Za nami faza grupowa Mistrzostw Europy. Runda bardzo emocjonująca, która zapewniła nam znakomite mecze, spore sensacje a także wielkie dramaty. Czas na podsumowanie!

Kategorie:

1. Najlepszy zespół
2. Najgorszy zespół
3. Największa niespodzianka
4. Największy przegrany
5. Najlepszy trener
6. Już nie dało się gorzej

1. Najlepszy zespół

Bez dwóch zdań - Holandia. Artykuł krótki o Oranje pisałem całkiem niedawno, więc zamiast się powtarzać, odsyłam TUTAJ. Podopieczni Marco Van Bastena, którzy trafili na grupę śmierci i byli przymierzani do zajęcia 3 miejsca okazali się być katami zarówno dla mistrzów jak i wicemistrzów świata, masakrując ich odpowiednio 3:0 i 4:1. Najlepiej świadczy o nich też fakt, że mogli w łatwy sposób pozbyć się największej konkurencji przegrywając z Rumunią. Ale nie, zagrali do końca, ograli Rumunów i otworzyli tym samym Włochom drogę do ćwierćfinału. Oby tylko się to na nich nie zemściło.

2. Najgorszy zespół

Patriotą jestem, ale zdecydowanie najgorszą drużyną tych mistrzostw obwołuję Polskę. Styl, w jakim odpadliśmy z rozgrywek woła o pomstę do nieba i pozostaje nam tylko brać przykład ze Szwajcarów czy Greków, którzy w meczach o honor, choć nie zawsze z powodzeniem (vide Grecja), grali z pełnym poświęceniem. Dla kibiców. Dla wszystkich ludzi którzy w nich wierzyli. Dla siebie samych, by uwierzyć, że nie są aż tak słabi, jak wskazuje tabela końcowa grupy. Szwajcarzy, jako gospodarze, wygrywając 2:0 z Portugalią, pożegnałi się z Euro i fanami w sposób piękny. Nawet murujący zawsze dostęp do swojej bramki Grecy zagrali futbol otwarty, weselszy, co od razu poskutkowało zdobyciem bramki w meczu z Hiszpanią (pierwszy ich gol podczas Euro!).
Z resztą, nie ma żadnego porównania. Grecy 4 lata temu sięgnęli po mistrzostwo Europy. Oni bez względu na wynik wrócą do swojej Ojczyzny jako bohaterzy.
Polska w meczu ostatnim zagrała bez wiary i charakteru. Sposób, w jaki nasi reprezentanci pożegnali dziesiątki tysięcy kibiców przybyłych do Austrii na ich mecze był tak fatalny, że dziwiłem się, dlaczego Polacy w przerwie meczu ostentacyjnie nie opuścili stadionu, zostawiając naszych wśród rozwrzeszczanych i zadowolonych z gry swoich idoli Chorwatów. Jakbym miał zgadywać, to odpowiedziałbym: FOR MONEY. W końcu bilety na stadiony osiągały horrendalne kwoty.

3. Największa niespodzianka

Turcja. Zaangażowanie, jakie wnieśli do tych mistrzostw, gra do ostatniej sekundy meczu, wykrzesanie z siebie ostatnich sił i łzy radości po awansie do ćwierćfinałów - to pokazała reprezentacja Turcji, przed mistrzostwami skazana na porażkę, bo przecież trafiła do grupy z cudowną Portugalią i zawsze solidnymi Czechami. Portugalia nie zawiodła, ale Czesi bez Nedveda i Rosickiego nie wybijają się z grupy europejskich przeciętniaków bez żadnego pomysłu na grę.
Turcja jest nieobliczalna, pokazała to w dwóch meczach, może zaskoczyć i w fazie pucharowej.Pozostaje nam pozazdrościć drużyny z sercem i wolą walki.

