Dient het gezegd, dat de grote problemen die de financiële wereld dezer dagen over ons hoofd uitkapt, alles te maken hebben met maatschappelijk ON-verantwoord ondernemen en het duidelijkste bewijs is dat de ultra-liberale spelregels in de handelswereld ook hiér tot zeer gevaarlijke toestanden leidt?

M.a.w. niet alleen de 950.000.000 hongerigen, die de wereld telt; niet alleen de 2 miljard mensen, die iedere dag moeten overleven van 2 euro, maar OOK WIJ dreigen het slachtoffer te worden van ON-eerlijke handel.

In FairTradeGemeente Hasselt proberen we de burgers dan ook te sensibiliseren voor Fair Trade. Met het verhaal dat eerlijke handel, niet langer enkel gaat om solidariteit met het Zuiden, maar ook om bijvoorbeeld de toekomst van onze eigen kinderen.

Week van de Fair Trade

Voor fairtraders telt een dag 25 uren, dus schrikken we er niet van dat de Week van de Fair Trade dit jaar... 10 dagen duurt.
Van 1 t.e.m. 11 oktober is het inderdaad weer volle bak voor de fairtradebeweging.

Nu bruist het in Hasselt week-in-week-uit van de bedrijvigheid als het over eerlijke handel gaat. We zijn niet voor niets een FairTradeGemeente. Maar laat ons voor deze week eens op een rijtje zetten, wat er zoal te doen is in Hasselt. En - waar we er weet van hebben - ook in de provincie Limburg.

Thema Week van de Fair Trade

Dit jaar richt de week zich specifiek tot de jongeren. Dit onder de noemer "Extreme Make-over". Zo zeggen de organisatoren het zelf:

Laten we eens echt wat veranderen. We mikken niet op een grotere lip, een kleinere neus of een plattere buik, maar op een eerlijkere wereld. Dat is de bedoeling van Extreme Makeover - the Fair Trade edition, die kadert in de week van de Fair Trade.

Meer info: www.netlog.com/BeFair

Alsof de vrijwilligers van de Hasseltse Wereldwinkel het allemaal hadden voorzien, openen ze op 1 oktober de deuren van hun verbouwde en volledig heringerichte winkel in de Dorpsstraat. Je leest heronder over deze en nog andere 'extreme make-overs in Hasselt'.

Programma Hasselt (en Limburg)

woensdag 1 oktober: Na een extreme make-over (in 't schoon Vlaams: stevige verbouwingswerken) opent Oxfam-Wereldwinkel Hasselt opnieuw de deuren in de Dorpsstraat. Zaterdag 11 oktober volgt de officiële opendeurdag (zie verder).

UPDATE: - HasseltLokaal over de heropening.

vanaf 1 oktober:
Hasseltse 'Speculaas van de maand' wordt Fair Trade.

Vanaf oktober zal ook de speculaas van de maand, die uitgereikt wordt aan een Hasselaar waarop de stad fier is, een FairTradeSpeculaas zijn.

Het stadsbestuur heeft samen met de trekkersgroep FairTradeGemeente ook alle handelszaken in kaart gebracht waar je Fair Trade en korte keten producten kan kopen. Deze zaken krijgen een label zodat het voor klanten duidelijk wordt waar ze deze producten kunnen kopen.

UPDATE: - HasseltLokaal over de heropening.

donderdag 2 oktober: Max Havelaar België bezoekt donderdag 2 oktober met een suikerpartner de NV Konings in Zonhoven. De suiker wordt gebruikt in de fairtradecola UBUNTU, die wordt afgevuld door Konings.

UPDATE: TV Limburg maakte er een filmpje van.
- Voor het filmpje, klik actie rond Fairtrade bij Konings.
- Meer informatie over UBUNTU-fairtradecola.
- Ook de Oxfam-Wereldwinkels laten een drank in blik afvullen bij Konings: de bio ice-tea van Oxfam Fairtrade.

UPDATE 2: Het Belang van Limburg schreef er een stuk over:
- Konings maakt hippe cola met eerlijke suiker uit Malawi.

van maandag 6 tot zaterdag 11 oktober:
schepen van Jeugd Valerie Del Re daagt collega-schepen Toon Hermans uit.
Twee Hasseltse schepenen worden op een heel aparte manier betrokken bij de Week van de Eerlijke Handel. Als ex-Wereldwinkelvrijwilligster daagt jeugdschepen Valerie Del Re in de week van 6 tot 11 oktober haar collega-schepen Toon Hermans uit. Tijdens deze week zullen ze beiden extreem hard hun best doen om zoveel als mogelijk producten uit de Wereldwinkel en korte keten-landbouw op het menu te zetten, afhankelijk van hun appetijt en honger.
Of ze er in zullen slagen deze uitdaging tot een goed einde te brengen, kan je volgen op de blog van Valerie Del Re.

foto: Ingeborg Debock

UPDATE: aankondiging op HasseltLokaal

dinsdag 7 oktober: De Provinciale Hogeschool Limburg zet Fair Trade op het menu.
's Middag staat er in de cafetaria een uitgebreid Fair Trade-menu op de kaart. Zoals we cateraar Rudy Rampelberg kennen, gaat dat weer om vingers en duimen vanaf te likken zijn: quinoasoep met witloof, werelds kipstoofpotje met paarse rijst en chocolademousse met oxfamchocolade. Dit laatste naar recept van Jeroen Meus, die dit voor de Wereldwinkels uit zijn koksmuts toverde.
Namiddag komt Koen van Bockstal, directeur van Oxfam-Wereldwinkels, de studenten Marketing toespreken. Van Bockstal gooide eind vorig jaar hoge ogen met zijn toespraak voor de Stiching Marketing in Gent.

Meer info:
- fairtrademenu op de PHL
- ChocoladeMeus
- uitgeschreven versie van de speech van Van Bockstal

vrijdag 10 oktober: Uitreiking Be Fair Awards.
Op 10 oktober worden de derde BE FAIR Awards uitgereikt. De Awards willen de twee beste nieuwe Fair Trade initiatieven in België belonen. De winnaars gaan elk naar huis met een chèque van 5.000 Euro. Dit jaar staat een bijzondere kandidaat op de lijst van mogelijke laureaten. De Limburgse melkveehouder Johan Janssen uit Opglabbeek stuurde een kandidaat-dossier in voor de Belgian Dairy Board.
De Belgian Dairy Board vertegenwoordigt 1800 melkproducenten. BDB klaagt de uitbuiting aan van de zuivelindustrie die de melkproducenten een zulke lage prijs betaalt dat zelfs de productiekosten niet gedekt zijn - hetzelfde verhaal dus dat de Noord-Zuid beweging inspireerde tot de ontwikkeling van Fair Trade. BDB eist een eerlijke prijs voor de melk en zal het nieuwe merk "Fair Dairy Products" lanceren, een gamma zuivelproducten waar de melkproducent een faire prijs voor krijgt.

