ETF/CEF Medium Volatility:

• DBC - DB Commodities Tracking Index Fund > $40.00
• GSG - Commodity iShares S&P/GSCI Index Fund >$64.00
• IYM - Basic Matls iShares >$76.00

ETF/CEF High Volatility:

• DBE - PowerShares DB Multi-Sector Commodity Trust Energy Fund >$47.00
• DBO - PowerShares DB Multi-Sector Commodity Trust Oil Fund >$47.00
• USO - United States Oil Fund, LP >$98.50

ETF/CEF Catch a Falling Knife on the Road to Recovery (CFKRR):

• CGW - Claymore S&P Global Water Index ETF >$24.00
• EWW - Mexico iShares >$55.00
• IDU - Utilities iShares buy now
• IXN - iShares S&P Global Information Technology Sector >$59.00
• IYZ - Telecom iShares >$24.30
• PIQ - PowerShares Dynamic Magni Quant Sector Portfolio >$25.50
• PSI - PowerShares Dynamic Semiconductors Portfolio >$16.40
• VOX - Vanguard Telecommunication Services VIPERs >$63.00
• XLU - Utilities Select Sector SPDR buy now
• XRO - Claymore/ZAcks Sector Rotation >$28.50

ETF/CEF Discussion: What an interesting kettle of fish we have today. This time they are all ETFs. The first two groups of ETFs begs the question…Are oil/energy prices going to rise and continue their upward trajectory? Or will higher energy prices continue to slow the world’s economy and cause energy prices to depress? RSI is answering yes to the first question and no to the second. You decide. Likewise for the CFKRR group. All these sectors are affected by energy prices and the global economy. They are bets on the economy getting better and energy prices abating. It is an interesting dichotomy and I have a solution. Place some of your money on the first group that benefits from higher energy prices and some of your money on the second group that benefits from the economy rebounding. Set 8% stops under you buy prices and the track how your hedge plays out. One position should do better than the second. There is the possibility energy and the world economy both suffer. Then you take your losses and move into other defensive positions. It is a viable strategy that is necessary in these uncertain times.

Nie uważa Pan, że jest za późno na podjęcie takiej decyzji? Drużynę do rozgrywek należy zgłosić do poniedziałku.

Jest już bardzo późno. Właściwie zostaliśmy postawieni pod murem. Ciężko jest mi jednak dopuścić do głowy myśl, że Śląska w przyszłym sezonie mogłoby nie być.

Z prezydentem Rafałem Dutkiewiczem spotka się Pan dopiero pod koniec przyszłego tygodnia, już po terminie zgłoszeń do Polskiej Ligi Koszykówki.

Szczerze mówiąc, nie mam pojęcia, jak rozwiązać tę kwestię. Zdaję sobie sprawę, że będzie po czasie, ale termin spotkania wyznaczono na przyszły piątek, 4 lipca, nie mam wpływu na jego zmianę. Sytuacja jest jednak szczególna, więc może Polska Liga Koszykówki zrobi wyjątek i da Śląskowi więcej czasu na wyjaśnienie spraw własnościowych, a klub do rozgrywek dopuści nawet po terminie.

Czytaj cały wywiad: TUTAJ

Kiedy zostałeś zdyskwalifikowany byłeś związany umową ze Śląskiem, potem pozostałeś w klubie. Czy będziesz bronił barw wrocławskiej drużyny w przyszłym sezonie?

Miałem umowę na ten sezon, na który Śląsk mnie zakontraktował, powiedzmy, jako „człowieka do treningu”. Jaka będzie sytuacja teraz, ciężko mi powiedzieć. Ja bardzo chciałbym zostać we Wrocławiu, ale, z tego co czytam w gazetach, nie wiem, jak to będzie. Nie wiadomo, kto będzie właścicielem. Nie wiadomo, kto będzie trenerem, prezesem, dyrektorem sportowym. Nie wiem, jak to wszystko będzie wyglądało.