4. Największy przegrany

Wśród wielkich przegranych można wymieniać Czechów (wszak byli zdecydowanymi faworytami grupy - poza rzecz jasna Portugalią, oraz Grecję, obrońców tytułu, zarówno Mistrza Europy jak i Najtoporniejszej Drużyny Świata. Grekom pierwszego trofeum obronić się nie udało, w kategorii drugiej nadal równych sobie nie mają.
Ale największe nadzieje pokładano bez wątpienia w reprezentacji Trójkolorowych, którzy choć bez Zizou, to wciąż z ekipą bardzo mocną typowani byli na jednego z faworytów grupy śmierci.
Niestety, Francja, po pokazie nieskuteczności w meczu z Rumunią i po tym jak stali się poligonem dla Oranje, musieli o awans grać w Włochami. Włochami, którzy w sytuacji podbramkowej nie byli pierwszy raz i doskonale wiedzieli jak się w niej zachować. Z Włochami, którzy są starymi cwaniakami i potrafią wyjść z takiej opresji bez szwanku.
A Francji w meczu o wszystko, przydarzył się pech ogromny. Bo oto w pierwszej połowie jeszcze poważnej kontuzji nabawił się najlepszy na boisku Frank Ribery, inicjujący niemal każdy atak swojego zespołu, a chwilę później czerwoną kartkę otrzymuje za faul w polu karnym Eric Abidal. Jedenastkę łatwo egzekwuje Pirlo, a Italia, już w sytuacji bardzo komfortowej, mogła patrzeć jedynie jak Trójkolorowi suną z kolejnymi nieporadnymi atakami w stronkę bramki Buffona.
Francja jest przegrana, bo po Francji wiele się spodziewano. I Francja ta zawiodła na całej linii.

5. Najlepszy trener

Tu również miałem drobny dylemat, ale po meczu w grupie D, pomiędzy Szwecją a Rosją, nie mam najmniejszych wątpliwości. Kilka dni temu wyrokowałem postawę Rosji, pisząc artykuł który przeczytacie TUTAJ. Nawet po porażce z Hiszpanią, wciąż uparcie twierdziłem, że prawdziwego oblicza Rosjan jeszcze nie zobaczyliśmy.
Mieliśmy natomiast okazję podziwiać ich w pełni dzisiaj, gdy niepozorni chłopcy, w ogromnej większości grający w dalekiej, zapomnianej, nieco już nawet abstrakcyjnej rosyjskiej lidze, demolowali reprezentację Trzech Koron. Rosja zagrała futbol piękny. Grali szybko, z pomysłem, bez kompleksów. Stwarzali mnóstwo sytuacji, a momentami, dzięki szybkiej wymianie podań z pierwszej piłki, przypominali Holandię.
Holenderski "futbol totalny" wybuchnął dzisiaj z całą siłą na murawie stadionu w Innsbrucku, a Szwedzi, którzy zaledwie 14 lat temu świętowali 3 miejsce podczas Mundialu w USA (grający dzisiaj Henrik Larsson, jako smarkacz jeszcze był już wówczas w kadrze Trzech Koron), dzisiaj byli kompletnie bezradni.
Guus Hiddink jest cudotwórcą, potwierdzić to może wielu piłkarzy z którymi miał okazję pracować, a także kilka całych krajów, jak Korea czy Australia (o Holandii nawet nie wspominając). Beenhakker cuda obiecywał. Hiddink je czyni.

6. Już nie dało się gorzej

Gdy Czesi, na 15 minut przed końcem spotkania przeciwko Turcji prowadzili 2:0, nikt chyba nie spodziewał się że ten mecz można jeszcze przegrać. Jestem niemal przekonany że i Polacy by tego nie zepsuli. Najwyraźniej jednak Czesi chcieli nam udowodnić, że się da i że oni potrafią. Przegrali najbardziej wygrany mecz tych mistrzostw. I przegrali chyba najbliższy awans do ćwierćfinału w swojej piłkarskiej historii.
Nam, przegranym Polakom, pozostaje cieszyć się, że Orły nie upadły tak szybko (15 minut!) i tak boleśnie (3 bramki!!) jak nasi południowi sąsiedzi. Szkoda, że Karol Brueckner żegna się ze swoją reprezentacją w takich okolicznościach. Futbol bywa okrutny.

(Majlosz)

To be fair, they had a disastrous start. Franck Ribery was the one player they absolutely couldn't afford to lose, but he succumbed to what looks like a really nasty ankle and knee injury (there's no word yet on how long he'll be out, but I'm guessing a good couple of months at least) after only seven minutes. The second disaster was entirely their fault, however - Eric Abidal (who despite noises from the BBC has proved himself in the past to be a competent centre-back as well as left-back) made a rash, doomed-to-failure challenge on Luca Toni in the penalty box for the clearest straight red I've seen in a while. It was at that point that Raymond Domenech proved there was no way back - he brought on Jean-Alain Boumsong to solve all their problems.