Meer info: Be Fair Awards

zaterdag 11 oktober: opendeurdag Oxfam-Wereldwinkels.
Wie op zaterdag 11 oktober naar de Opendeurdag van zijn lokale Wereldwinkel komt, krijgt alvast een gratis proevertje! Hint: die week lanceert Oxfam Fairtrade een nieuw soort biochocolade. Het wordt een originele melkchocolade met koffienibs...
Alle wereldwinkels zetten die week cacao in de kijker. In verschillende wereldwinkels, waaronder Hasselt, kan je de tentoonstelling 'Van Cacaoboon tot Chocolade' bewonderen.
De Hasseltse Wereldwinkel werd afgelopen maanden stevig onder handen genomen. Met als resultaat een frissere look, een betere toegankelijkheid voor rolstoelgebruikers en meer ruimte om de producten uit te stallen.

klik op de bovenstaande, verkleinde afbeelding en download de advertentie als pdf

foto: Lutje Bex (HasseltLokaal)

Meer info: opendeurdagen Wereldwinkels

zaterdag 11 oktober: Mondiaal Kabaal.
Wanneer we dit intikken, telt de speciale Netlog-pagina van de Fairtradeweek al haast 2200 vrienden. Geen idee of dit veel is, maar heel wat jongeren blijken er elkaar te vinden. Wellicht zakken een aantal van hen af naar één van de drie Mondiaal Kabaal-trefdagen, die de jongeren van Oxfam-Wereldwinkels organiseren op 11 oktober en waarmee ze de zevende Week van de Fair Trade uizwaaien. Er gaat ook zo'n Mondiaal Kabaal-dag door in Hasselt. Beginnen doen ze om 13 uur met een groot stadsspel en afsluiten om 20 uur met een fairtradekroegentocht.

Meer info: Mondiaal Kabaal Hasselt

UPDATE:
Jeroen Brugge (Oxfam Fairtrade) heeft het in "Landgenoten" over mogelijkheden rond samenwerking met onze eigen boeren.
Lees het in deze .pdf.

eerlijke melk?

De Belgian Dairy Board heeft een dossier ingestuurd voor de BE FAIR AWARDS. Het is meteen de eerste kandidatuur in de jonge geschiedenis van deze award, waarin vooral het noordluik, i.e. Fair Trade voor Belgische melkproducenten, doorweegt. Een dossier opgetrokken rond de idee van regiofair.

Op 10 oktober 2008 worden de derde BE FAIR Awards uitgereikt. De Awards willen de twee beste nieuwe Fair Trade initiatieven in België belonen. De laureaten gaan elk naar huis met een chèque van 5.000 Euro.

Initiatiefnemer voor deze awards is het Fair Trade Center. Het Fair Trade Centre is "een programma van de Belgische Federale Overheid voor de directe ondersteuning van Fair Trade (eerljke handel)".

Strikt gezien maakt de BDB geen kans met haar dossier. Want fair trade voor onze eigen producenten, daar ligt vooralsnog nauwelijks iemand wakker van. Vooral ook niet de meeste fairtrade- of andere noord-zuid-organisaties. M.a.w. 'eerlijke melk' bestaat niet. Want er zijn geen regels rond opgesteld.

eerlijke koffie of schuldig verzuim?

In de KNACK van deze week staat een artikel met de kop "Bent u zeker van uw eerlijke koffie?". Het artikel begint met de hoofding:

"Niet alle fair-tradeproducten die u kunt kopen zijn ook op een eerlijke manier geproduceerd. De fair-tradesector wil een juridische omschrijving van het begrip om misbruik te voorkomen. Het bedrijfsleven protesteert."

Ik protesteer ook, want weet u wat de Wereldwinkels betalen voor de melk die zij verwerken in hun chocolademelk? Niks meer of minder dan de marktprijs. Wat zouden de melkveehouders daarvan denken? Wanneer de fairtradebeweging een wettelijke definitie wil bij het gebruik van de term 'fair trade', dan pleit ik voor schulidg verzuim, wanneer ze niet in één moeite de problematiek van onze eigen boeren in deze wettelijke omkadering haar plaats geeft.

Mocht hen dat dan echt helemaal niet aan het hart raken, dan wil ik wel deze onzin van de website van de Wereldwinkels.

"Met cacao en rietsuiker uit het Zuiden en Belgische melk slaan we een brug tussen boeren in Zuid en Noord."

Watvoor brug? Een brug opgetrokken uit armoede?

handelaars in hoop

De Belgian Dairy Board krijgt van corporaties die claimen de boerenbelangen te verdedigen het verwijt handelaars in hoop te zijn.

In juni 2006 zei directievoorzitter Patric Buggenhout van Milcobel over de BDB:

"Wij zijn handelaren in melk, we handelen niet in hoop."

Buggenhout was van mening dat de melkgeldvereniging veehouders valse hoop geeft, door te stellen dat de melkprijs omhoog kan. Dat was volgens Buggenhout een illusie.

Als zelfs de Wereldwinkels zich niet meer bekommeren om faire melkprijzen, dan is het natuurlijk niet moeilijk te begrijpen dat zo'n Milcobel-figuren zich sterk kunnen maken met dit soort uitspraken.

• Zijn Wereldwinkeliers dan ook niet langer nog handelaars in hoop? Hoop op een andere wereld. Met faire prijzen voor faire producten.
• Waar staat de wereldwinkelbeweging nog voor, als het zelfs met haar eigen producten geen symboolwaarde meer wil genereren?

We would like to invite you to join and celebrate with us as we remember God's faithfulness to us for the past 50 years. Celebration will be at Ecotech Center, Cebu City on October 8 and 9, 2008. 

We only limited space so contact us immediately to confirm your attendance. We only have space for you, alumni and your spouse. Contact us at 345-01-48 or email at www.btccgst@gmail.com

See old friends and mentors. See you there!

Izraelskie ślady na Kaukazie. Kulisy wojny gruzińsko-rosyjskiej Informacje o konszachtach Gruzji i Izreala, o tym, że czołowi politycy gruzińscy mają obywatelstwo Izraela, wywołały duże zainteresowanie naszych Czytelników. Do tej pory informacje te pochodziły głównie ze środowisk endeckich. Postanowiliśmy więc zasięgnąć informacji u źródła, czyli na oficjalnych portalach społeczności żydowskiej. Poniżej przedstawiamy ciekawy tekst, który udało się nam wyszperać na jednej z takich stron, a poświęcony interesującej nas kwestii.