Pojawiły się propozycje z innych klubów?

Tak, jak już mówiłem, chciałbym, zostać w Śląsku, ale nie za wszelką cenę. Mam pewne propozycje, jednak wciąż czekam na to, jak rozwinie się sytuacja we Wrocławiu.

Cały wywiad: TUTAJ

Jeszcze dwa sezony temu plan i przyszłość klubu wydawała się jasna. Powrót Andrieja Urlepa jednoznacznie oznaczał dla niemal wszystkich osób związanych ze Śląskiem wielkie odrodzenie. Na tronie Trójkolorowi się jednak nie znaleźli, a „nowym Urlopem” ma być Rimas Kurtinaitis, który powiedział już otwarcie, że chciałby wprowadzić tu, do Wrocławia wielką koszykówkę.

No właśnie. Kurtinaitis to złoty medalista olimpijski, mistrz Świata i mistrz Europy, ale splendor i sukcesy spłynęły na niego w czasie jego kariery zawodniczej. Jako trener można go usytuować chyba niewiele wyżej niż debiutującego Tomasa Pacesasa. Dotychczas zdarzyło mu się pełnić rolę szkoleniowca reprezentacji Azerbejdżanu oraz Uralu Great Perm, co nie wnosi wiele do jego trenerskiego CV. Obecnie, poza prowadzeniem Śląska, jest asystentem selekcjonera reprezentacji Litwy. Złe wspomnienia? Tak, bo Kurtinaitis to kolejny po Urlepie trener, który ma zbudować Śląsk od nowa, nie mogąc jednak zajmować się zespołem w czasie wakacji ze względu na zgrupowanie kadry.

W stawce trenerów DBE Litwina można uplasować w górnej połowie tabeli. Wad wydaje się mieć bez liku – Amerykanie wchodzą mu na głowę, na boisko wpuszcza źle dysponowanych, a tych w dobrej formie ściąga na ławkę po paru minutach gry itd. Jednak przede wszystkim Kurtinaitis przyszedł do rozbitego mentalnie Śląska i poukładał go na tyle, by zdobyć brąz. Oczywiście Litwin „czystej kartki” nie ma, bo choćby Mihailo Uvalinovi na sam koniec rozgrywek wskazał miejsce w szeregu, ale jego prawdziwym sprawdzianem będzie nadchodzący sezon, bo dopiero teraz ma okazję zdecydować, z kim będzie spędzał kilka godzin dziennie na treningach w Hali Mieszczańskiej. Miejmy nadzieję, że będzie to jak najmniej zawodników z kraju George’a Busha.

Karuzela transferowa w tym sezonie ogórkowym wchodzi w pęd bardzo powoli i rozważnie, co może cieszyć, biorąc pod uwagę nieudolność Śląska na rynku transferowym chociażby w zeszłym sezonie. Rok temu wpadek kadrowych było bez liku. W zasadzie były niemal same wpadki. Przytoczmy parę:
* zapowiadał się wielki powrót legendy klubu – Adama Wójcika, ale nic z tego nie wyszło.
* Koszykarze, których sprowadzono do Wrocławia na koniec lata okazali się wielkimi pomyłkami - pamiętają Państwo jeszcze J.J.Sulingera, czy Shaun’a Fountaine’a?
* Na testach w klubie znalazł się Hasan Rizvić, który był podobno za słaby. To ciekawe, bo potem pojechał do Ljubljany, która na nim skorzystała świetnie grając w Eurolidze i zdobywając Mistrzostwo Słowenii.