We should have seen this coming. France rested on their laurels far too much after a flattering trip to the World Cup final and relied on fast-fading old hands like Thuram, Makelele and Henry. The former two have now announced their international retirements (again), in the first of what must be a series of radical overhauls of the team. Benzema, Ribery and Nasri must become the focus, and Henry, Vieira, Govou, Sagnol, Coupet et al must be jettisoned.

In the game I didn't see so much of (I caught a few minutes after it became clear that France-Italy wasn't going anywhere), Holland's second string (and what a second string it is, by the way) cruised to a 2-0 win over Romania, slicing through the defence that had caused so many problems to the French and Italians to further boost their hopes of going all the way. Their goals were far too easy, showing up the Romanians a tad, but Mutu et al will remain threats in World Cup qualifying.

So Italy set themselves up a mouth-watering quarter-final with Spain in what is probably the best result for the quality of the tournament. From what we've seen so far, though, you'd bet on Spain.

The coach's reaction? One of disbelieving laughter. It had been a night where everything that could go wrong for his team, did go wrong. Captain Lillian Thuram was left out due to concerns over his attitude, which marks a sad end to international football for the French's most capped star. They lost the influential midfielder Franck Ribery to injury, then the opening goal on 25 minutes thanks to Andrea Pirlo's penalty after Abidal hauled down Luca Toni to earn an early bath. Ribery's replacement, Arsenal target Samir Nasri, then had to be sacrificed for defender Jean-Alain Boumsong before Daniele De Rossi despatched a free kick via a big deflection from Henry into the net to clinch a quarter final with Spain for the World Champions.

Whilst Roberto Donadoni's team have recovered from their opening defeat to the Netherlands, France haven't got going in the tournament. Indeed, even during qualification they very rarely looked the impressive force they were in 1998 and 2000, and in the latter stages of the 2006 World Cup. Scotland defeated them twice in the qualifiers and in the match in Paris (the glory goal below), we rarely looked troubled; France lacked any imagination or craft to fashion any clear cut openings.

And it was a similar story in their snore draw with Romania. The Romanians were content to sit in and see if Domenech's team could break them down- they couldn't. Indeed, France could've lost it towards the end as Romania adopted a bloder approach.

They then took on the Dutch, who have taken the tournament by storm with their fast, free flowing attacking style. And they showed no mercy, inflicting a painful 4-1 thrashing to set up last night's make or break game with Italy, providing Romania failed to beat Marco Van Basten's team.

But it all went spectacularly wrong for the 2 time European Champions and they have to endure the humiliation of finishing bottom of the "group of death" with just one goal to their name. Domenech last night looked like a man about to pay for the price of failure- his look in the camera shot I mentioned had one of resignation about it.

France may be lacking the creative genius of a Michel Platini or Zinedine Zidane currently, but they have enough gifted stars to have made a better fist of things. The likes of Henry, Claude Makalele and Franck Ribery are established world class stars, playing for some of the biggest clubs in Europe. Added to that they have rising stars such as Lyon's Karim Benzema and Nasri to call upon. They are not a side lacking in talented players.

The buck ultimately stops with the manager and it seemed to me that some of the players had lost confidence in Domenech. His team, for most of his tenure, looked unconvincing and with the likes of Makalele and Thuram retiring from the international scene, a fresh start all round could be wise for France as they build towards the 2010 World Cup in South Africa.

Au' revoir Domenech and bonjour Didier Deschamps? I would not be surprised.

Die Niederlande zwei Jahre nach der verpassten WM sehr souverän und beherrschend, die Rumänien überraschend defensivstark, die Italiener und Franzosen unter ihren Möglichkeiten. So könnte man die Gruppe C kurz zusammenfassen.
Holland spielte den besten Fußball des Turniers! Mit Italien und Frankreich demontierten sie in den ersten beiden Spielen Weltmeister und Vize-Weltmeister, um es gegen Rumänien ruhiger angehen zu lassen, aber dennoch mit einer B-Elf 2:0 zu gewinnen. Vor allem Robin van Persie und Arjen Robben, die beiden Flügelstürmer Marco van Bastens, zeigten sich in absolut bestechender Form und demontierten die Defensiven der Gegner. Durchschnittlich drei Treffer pro Partie sind eine beeindruckende Bilanz, vor allem in der stärksten Gruppe des Turniers. Dass sich die so genannte «Todesgruppe» aber für Frankreich und um ein Haar auch für Italien zu einer solchen entwickelte, hätte vor den ersten Spielen aber wohl niemand prophezeit.