Administratorzy konserwatyzm.pl

La Georgia e' stata posta anche dall'Unione Europea al centro della sua strategia, per la verita' alquanto '''timida'', di affrancamento dal monopolio russo delle esportazioni di gas.

Nel suo territorio, infatti, dovrebbe passare il nuovo gasdotto europeo Nabucco, un'opera di dimensioni gigantesche che punta a far affluire il gas turkmeno, azero e kazako in Europa senza passare per il territorio russo. Il percorso previsto del gasdotto, di 3.300 chilometri, parte dal Mar Caspio, attraversa tutto L'Azerbaijan e tutta la Georgia per arrivare al terminal di Baumgarten in Austria passando per Turchia, Bulgaria, Romania e Ungheria.

Ma, secondo gli analisti, il progetto da circa 8 miliardi di euro, sconta le difficolta' nei rapporti tra i paesi caucasici e, soprattutto, i timori per le reazioni di Mosca ad un aperto tentativo di spuntare la sua arma energetica. Da ricordare che la Germania dipende quasi esclusivamente dalla Russia per le forniture di gas e che il Nabucco porterebbe nel giro di dieci anni 30 miliardi di metri cubi di gas in occidente fuori dal controllo di Gazprom.

Politicamente molto piu' praticabile il progetto presentato da Eni e Gazprom per il gasdotto South Stream: un'opera altrettando imponente con una tratto sottomarino di 900 chilometri che partira' dalle coste russe sul Mar Nero per arrivare in Bulgaria. Allo studio poi due tronconi onshore, uno verso il Sud Italia attraveso l'Albania, l'altro verso l'Italia settentroniale (e forse fino a Baumgarten) attraverso la Romania, Ungheria e Slovenia.

In sostanza l'oggetto del contendere e' ''semplicemente'' chi portera' sui ricchi mercati occidentali il gas turkmeno e kazako che nei prossimi anni sara' sempre piu' abbondante e, soprattutto, chi avra' il controllo dei prezzi lungo il percorso tra i giacimenti caucasici e le reti di trasporto europee.

L'Italia ha gia' scelto. Gli interessi dell'Eni in Russia e in Kazakhstan sono enormi e la storica partnership tra il Cane a Sei Zampe e Gazprom e' stata recentemente rafforzata.

Senza contare che un partner forte come Mosca puo' fare molto comodo quando si gestiscono i rapporti con i governi delle movimentate repubbliche ex-sovietiche del Caucaso.

In questo contesto di disordine, emergono gli statisti di calibro:

• Sarkozy pone l'ultimatum: "Se russi non si ritirano convochero' consiglio UE"
• Gli USA dicono che la reputazione Russa e' a brandelli
• Frattini e' stato "decisivo a formare la posizione della Ue" e ora chiede di mandare gli osservatori della Playmobil

I fatti recenti che vedono la Russia impegnata nell'offensiva contro la Georgia, dopo che quest'ultima aveva attaccato una regione separatista interna ai suoi confini, hanno aperto nuovi scenari che hanno un sapore nostalgico. Le relazioni fra gli Stati Uniti e la Russia si sono fatte più tese, sia dopo le dichiarazioni di Bush che ha intimato a Putin di fermare l'invasione, sia dopo che gli U.S.A. hanno raggiunto un accordo con la Polonia  per installare uno scudo antimissile sul territorio polacco. Il presidente Dmitri Medvedev ha ribadito che Mosca appoggerà «qualsiasi decisione sullo status di Abkhazia e Ossezia del sud che verranno prese dai popoli di quelle repubbliche in considerazione dello statuto del'Onu, della convenzione internazionale del 1966 e dell'atto di Helsinki sulla sicurezza e la cooperazione in Europa». Anche se è stata firmata una tregua, nella serata di giovedì circa 130 blindati russi hanno lasciato la città di Zugdidi, sul confine tra Abkhazia e Georgia, e sono penetrate in territorio georgiano diretti verso Kutaisi, la seconda città più grande del paese. In precedenza Shota Utiashvili, portavoce del ministero dell'Interno di Tbilisi, aveva denunciato che le forze russe, nonostante il cessate il fuoco, stanno distruggendo la città di Gori e il porto di Poti, anziché riconsegnarle alle forze georgiane come stabilito. Molte persone, magari più dedite a seguire le discipline olimpiche, non sono a conoscenza delle motivazioni di questa ennesima rappresaglia contro una nazione nata dallo smembramento del blocco sovietico.

Cenni storici
In seguito alla prima guerra mondiale e alla rivoluzione russa, il 22 aprile 1918 l'élite nazionalista attiva dal 1890 e i menscevichi dichiararono l'indipendenza da Mosca formando con Armenia e Azerbaigian la Repubblica democratica federale di Transcaucasia, con capitale Tbilisi, e il 26 maggio 1918 restaurarono lo stato georgiano con il nome di Repubblica democratica della Georgia; Il 25 febbraio 1921 la repubblica fu occupata dalle truppe sovietiche e cessò di esistere, venendo incorporata nell'Unione Sovietica nel 1922.  In seguito alla perestrojka, il 28 ottobre 1990 le prime elezioni libere del Soviet nazionale sono vinte dallo schieramento nazionalista. Rinata come stato indipendente dal dissolvimento dall'Unione Sovietica il 9 aprile 1991, in seguito al referendum del 31 marzo, che vide il 98,9% dei georgiani favorevole all'indipendenza, la Georgia ha adottato il nome di Repubblica di Georgia. Con l'indipendenza georgiana si svilupparono conflitti separatisti nelle regioni dell'Abkhazia e dell'Ossezia del Sud, autoproclamatesi indipendenti. Nel 2004 la Rivoluzione delle Rose ha portato al potere il presidente Mikheil Saakašvili, provocando al contempo un ulteriore allontanamento politico da Mosca. (Wikipedia)

Aspetti economici
Per quale ragione la Russia dovrebbe appoggiare, finanziare e difendere militarmente due regioni separatiste (Abkhazia e dell'Ossezia del Sud) in Georgia, uno stato libero indipendente? Qual'è il bottino di guerra? Le bombe rovesciate nei giorni scorsi sulla Georgia dagli aerei russi avrebbero "mancato" l’oleodotto Baku-Tbilisi-Ceyhan (Btc) in un primo momento indicato come bersaglio colpito. Ma che si si fosse trattato di un attacco volontario all'impianto Btc o di un bombardamento errato, molte sono le paure sul rischio che il gioco dell'energia, nel quale la Georgia non è solo una pedina, rischia di essere stravolto.

