrobić, że to nie była moja wina. Doktorzy przyszli do pokoju i powiedzieli, że nie wiedzą czy Tupac wygra z tak ciężkimi obrażeniami i czy z tego wyjdzie. Musiałem opuścić pomieszczenie, aby rodzina mogła go zobaczyć. Parę dni później otrzymałem telefon od Reggiego oznajmiający ze mam się udać do posiadłości Suge'a na spotkanie i że jest na mnie wkurzony. Bałem się tam jechać, ale musiałem. Po dotarciu wszedłem do jego domu, byli tam wszyscy, udaliśmy się nad basen w posiadłości Knigta. Każdy rozmawiał o wydarzeniach związanych z nocą 7 września. Suge aż wrzał ze złości, na wszystkich naskakiwał, nie wiedział, co ze sobą zrobić. Wtedy zadzwonił telefon, Knigt poszedł go odebrać, miałem złe przeczucia. Pamiętam, kiedy siedziałem na krześle i widziałem przed oczami najgorszy możliwy scenariusz. Była godzina 15:34, dwie minuty potem Suge wrócił do nas cały roztrzęsiony " Mój Boże.. On odszedł, Tupac po prostu kurwa umarł", wpadł w szał. Czułem jak w moim sercu powstaje wielka pustka. Wszyscy zaczęliśmy płakać, każdy miał łzy w oczach. Tupac Amaru Shakur zmarł 13 września roku 1996 w szpitalu w Las Vegas. Spoczywaj w pokoju Pac.

Z pomocą Franka Alexandra
Arkadiusz Kubiszewski

The Tijuana Tornado's relentless pressure finally told on the vaunted Cotto as he went down to the first defeat of his career after a superb bout fought at a searing pace in the MGM Grand.

Cotto, 32-0 coming in, looked sharp and confident in the first half of the fight as he scored freely with classy combinations.

But Margarito stalked his prey relentlessly and gradually took the upper hand as the pace told on his tiring opponent.

And midway through the 11th Cotto took a knee as Margarito yet again pinned him on the ropes with a frenzied assault.

Miguel did rise after an eight count but was soon down after another Margarito attack, and this time it brought the end with 55 seconds remaining in the round.

The fight - tagged "The Battle" and tipped as a Fight of the Year contender by most pundits - lived up to expectations right from the first bell to add to the storied ring rivalry between Puerto Rico and Mexico.

Round one set the pattern for the first half of the bout with Margarito coming forward relentlessly, but being caught at will by crisp combinations from Cotto.

The Puerto Rican's jab and left hand were particularly prolific as he moved well and fired precise counters in a bid to halt Margarito's march forward.

But maybe the first sign of what was to come came in the second, as Margarito's attacks brought blood from Cotto's nose and took a thrilling session.

Cotto recovered well though to take control again in the third, and followed it up by boxing superbly in the fourth and fifth.

As the bout reached halfway though Margarito began to force his will on Cotto as his relentless pressure started to wear down the champion.

The Mexican's attacks were becoming more fruitful now as uppercuts and frenzied flurries broke down a tiring Cotto, who was constantly spitting blood.

A big seventh round for Margarito, in which he threw 130 punches and landed 48, showed if proof were needed that the tide had well and truly turned.

Margarito was again the boss in rounds eight and nine, and in the 10th came the moment he may have broken Cotto's will for good.

Early in the session the Puerto Rican landed two shots flush on Margarito's jaw but, just as in the previous nine rounds, the punches just bounced off his opponent rather than hurting him.

Cotto started the 11th with a lovely combination, but by now these were few and far between and that fast start was a distant and fading memory.

Margarito steamed forward undeterred and suddenly, midway through the session, Cotto's hands fell to his side and he took a knee as Margarito blazed away with another non-stop flurry of shots.

Cotto rose after taking the eight count from referee Kenny Bayless, but by now only heart was keeping him upright on wobbly legs.

And with just under a minute remaining Margarito pinned him on the ropes and forced the champion to go down again.

This time there was to be no recovery and for Cotto - billed as the iron man on the brink of becoming the sport's next superstar - the bubble was well and truly burst.

Afterwards Margarito - fittingly joined in the ring by another Mexican great and his boyhood idol in Julio Cesar Chavez - said: "Nobody gave me a chance I was aware of that but I believed in myself. I prepared hard and I took my opportunity.

"I trusted my preparation coming into the fight. Obviously Cotto is a great fighter but slowly the tornado rumbled and I told my corner I was going to knock him out - and I did."

"It's great to be next to a legend. As a kid I always had pictures of Chavez on my wall and now he is celebrating with me."

A beaming Chavez meanwhile said: "Margarito is among the legends of Mexican boxing. He did something that nobody was able to do - he beat a great unbeaten Puerto Rican fighter. I lived this fight."

A stunned Cotto told ESPN: "I am very proud and very happy I was able to give the fans a great fight. Life continues. It's not over for me. I'm going to take a long rest, decide what to do next.

"This night was Margarito's night. He's an excellent fighter. He did his job better than I did."

Two judges had Margarito ahead by a score of 96-94 at the time of the stoppage, while the third scored the fight even. Cotto did hold a 280-267 advantage in punches landed.

KÀ is the unprecedented, gravity-defying production by Cirque du Soleil, which takes adventure to a whole new level. It is a heroic journey of love and conflict which 80 artists portray in a dynamic theatrical landscape where an entire empire appears on KÀ's colossal stage and a captivating display of acrobatics envelops the audience.

For more information about KÀ, visit Cirque du Soleil's exclusive KÀ website.