Rumänien schwächelte in der Offensive und verpasst deswegen das Viertelfinale. Mutu harmlos, der Rest abgemeldet - damit gewinnt man keine Spiele.
Frankreich zeigte sich uninspiriert und musste im entscheidenden Spiel gegen Italien die Verletzung von Franck Ribéry und die frühe Rote Karte gegen Verteidiger Eric Abidal in der 24. Minute hinnehmen. Insgesamt war Frankreich aber in allen drei Spielen zu ungefährlich, beim torlosen Unentschieden gegen Rumänien enttäuschte Raymond Domenechs Elf auf ganzer Linie.

Umso spannender wird die weitere Entwicklung von Italien sein. Druck können die Italiener aufbauen, doch selbst im Frankreich-Spiel, wo Roberto Donadonis Team einen Mann mehr auf dem Feld hatte, blieb die Defensive nach Fabio Cannavaros Verletzung ein Risikofaktor. Dazu kommt, dass Luca Toni im Sturm immer wieder gute Chancen hat, aber das Tor nicht trifft. Gelingt es der italienischen Innenverteidigung, David Villa und Fernando Torres im Viertelfinale auszuschalten, dann hat der Weltmeister tatsächlich gute Chancen, das Halbfinale der EM zu erreichen. Eine große Frage für die Italiener: Schafft es der junge Alberto Aquilani den im Viertelfinale gesperrten Gennaro Gattuso zu ersetzen und das spanische Mittelfeldspiel zu zerstören?

Wenig Zweifel bestehen beim weiteren Turnierverlauf für die Niederlande. In bester Form und mit geschonten Spielern wird Marco van Basten wohl keine Probleme haben, «Oranje» gegen Schweden oder Russland ins Halbfinale zu führen.

Gwiazdy nie pomagają piłkarzom, czyli jak zmarnować potencjał. Radość Holendrów po strzelonym golu. Piękna bramka Henry'ego. Głębokie rezerwy pomarańczowych. Kącik aberracji umysłowych. Panowie z Polsatu uczcie się od Wołka. Jesteśmy lekko zaniepokojeni, czyli rzecz o Janie Tomaszewskim.

Messi, también de baja por la lesión muscular que sufrió la semana pasada y por la que estará un mes y medio sin jugar, ha pasado por el Camp Nou antes de viajar en las próximas horas a Argentina para continuar la recuperación en su país, tras haber consensuado los médicos del Barcelona y de su selección el plan que deberá seguir en las próximas semanas antes de regresar a Barcelona a finales de mes para completar el tratamiento.

Los otros jugadores que han tenido que someterse a los controles de orina ordenados por la UEFA fueron otro de los lesionados de la plantilla, el delantero Santi Ezquerro, y también los defensas Gabi Milito, Eric Abidal y Sylvinho Mendes y el centrocampista Andrés Iniesta.

El lateral francés no cree que el Barça esté "regalando nada", aunque sí admite que las dos derrotas del equipo dan "más tranquilidad" al Real Madrid. No obstante, sostiene que el equipo barcelonista mantiene sus aspiraciones en tres competiciones (Liga, Liga de Campeones y Copa del Rey) y "los mismos objetivos que al principio de la temporada". "Todavía estamos lejos del final y aún estamos a tiempo de rectificar nuestros errores", ha señalado Abidal, en referencia a las distintas competiciones y de manera particular a la Liga, en la que considera que el Barça es "capaz de alcanzar e incluso superar" al Madrid y que puede "recuperar los puntos antes ir al Santiago Bernabéu" en la antepenúltima jornada.

"Tenemos que jugar nuestras cartas porque tenemos equipo para conseguir nuestros objetivos", afirmó, al tiempo que indicó que para atrapar al Madrid "sólo hace falta ganar dos partidos y que ellos pierdan dos partidos". Sin embargo, también reconoció la importancia de la baja del delantero Leo Messi, lesionado para un mes y medio.