La Georgia è priva di risorse energetiche proprie, tanto da rimanere per anni al buio e al freddo a causa del razionamento, ma può contare su una posizione geografica strategica, in quanto è l’unico transito possibile per il petrolio asiatico verso l’Europa che non passi dalla Russia, unica falla in quello che altrimenti Mosca potrebbe considerare un monopolio sulle risorse energetiche. E' in questo lembo di terra che due anni fa il Btc (consorzio internazionale) si è insediato contro il volere e gli interessi di Mosca. E' anche una via di fuga potenziale per gli altri partner di Mosca, come il Kazakistan che oggi pompa il suo greggio attraverso la rete di distribuzione russa, ma che non esclude di potersi allontanare dal Cremlino, insieme ad altri protagonisti di un’area che contiene le maggiori riserve petrolifere dopo il Golfo Persico e la Russia. L’oleodotto georgiano infatti, ha il grande pregio di sfociare nel porto turco di Ceyhan, sul Mediterraneo, a due passi dai consumatori finali europei. La Russia quindi, con questa invasione per "riportare alla pace" la Georgia, vuole solo dichiarare al mondo la sua intenzione di voler continuare ad essere il leader indiscusso della gestione energetica mondiale, senza concorrenti ne libero mercato ad intralciare i suoi piani.

Fonte dati: Anna Zafesova, La Stampa

Dal Financial Times:

The Baku-Supsa pipeline normally serves as a back-up to the Baku-Tbilisi-Ceyhan pipeline to the Turkish Mediterranean, the main artery for exports from BP's huge Azeri oilfield. Oil shipments through BTC were halted last week af-ter an explosion on the Turkish section of the pipeline for which Kurdish separatists claimed responsibility.

Laurent Ruseckas, a Eurasian expert at Trusted Sources, an emerging markets research firm, said BP's decision to close the pipelines "had emphasized the extent to which Russia's reaction in Georgia had called into question the reliability of the energy corridor across the Caucasus".

Il gasdotto South Caucasus Pipeline (conosciuto anche come la Baku-Tbilisi-Erzurum Pipeline, o BTE)  e' stato riaperto il 14 agosto. Ricordiamo che questo corre a sud di Tbilisi e percorre lo stesso corridoio dell'oleodotto Baku-Tbilisi-Ceyhan, o BTC (il secondo piu' lungo del mondo, 1774 km).

Ancora dal Financial Times:

"BP began filling the South Caucasus pipeline again today because we believe it is now safe enough to do so,” said Toby Odone, a BP spokesman. Supply disruptions to Georgia and Turkey had been minimal because of gas stored in the line, he said.

However, the BP-operated 150,000 barrels a day oil pipeline from Baku to Supsa is still closed because of doubts about safety at Georgia’s Black Sea ports.

Oil exports from Azerbaijan were drastically reduced last week after an explosion on the Turkish section of the Baku-Tbilisi-Ceyhan pipeline to the Turkish Mediterranean, the main artery for Azerbaijan’s oil exports. Kurdish separatists claimed responsibility for the accident on the pipeline which was carrying about 850,000 barrels a day of oil to western markets at the time. Repair work on BTC is expected to take several weeks.

Russia invited Azerbaijan on Wednesday to increase its oil exports through a pipeline from Baku to Novorrosiysk on the Russian Black Sea. Exports of Azerbaijani oil through the pipeline to Russia have slowed to a trickle since the Baku-Tbilisi-Cehyan pipeline began working in 2005.

Pipelines across the Caucasus have provided Caspian oil and gas producers with a first, non-Russian pipeline route to export markets. Russia is also pressing Azerbaijan to export gas through Russian pipelines, diverting supplies away from the route across the Caucasus.

L'oleodotto Baku-Novorossiysk e' operato nella sezione russa dalla compagnia pubblica russa Transneft.

Ecco la notizia su Bloomberg:

Natural gas exports were halted from Azerbaijan's Shah Deniz field through the South Caucasus pipeline because of security concerns in Georgia on Aug. 12. The gas pipeline runs parallel to the BTC oil link.

``We are now exporting through'' the gas pipeline, BP spokesman Robert Wine said by phone today from London. ``The pumping into the pipeline was suspended for about two days.''

Ecco infine cosa dicono gli analisti finanziari dell'impatto del conflitto sull'offerta di gas e petrolio (Bretibart.com):

Barclays Capital analysts said that attacks on the BTC pipeline had a greater impact on global energy supplies than unrest in Georgia.

"While the conflict in Georgia may have been the main source of attention, for us the most significant supply event was the attack on the BTC line in Turkey and the implication that it may continue to be a target, and one the length of which makes it virtually impossible to defend comfortably," they wrote in a note to clients on Wednesday.

The Paris-based International Energy Agency warned earlier this week that fighting in Georgia threatened the strategic energy hub.

"Recent escalation in military engagement between Russia and Georgia poses a threat to certain key oil and gas pipelines which transit Georgia," the IEA said in a monthly report that was published on Tuesday.

Georgian oil pipeline: the front line - Times online
For Moscow, the pipe represents part of a systematic attempt to reduce Russian influence in the Caucasus, a thorn in the paw of the bear.

Diplomatie et langue de bois
Après des aller-retours de diplomates européens dont Bernard Kouchner puis les entrevues médiatiques entre Nicolas Sarkozy et les présidents Medevdev et Saakachvili un accord de cessez-le-feu avec le retour dans leur caserne des militaires géorgiens en échange du retrait des troupes russes a été conclu.
Le sort des républiques indépendantistes géorgiennes comme l'Abkhazie ou l'Ossétie-du-Sud sera étudiée ensuite par leurs peuples eux-mêmes selon la volonté du président russe : "L'intégrité territoriale est une question complexe, qui doit être régulée par le droit international, ce dernier prévoyant également le droit des peuples à l'autodétermination". Ce point de définition des statuts des deux républiques était prévu dans l'article 6 du texte négocié par Sarkozy, mais a été amendé sur demande de la Russie.
A l'image de Gaza et de la Cisjordanie, ces territoires pro-russes sont dorénavant considérés par le pouvoir géorgien comme des "territoires occupés", pouvoir qui compte se rapprocher rapidement de l'OTAN pour assurer une dissuasion militaire crédible et efficace.

A qui profite le crime?
Au final, il en ressort que le président nationaliste Michaïl Saakachvili, élu de manière démocratique mais avec des fraudes multiples, passe pour un amateur voir un fou après son attaque de nuit pendant la trêve olympique d'un village ossète, signant de ce fait une attaque implicite du géant russe. Croyant naïvement qu'en raison des événements sportifs, la Russie n'allait pas réagir, c'est au contraire à un déchainement de violence auquel on a assisté.
Un véritable combat entre deux coqs transpirant le nationalisme le plus primaire et menteurs comme des arracheurs de dents. L'un accusant l'autre d'attaquer l'oléoduc Bakou-Tbilissi-Ceyhan ou BTC alors que BP l'exploitant n'est au courant de rien, l'autre accusant son adversaire de pratiquer l'épuration éthnique, alors que l'accusateur n'a d'une part aucune preuve et d'autre part la pratiquer sans ménagement en Tchétchénie.