Teraz takich nonsensownych sytuacji w klubie nie ma, choć oczywiście nie wszystko dzieje się tak, jak byśmy tego chcieli. Do żadnego sensacyjnego transferu nie doszło (i wobec ostatnich wydarzeń przez najbliższe dni nie dojdzie), ale jak na razie polityka kadrowa wyglądaja na przemyślaną. Z trenerem przedłużono kontrakt, najlepszy zawodnik ubiegłego sezonu – Stević - zostaje na kolejny rok, do zespołu dotarł Antony Weeden (na życzenie Kurtinaitisa), który prawdopodobnie zastąpi Torrella Martina, zostają Chanas i Diduszko, Stefańskiego odwieszono. Prawdopodobnie zostanie Tomczyk, a z Hyżym się pożegnamy, co być może jest oznaką rezygnacji z wiecznej przeciętności. Wymienione wyżej nazwiska wróżą szansę na walkę o wysoką stawkę, ale kto tym zawodnikom przyjdzie do pomocy zależne jest od wysokości budżetu, a tego z pewnością szybko nie poznamy. Wiadomo dlaczego…

Tekst: Filip Stańczyk, slaskpress.wordpress.com

Przypomnijmy, że Stefan został zawieszony na koniec sezonu 2006/2007 po wykryciu w jego krwi niedozwolonych środków, które miałby zastosować w jednym z meczów półfinałowych Śląska z Turowem Zgorzelec. Stefański nigdy nie przyznał się do tego, ale karę nałożono.

Litwin przejął wrocławski zespół w minionym sezonie, zastępując na stanowisku tymczasowo wyznaczonego do pełnienia tej funkcji Andrzeja Adamka. Kurtinaitis doprowadził Śląsk do wyjścia z grupy w Pucharze ULEB i trzeciego miejsca w walce o Mistrzostwo Polski. Teraz będzie miał szanse zbudować skład niemal od podstaw, choć mówi wprost, że zależy mu na zatrzymaniu kilku zawodników z zeszłorocznego składu.

Co ciekawe, Kurtinaitis jest obecnie w swojej ojczyźnie, gdzie zajmuje się przygotowaniem kadry narodowej do Igrzysk Olimpijskich w Pekinie. Dla kibiców Trójkolorowych nie jest to chyba dobry omen, bo trudno zapomnieć, w jakim dołku skończyła ekipa Śląska pod wodzą Andrieja Urlepa, który przez wakacje zajmował się głównie pracą z reprezentacją Polski.

Zachęcamy też do czytania bardziej obszernego tekstu o Kurtinaitisie, który powstał, gdy wiadome było już, że nie podpisze on kontraktu z rywalizującym o Litwina Lietuvosem Rytas Wilno. Tekst znajduje się TUTAJ

Niektórzy wyrażają głębokie zdziwienie faktem, że tak mało znany gracz jest ściągany do drużyny, w której rokrocznie liczy się na powrót na tron. Jednak ruchy w kierunku sprowadzenia Weedena do Wrocławia rozpoczęły się jeszcze przed startem fazy play-off. Śląsk na zakończenie rundy zasadniczej postawił przysłowiową kropkę nad "i", zrzucając Polpharmę z Ekstraligi swoim znakomitym zwycięstwem w Starogardzie. Wówczas jedynym, który wyrządził jakąkolwiek szkodę Trójkolorowym był właśnie Antony Weeden. Na swoim koncie zapisał 28 punktów, 2 zbiórki, asystę i przechwyt.
Rozmowy zaczęliśmy już dwa miesiące temu. Trener Kurtinaitis zapytał, czy dałoby się ściągnąć tego zawodnika, więc złożylismy mu ofertę - powiedział serwisowi E-basket Łukasz Orzeł, dyrektor ds. sportowych. Wypowiedź Orła jest niezwykle istotna, bo naświetla kilka istotnych aspektów wokół tego ruchu kadrowego. Przede wszystkim to oznacza, że decyzja nie została podjęta "ponad" Kurtinaitisem, a przez Kurtinaitisa. Mało tego - skoro już na etapie zakończenia rundy zasadniczej prosił o niego Litwin, możemy być niemal pewni, że legenda koszykówki pozostanie na stanowisku trenerskim we Wrocławiu. Kibiców najbardziej jednak interesują powody, dla których ściąga się takiego "przeciętniaka" wprost z ekipy ligowego słabeusza.
Weeden to rzetelny gracz za małe pieniądze, stąd tak szybkie podpisanie umowy - powiedział Gazecie Wrocławskiej prezes Śląska, Mariusz Bałuszyński. Niewątpliwie Weedena możemy spodziewać się w roli zmiennika, bowiem nie jest to zawodnik nadzwyczajnej klasy. Pomimo to, lakoniczna i nadzwyczaj ostrożna wypowiedź Bałuszyńskiego wydaje się być bezzasadna. Amerykanin nie zyskał większej popularności, ale jest graczem naprawdę niezłym.