La baja de Messi, un golpe psicológico

Abidal considera que la lesión de Messi ha sido "un golpe psicólogico" para el equipo, que acusó la ausencia del argentino en el partido ante el Villarreal. El defensa galo prefiere subrayar la buena actuación del Villarreal en defensa y considera, en líneas generales, que el Barcelona "falló en los automatismos" en este encuentro. Además, ha remarcado que el segundo gol del Villarreal hizo "mucho daño" al equipo, pero ha insistido en que deben concentrarse en "corregir los errores" y ganar los próximos partidos.

Aunque no encuentra explicación a los problemas de juego del equipo, Abidal no cree que puedan atribuirse a una cuestión relacionada con la preparación física de los jugadores. En este sentido, explicó que en el Barcelona, "cada jugador se prepara como quiere, al nivel que prefiere", y que la acumulación de partidos en las distintas competiciones "creamás dificultades", aunque ha concluido apuntando que "no hay que buscar excusas", pese a que también agradeció el hecho de no tener partido esta semana, hasta la visita al Almería el domingo.

Según los datos facilitados por la UEFA, el delantero brasileño del Milan Kaká, recibió el mayor número de votos con un total de 220,333 después de ser distinguido con el Balón de Oro de la revista francesa 'France Football' y con el premio de Jugador Mundial de la FIFA. Kaká, ganador este año de la Liga de Campeones, repite presencia por segundo año consecutivo en el equipo europeo, en el que, además de Casillas, que releva al italiano Fabio Cannavaro como único madridista en la formación, entran por primera vez los otros dos jugadores de la Liga española, el brasileño Alves y el francés Abidal.

Gran presencia milanista

El defensa galo es el único representante del Barcelona, equipo que en la formación del año pasado contó cuatro jugadores: Zambrotta, Puyol y Eto'o, elegidos también en el equipo de 2005, y Ronaldinho, fijo desde el año 2004. También estrenan condición en el once ideal el marfileño Didier Drogba y el sueco Zlatan Ibrahimovic, goleadores del Chelsea y el Inter de Milán, respectivamente, además del técnico inglés del Manchester United, Alex Ferguson, tras la consecución del noveno título de liga con su equipo.

Ferguson releva al frente del equipo al técnico del Barcelona, Frank Rijkaard que ocupó el puesto de entrenador en el once de 2006. El central del Milan Alessandro Nesta repite presencia por cuarta vez, ya que fue elegido en los años 2002, 2003 y 2004, en esta ocasión junto a su compañero de equipo, el centrocampista holandés Clarence Seedorf, que apareció en la formación del año 2002. El capitán del Liverpool Steven Gerrard, que figura por tercera vez en el once ideal, es uno de los supervivientes de los elegidos el año pasado y uno de los cuatro futbolistas de la liga inglesa, junto al capitán del Chelsea John Terry, elegido en 2005, Didier Drogba (Chelsea) y Cristiano Ronaldo (Manchester United), que figuró en el equipo de 2004.

Equipo del año 2007: Iker Casillas (Real Madrid CF); Daniel Alves (Sevilla FC), Alessandro Nesta (AC Milan), John Terry (Chelsea FC), Eric Abidal (FC Barcelona); Cristiano Ronaldo (Manchester United FC), Steven Gerrard (Liverpool FC), Kaká (AC Milan), Clarence Seedorf (AC Milan); Zlatan Ibrahimovic (FC Inter de Milán), Didier Drogba (Chelsea FC). Entrenador: Alex Ferguson (Manchester United FC)

Equipo del año 2006: Gianluigi Buffon (Juventus); Gianluca Zambrotta (FC Barcelona), Fabio Cannavaro (Real Madrid CF), Carles Puyol (FC Barcelona), Philipp Lahm (FC Bayern Múnich), Steven Gerrard (Liverpool FC), Cesc Fábregas (Arsenal FC), Kaká (AC Milan), Ronaldinho (FC Barcelona) Thierry Henry (Arsenal FC), Samuel Eto'o (FC Barcelona). Entrenador: Frank Rijkaard (FC Barcelona).

Equipo del año 2005: Petr Cech (Chelsea FC); Cafu (AC Milan), John Terry (Chelsea FC), Carles Puyol (FC Barcelona), Paolo Maldini (AC Milan); Luis García (Liverpool FC), Steven Gerrard (Liverpool FC), Ronaldinho (FC Barcelona); Pavel Nedved (Juventus), Samuel Eto'o (FC Barcelona), Andriy Shevchenko (AC Milan). Entrenador: José Mourinho (Chelsea FC).