Double piège ce combat, puisque il y a fort à parier, qu'à l'instar de Saddam Hussein en août 1990, Saakachvili a probablement eu un "laisser-faire" secret des Etats-Unis pour mener une telle action, en promettant de le soutenir en cas d'ennuis diplomatiques. A ce petit jeu de dupe, les USA dans un cas comme dans l'autre peuvent sortir gagnants.
En effet, première conséquence,cette guerre a déstabilisé l'Europe diplomatique et lui a rappelée ses souvenirs les plus sombres des Balkans. Un conflit armé en Europe ferait naturellement baisser un Euro devenu trop fort pour nos amis d'outre-atlantique.
Deuxièmement, les USA avaient prévu et envoient en ce moment même des hommes civils ou militaires pour aider les populations géorgiennes en péril après la boucherie russe. Quoi de mieux pour justifier la présence américaine en Géorgie? La CIA peut ainsi renforcer sereinement ces positions.
Enfin, la Géorgie va pouvoir se rapprocher rapidement et légitimement de l'OTAN. Un rêve pour les USA, qui pourront à défaut de mettre une de leurs bases de bouclier anti-missile là-bas, implanter une ou plusieurs bases militaires afin de garder un oeil sur le transit du pétrole par oléoducs.
Là encore comme en Irak, s'il y a bien un objectif unique, l'indépendance et la liberté des peuples n'étant que des prétextes, c'est bien une nouvelle fois l'or noir de la Caspienne qui est la cible ultime.

On a donc assisté à un jeu dangereux en passe de réussir pour les USA, prêt à tout pour leur consommation pharaonique de pétrole et pour titiller la Russie Poutinienne. La CIA n'a visiblement pas perdu la main. A moins que les Russes ne leur réservent une surprise de taille. L'avenir nous le dira. Quant aux dommages collatéraux de leurs géopolitiques sanglantes, les civils innocents, on sait bien que ni la Russie, ni les USA ne font dans le détail. Vae Victis, Mort aux vaincus

When I was in Georgia, in Tbilisi,  in 2003, as a subcontractor  on the BTC Ceyhan pipeline project (being built from the Caspian through Azerbaijan, Georgia and Turkey), relationships between Russia and Georgia were already rough and the situation in Georgia tenuous and dark. 

Eduard Shevernadze, the former Minister of Foreign Affairs under Gorbachev who had become President of Georgia,  was hanging on to power, corruption was rife, and I could tell they really WERE poor, using my own poverty index.   I didn't see a single store on any street related to home repair and improvement ("remont" in that part of the world.)  Most streetcorners in Russia, and even in the Ukraine have at least a lamp store or plumbing supplies or the like.  Why is that an indicator of poverty? Because that activity is done with cash.  Cash is a reflection of the size of the gray economy -  the transaction that go unreported and untaxed.  My poverty index postulates: If you see plenty of repair and furniture stores, even if the official GDP is low, it means there is plenty of discretionary cash in the economy.  People are busy upgrading their crummy Soviet-era apartments with that cash.  If there are no remodeling or furniture stores, or even a measly wall-paper store, that means the country really is dirt-poor.  Using this index, Georgia was in trouble, and looking for a way out. 

At the time I was there, the solution on people's lips was to get Shevernadze's clan out, because instead of stealing and distributing the spoils down the usual chain of patronage in Georgia, they were taking it out of the country.  The size of Shevernadze's fortune rumored to be stashed in various places grew with each person I talked to.  Ordinary Georgians were left with nothing, and that is not the way the system was supposed to work. The Shevernadze clan was too greedy. Ending corruption was ending that greed, but not necessarily the system.

(Ironically, it was Russian diplomats,  who penetrated Shevernadzes stronghold and talked him into leaving the country, which then brought the young Shaakashvili to power. )

I saw American officers walking around in my hotel, in uniform.  I thought that was exceedingly strange.  What were American officers doing in a country that had been a part of Russia for hundreds of years, in uniform?  When I asked the Georgians, they told me that America was now the protector of Georgia.  They really believed that they had traded the traditional patronage of the Russian Czar, followed by patronage of the Soviet leaders, for an equivalent patron, who had very large sacks of gold to hand out, as well as big missiles to protect them from the bullies in this neighborhood. 

They believed, in essence,  that the head of the local big clan (Russia) was weakening, and it was time to hurry up and join the biggest "family" around - the US - in the world.  If there was trouble, they assured me, the US would come to their rescue.  Not wanting to argue with that blissful image, I asked them gently, how many Americans they thought were lying awake at night worrying about Georgia's fate? There was no answer to that, but faith in America as their new patron was an easier image to invoke than the alternative.

For myself, I was reminded about what happened in Hungary. The tragedy of Hungary was that the US government, in its fervor to stick a wrench into the wheel of the communist machinery, had been egging the Hungarians on to revolt against their communist rulers.  Hungarians only went all out in their revolt of 1957 based on the assumption that the US would be right behind them. At least this is what Hungarians themselves, as well as a lot of the literature about that period, tell us.  The result was mass arrests and executions.  A few of the Georgians were sounding an awful lot like that, in tone and mood.

Other Georgians, including the driver who took us on a tour of the old baths and the mountain next to them, had another view.  Like so many in the post-Soviet environment, he had been a senior official in the Communist days, and was now reduced to making a more modest living. He told us that he saw Georgia in the image of a raft, with most Georgians drifting lazily on that raft, back and forth, back and forth, with no direction.  He said that by tradition, they didn't really know how to do much.  They had been taken care of by the Russian empire, the Czar had created an aristocracy for them, their own assortment of princes and dukes, and they excelled mainly in really good manners, in wonderful hospitality, and in being a place with good weather, good wine, good food, nice people -- a place for the frozen northerners to thaw and kick back for a while, and learn from real masters the art of delivering a killer toast. 

Throughout the Soviet Union, everyone envied the Georgians. They were treated like a beloved mistress. They had a much better quality of life than even the Russians in big cities, all courtesy of their patrons to the north. He wondered, a little sarcastically, when the Americans would show up to replace all the Russians who had stopped coming there, because of the terrible relations fomented by his own "democratic" government.  They were poor now.  And confused about where it was all going to come from.  If they were loyal to the American "party line", wouldn't America be obligated to then be their patron?  That's how things are done in the Caucasus.  The patron supports his protege, with all manner of largesse, in return for his loyalty.  And America had better hurry up, was the sentiment I heard expressed by the optimistic ones, whom American policy would therefore be inclined to describe as "pro-Western". 