Jako jeden z liderów spadkowicza DBE notował w zeszłym sezonie 14,1 pkt., 2,8 zb. i 1,7 asyst na mecz. W zasadzie niewiele, a więc co wyróżnia go na tle masy innych rzucających obrońców zza oceanu? Weeden to gracz kompletny, zbliżony stylem gry do Torrella Martina. Najmocniej czuje się w rzucie za trzy, ale zdolny jest energicznie wedrzeć się pod kosz i zakończyć akcję wsadem. Ręce do rzutu układa niczym Donatas Slanina, co wśród czarnoskórych koszykarzy jest rzeczą niezwykle rzadką. Trudno się więc dziwić, że były student uczelni Chicago rzucać zza łuku się nie boi. Jakby tego było mało, nowy nabytek Śląska grozi również niezłym podaniem i agresywną obroną. Dlatego też porównania Weedena do Robinsona są dość bezpodstawne. Przyjście Amerykanina do WKS-u prawdopodobnie zaskutkuje pożegnaniem się z Torrellem Martinem.

Przebieg kariery:

- 2003-2004 Chicago St. (NCAA)
- 2005 Macon Blaze (WBA)
- 2005-2006 Kentucky Colonels (ABA)
- 2006 Mississippi HardHats (WBA) - 2006-2007 Indiana Alley Cats (CBA)
- 2006-2007 Quad-City Riverhawks (CAN)
- 2007-2008 Quebec City Kebekwa (CAN)
- 2007-2008 Polpharma Starogard Gdański (POL)

Poniżej kompilacja ciekawszych akcji Antony'ego Weedena z minionego sezonu, spędzonego przez niego w Polpharmie Starogard Gdański.

Jaka jest pana sytuacja kontraktowa po zakończeniu sezonu? Czy należy się pana spodziewać we Wrocławiu i w przyszłym roku?

W tej chwili mam ważny kontrakt, ale nie wiem jak sytuacja się rozwinie. Po meczach o trzecie miejsce musze pojechać z powrotem na Litwę, ale wrócę na początku czerwca i wtedy usiądziemy do rozmów. Chcę, żeby klub miał środki na zatrudnienie silnych graczy i chcę, żeby był w stanie walczyć o pierwsze miejsce. Myślę, że jeśli budżet z tego sezonu zostanie przynajmniej utrzymany, to wystarczy.

W mediach pojawiły się też spekulacje, jakoby miał pan objąć stanowisko trenera Lietuvos Rytas Wilno.

Po części to prawda, do Wrocławia przyjechał prezes tego klubu, żeby omówić ze mną tą kwestię. Wilno zagra w przyszłym sezonie w Pucharze ULEB i są tam oczywiście większe pieniądze, ale sprawa rozstrzygnie się dopiero w czerwcu. Gdyby to ode mnie zależało, wybrałbym Wrocław, ale kluczowe będą tu decyzje klubu - przede wszystkim, czy zdecyduje się na występ w Pucharze ULEB, bo bez europejskich pucharów nie ma powodu, żebym tu zostawał.

Czytaj więcej: tygodnik "Basket"