Americans and other westerners who see the situation in terms of "freedom fighters" versus oppressive, authoritarian, totalitarian Russians are being simplistic. This is much more complicated.  Without justifying a single thing that Russia has done, someone is going to have to think about what the US would do if Russia came in, as the US did, and created, equipped and trained the army of, say, Puerto Rico.  I'm not sure that situation would last as long as this one has.  (Comparisons to nazi Germany are plain silly and an insult to every nationality that suffered at their hands. )

Most Georgians I spoke with were as angry at their own government for ruining relations with Russia as they were angry at Russia, and feeling unloved and misunderstood and abandoned and confused.  Illogical, but true.  If they hate and fear Russia, they should like their government for standing up to Russia, for insisting on the "divorce". They might be wound up a lot even more tightly than that at the moment, in a patriotic frenzy, but when it dies down, I would bet they will settle back into that paradoxical mind set.

The situation is fraught with too many intra-familial emotions to be easily sorted out using abstract geopolitical concepts. But the US leaders, egging on the very emotional and young Shaakashvili, (under the guise of promoting democracy everywhere), while at the same time, arming the Georgians,  and dangling NATO membership were, are reaping what they have sown.  Like Sysiphus, America will have to keep rolling that rock to the top of the hill, but it won't stay here, unless we can magically move Georgia a thousand miles away from the Russian border. 

There is nothing wrong with being generally supportive of a fledgeling democracy.  Paying for, training and supplying an army, and entertaining the conversation about their membership in NATO, a military alliance that had been, until recent times, the sworn enemy of their big neighbor is a different matter. 

The misunderstanding driving the actors in this drama are so frustrating because they lie in the background, rather than being about explicit position or points in the foreground.   Imagine telling someone to bring you some water.  A week later, they walk in with a bucket of dirty puddle water, and throw it on you.  What's the problem here?  Well, you never SAID "potable, cold, in a glass, now."  The most important parts of many conversations are assumed, they are transparent, in the background. 

The unspoken background issues in the breakdown between Georgia and Russia have to do with cultural and organizational differences on a nation-state scale. 

As mentioned above, the prevailing model of organizational relationships in the Caucasus, including in Georgia, and perhaps even in Russia is one of clans and families.  The ties that bind them are of loyalty and patronage. Actually, I think any Chicago resident would understand this set-up.....(This is why it was so unsurprising that all the money was being siphoned out of Georgia by the cronies of Shevernadze. It's the way things are done.)  

Does anyone seriously think that Georgia sent the second largest contingent of troops to fight alongside Americans in Iraq because of a deep commitment to the Iraqi people, or a deep antagonism to Al Quaida?  I hope not - because that would be worse than ordinary naivete. 

They are earning the loyalty of a country that they hope will take the place of Russia as their new patron. 

This is not about joining the West because of a deep commitment to democracy, this is about hoping to join the bigger "family".  The label "pro-Western" is such a meaningless canard in any case.  In essence, there is nothing wrong with that, unless you have access to a map and can actually read it, and find Georgia on it. And then look just a little north and see who is there. And then move your finger way, way, way over and find the new hoped-for patron. 

The patron has been generous.  According to the Center for Public Integrity:

"... Georgia t[has received] more than $98 million in U.S. military aid in the three years after the 9/11 terrorist attacks, according to the Collateral Damage report by the Center's International Consortium of Investigative Journalists. The State Department report registers more than $49.9 million in military aid to Georgia, including more than $33 million in Foreign Military Financing (FMF) from 2005-2007. According to the report, the U.S. is slated to send at least an additional $27 million in 2008-2009...

Det ser ut att bli officiellt krig igen mellan Ryssland-Georgien nu när ryssarna brutit mot fredsavtalet som Frankrike (understödda av EU) förhandlat fram. Aftonbladet skryter stolt med att deras fotograf lyckats plåta ryska tanks som vistas olovligt.

(Foto: WashingtonTimes)

Sydossetien står fortfarande i lågor, genom nord rullar ryssarna in till sydsidan som är den georgiska sidan.
Georgiska presidentens lilla äventyr blev en aning för roligt, Michail har praktiskt taget bjudit in en förbannad ryss för att ödelägga och förhärja Georgien.

Ossetierna "saw this coming" eftersom en ny frisk vind har blåst in i Ossetien sedan Kosovo blev självständigt, Abchazien i sin tur blir peppade av Ossetiernas självständighets begär. De sistnämnda (förmodligen) blivande mini-republikernas territorie utnyttjar Putin effektivt mot Georgien.

Kurdiska nationalistvänner ringer till mig och säger att de önskar självständighet till de här regionerna, det gynnar framtidens kurdiska självstyre, jag kan inget annat än instämma.

De utsatta områden i Georgien är nu nästan alla förutom i huvudstaden Tiblisi, Putin menade verkligen det han sa, han vill ända in i huvudstaden när han utför sin oproportionerliga hämnd.

Dessa områden är mer eller mindre under rysk kontroll:

1. Abchazien
2. Adzjarien
3. Sydossetien
4. Trevägsgränsen Armenien, Georgien & Azerbadjan
5. Städerna Poti och Senaki är intagen under rysk kontroll

Alla hörnen av Georgien är nu svåra områden, lite statistik säger oss att georgierna är i klart underläge mot den ryska björnen.

Georgiens soldater : 18.000 soldater - Rysslands soldater : 90.000 soldater
Georgiska tanks: 128 tanks - Ryska tanks: 800 tanks
Georgiska flyg: 9 bombplan - Ryska bombplan: 360 bombplan

Något jag tycker det knappt rapporteras om är följande punkter:

• Olje pipelinen som går från Azerbadjan genom Georgien och vidare mot Turkiet. BTC (Baku-Tiblisi-Ceyhan) olje pipelinens utsatthet från tvåfronter.
  Front 1: Turkiet där det kurdiska arbetarpartiet PKK
  Front 2: Azeri-Georgien gränsen där ryssarna nyligen försökt bomba pipelinen med ytterligare planer att bomba pipelinen ett stenkast från pipelinen.
• Att kriget nu är mer eller mindre direkt mellan Öst-Väst. Man förhandlar alla avtal i väst och bollen verkar ligga helt och hållet i USAs händer som agerar statsmakt åt den lilla förbannade georgiska Micheil Saakasjvili. McCain förkroppsligade detta med att säga "idag är vi alla georgier".

SvD - SvD - DN - DN - Dagen - Dagen - HD - HD - HD - HD - HD - Affärsvärlden - Affärsvärlden - Affärsvärlden - SydSvenskan -

Äldre länkar:
SvD - SvD - SvD - SvD - Metro - DN - DN - Sydsvenskan - Dagen - DN - DN - DN - Expressen - Affärsvärlden - E24 - Vasabladet - SvD - SvD - SvD - SvD - SydSvenskan - SydSvenskanSydSvenskan - HD - Aftonbladet - Aftonbladet - Dagen - Dagen - Dagen - Vlt - SvD - SvD - SvD - SvD - Metro - DN - DN - Sydsvenskan - Dagen - DN - DN - DN - Expressen - Affärsvärlden - E24 - Vasabladet - SvD - SvD - SvD - SvD - SydSvenskan - SydSvenskan - SydSvenskan - HD - Aftonbladet - Aftonbladet - Dagen - Dagen - Dagen - Vlt -

La decisión del autoritario, corrupto y ahora criminal de guerra, Mijail Saakashvili, presidente de Georgia, de lanzar una ofensiva militar contra la población civil y las fuerzas de paz rusas de Osetia del Sur, no parece que haya tenido por objeto restablecer la soberanía georgiana sobre ese territorio “rebelde” sino, más bien, desestabilizar la región para dar lugar a una confrontación más amplia: de EEUU y la OTAN con Rusia.

La inocencia aparente de EEUU

La reacción estadounidense –ante los medios- fue inmediata, aunque muy calculada y, sobre todo, cínica, al omitir toda referencia a la brutal agresión de las fuerzas de Georgia, a los acuerdos internacionales vigentes y a los derechos de Osetia del Sur.

La secretaría de estado, el presidente y otros miembros del gobierno estadounidenses, los candidatos demócrata y republicano a la presidencia , así como el secretario general de la OTAN y el ministro israelí de Exteriores, se expresaron todos en términos idénticos, reclamando a Rusia suspender sus operaciones militares, retirar sus tropas y respetar la integridad territorial de Georgia.

Unánime fue también la condena a Rusia, sólo verbal, aunque algunos propusieron tomar ya represalias, como John McCain, candidato republicano a la presidencia de EEUU, que propuso expulsar a Rusia del G8, o el mismísimo vicepresidente de EEUU, Richard Cheney, que manifestó por teléfono al líder georgiano, Mijail Saakashvili, que la "agresión rusa no debe quedar sin respuesta y, si continúa, tendrá consecuencias graves para las relaciones con EEUU y el resto de la comunidad internacional".

Al mismo tiempo que se condenaba la "agresión rusa contra Georgia" y se exigía a Rusia dar marcha atrás, se negaba toda conexión estadounidense con el conflicto. Así, un portavoz de la Casa Blanca reveló a la prensa que el Gobierno de EEUU sólo estaba dispuesto a brindar a Georgia ayuda diplomática para afrontar su contencioso con Rusia y la república separatista de Osetia del Sur, y el jefe del Comité de las Fuerzas Armadas en el Senado de EEUU, el senador demócrata Carl Levin, descartó la posibilidad de que su país se viera implicado en el conflicto y criticó la propuesta de McCain de expulsar a Rusia del G8 pues, según explicó, tal expulsión se traduciría en una escalada de las discrepancias entre Washington y Moscú...

Hasta aquí los gestos de cara a la galería. Ahora veamos los hechos…

¿Quién capacitó a Georgia para lanzar una ofensiva militar?

Moscú ha acusado a la OTAN de "alentar a Georgia". El ministro ruso de Relaciones Exteriores, Sergey Lavrov, subrayó el impacto desestabilizador de la ayuda militar “extranjera” a Georgia: "Todo confirma nuestras numerosas advertencias dirigidas a la comunidad internacional, durante años, de que era necesario prestar atención a la compra masiva de armas de Georgia. Ahora vemos cómo se utilizan estas armas y las fuerzas especiales georgianas entrenadas por especialistas extranjeros", dijo. (1)

A mediados del pasado mes de julio, se realizó un ejercicio militar conjunto georgiano-estadounidense, denominado "Immediate Response", en el que participaron 1.200 y 800 soldados de EEUU y Georgia respectivamente.

Un comunicado del ministerio de Defensa de Georgia del 12 de julio decía que tropas de EE.UU. y Georgia fueron a "entrenar durante tres semanas en la base militar de Vaziani" cerca de la capital georgiana, Tiflis. (2)

Esos ejercicios, que se completarían apenas una semana antes de los ataques del 7-8 de agosto fueron un claro ensayo de una operación militar que, con toda probabilidad, se había previsto en estrecha cooperación con el Pentágono.

Si bien los asesores militares de EEUU y la OTAN destacados en Georgia no participaron en la operación militar per se, participaron activamente en la planificación y la logística de los ataques. Según fuentes israelíes (3), el asalto terrestre con tanques y artillería "contó con la ayuda de asesores militares israelíes". Israel suministró a Georgia drones de reconocimiento Hermes-450 y Skylark, que se utilizaron en las semanas anteriores al 7 de agosto.

Israel también proporcionó a Georgia modernos sistema de artillería y ha actualizado sus aviones Su-25, según el periódico Haaretz (10 de agosto de 2008). Precisamente uno de los objetivos de los bombardeos rusos ha sido la fábrica de esos Su-25 actualizados por Israel en las afueras de Tiflis.

La cooperación técnico-militar entre Georgia e Israel se estima en 300 millones de dólares, según informó Ria Novosti (11 de agosto).

Al mismo tiempo que la Casa Blanca decía ofrecer "sólo ayuda diplomática" a Georgia, prestaba sus aviones de transporte militar a Georgia para trasladar una parte del contingente georgiano destacado en Irak (NBC, 11 de agsoto de 2008). Según fuentes militares estadounidenses, en el momento actual se encuentran en territorio iraquí unos 2.000 soldados de Georgia. Casi la mitad de ellos debe regresar al país por decisión del Gobierno georgiano ante el agravamiento de la situación... Rusia ya ha advertido a EEUU de las graves consecuencias si esas tropas aparecen en Osetia del Sur (4).

Georgia: puesto avanzado de EEUU y la OTAN

Georgia es parte de un acuerdo militar con la OTAN -GUUAM- firmado en abril de 1999, cuando se iniciaba la guerra en Yugoslavia. También cuenta con una cooperación militar bilateral con EEUU. Estos dos acuerdos militares han servido para proteger los intereses petroleros de EEUU en la cuenca del Mar Caspio, así como las rutas de oleoductos.

Tanto EEUU como la OTAN tienen una presencia militar en Georgia y están trabajando estrechamente con las fuerzas armadas georgianas. Desde la firma del acuerdo GUUAM de 1999, Georgia ha sido el destinatario de una amplia ayuda militar estadounidense.

Hace unos meses, a principios de mayo, el ministerio ruso de Defensa acusó a Washington de “desestabilizar la región” con su asistencia militar a Georgia (5). Según el Ministerio ruso de Defensa el ejército georgiano medró gracias a la ayuda occidental.

En efecto, la mayor parte de los mandos militares georgianos fueron instruidos en EEUU o Turquía. El gasto militar de Georgia se multiplicó por 30 en los últimos cuatro años, lo que supone cerca  del 10% de su PIB. Su presupuesto de defensa ha llegado a los mil millones de dólares. EEUU concedió a Georgia ayuda militar por un valor total de 40,6 millones de dólares. Países miembros de la OTAN, como Turquía y Bulgaria, suministraron a Georgia 175 tanques, 126 blindados de transporte, 67 piezas de artillería, 4 aviones de combate, 12 helicópteros, 8 buques y lanchas. Y pronto recibirá 100 blindados de transporte más, 14 aviones de combate (incluyendo cuatro cazas Mirazh-2000), 15 helicópteros Black Hawk y 10 buques y lanchas. (6)

La asistencia de la OTAN, EEUU e Israel en virtud de sus acuerdos de cooperación militar implica un flujo constante de equipo militar avanzado, así como el servicio de instructores y asesores militares.

Según el portavoz del Mando Europeo de EEUU, su país tiene más de 100 "instructores militares" en Georgia. Bryan Whitman, portavoz del Pentágono, dijo que “no hay planes para reubicar a los 130 soldados y mercenarios estadounidenses, destacados en las cercanías de Tiflis” (AFP, 9 de agosto de 2008). De hecho, la presencia militar de EEUU y la OTAN en Georgia es mucho mayor que lo se admite en las declaraciones oficiales.

Aunque oficialmente no es miembro de la OTAN, el ejército de Georgia está plenamente integrado en los planes de la organización atlántica. En 2005, el presidente georgiano anunció con orgullo la inauguración de la primera base militar –la base de Senakskaya, al oeste de Georgia-, que "satisface plenamente los estándares de la OTAN". Inmediatamente después de la inauguración de esta base, el gobierno georgiano anunció la apertura de una segunda base militar en Gori que también "cumple con la OTAN en en cuanto a sus normas sobre necesidades militares y condiciones sociales." (7)

La base de Gori se ha utilizado para entrenar tropas georgianas enviadas a luchar bajo el mando estadounidense a Irak.

Cabe señalar que en virtud del acuerdo entre Tiflis y Moscú del 31 de marzo de 2006, Rusia debe cerrar sus dos bases militares en Georgia –Batumi y Akhalkalaki- de la era soviética. La retirada en Batumi comenzó en mayo del año pasado y las últimas tropas rusas la abandonaron a principios de julio del presente año, apenas una semana antes del inicio de los ejercicios militares georgiano-estadounidenses y apenas un mes antes de los ataques georgianos a Osetia del Sur.

La conexión israelí

Israel es parte del bloque militar que sirve a los intereses de los gigantes occidentales del petróleo en Oriente Medio y Asia Central. Israel es un socio en el Oleoducto Baku-Tiflis-Ceyhan (BTC) que traerá el petróleo y el gas hasta el Mediterráneo Oriental. Más de 20 por ciento del petróleo de Israel se importa de Azerbaiyán y transitará, en gran parte, a través del oleoducto BTC. Controlado por British Petroleum, el oleoducto BTC ha cambiado radicalmente la geopolítica del Mediterráneo Oriental y del Cáucaso: "Cambia considerablemente la situación de los países de la región y consolida una nueva alianza pro-occidental. Controlando el oleoducto hasta el Mediterráneo, Washington ha establecido de hecho un nuevo bloque con Azerbaiyán, Georgia, Turquía e Israel." ( Komerzant, Moscú, 14 de julio de 2006).

Si bien los informes oficiales afirman que el oleoducto BTC "será el canal de petróleo a los mercados occidentales", lo que rara vez se reconoce es que parte del petróleo del Mar Caspio será canalizado directamente hacia Israel, a través de Georgia. En este sentido, un proyecto de oleoducto turco-israelí también se ha previsto que enlace Ceyhan con el puerto israelí de Ashkelon y desde allí, a través del principal sistema de oleoductos de Israel, hacia el Mar Rojo.

El objetivo de Israel es no sólo la adquisición de petróleo del Mar Caspio para sus propias necesidades de consumo, sino también el desempeñar un papel clave en la reexportación de petróleo del mar Caspio de vuelta a los mercados asiáticos a través del puerto de Eilat en el Mar Rojo.

Las implicaciones estratégicas de este cambio de ruta de petróleo del mar Caspio son de largo alcance (8).

Lo que se prevé es establecer un enlace entre el oleoducto BTC y el oleoducto Trans-Israel Eilat-Ashkelon -también conocido como el "Israel’s Tipline"-, de Ceyhan al puerto israelí de Ashkelon (9).

"Turquía e Israel están negociando la construcción de un proyecto de varios miles de millones de dólares para transportar agua, electricidad, gas natural y petróleo a través oleoductos a Israel, con petróleo que se reenviará desde Israel al Extremo Oriente. […] La nueva iniciativa turco-israelí, aún en discusión, supondrá la transferencia de agua, electricidad, gas natural y el petróleo a Israel a través de cuatro oleoductos submarinos. […] "El petróleo de Baku podrá ser transportado a Ashkelon a través de este nuevo oleoducto, y a la India y el Extremo Oriente."  (10)

En este sentido, Israel está preparándose para desempeñar un importante papel estratégico en la “protección” del transporte por el Mediterráneo Oriental y de los oleoductos que parten de Ceyhan, al mismo tiempo que canaliza ayuda y capacitación militar tanto a Georgia como a  Azerbaiyán.

Un gran acuerdo de cooperación militar de 1999 entre Tiflis y Tel Aviv se alcanzó apenas un mes antes de que la OTAN patrocinara el acuerdo GUUAM. Fue firmado en Tiflis por el presidente Shevardnadze y el primer ministro de Israel Binyamin Netanyu.

Estos diversos acuerdos de cooperación militar pretenden, en el fondo, debilitar la presencia de Rusia y su influencia en el Cáucaso y Asia Central.

En una declaración pro forma, Tel Aviv se comprometía, tras discusiones bilaterales con Moscú, el 5 de agosto de 2008, a recortar la asistencia técnico-militar a Georgia. Dos días después este país caucásico empleaba todo lo adquirido para desencadenar un ofensiva, más que contra un territorio rebelde, contra la presencia rusa y la estabilidad en la región.

_

(1) Russia Today, 9 de agosto de 2008. http://www.russiatoday.com/news/news/28728

(2) AP, 15 de julio de 2008.  http://cnews.canoe.ca/CNEWS/World/2008/07/15/6162566-ap.html

(3) Debka, 8 de agosto de 2008. http://www.debka.com/article.php?aid=1358

(4) Ria Novosti, 12 de agosto de 2008. http://sp.rian.ru/onlinenews/20080812/115972754.html

(5) Wired News, 19 de mayo de 2008. http://blog.wired.com/defense/2008/05/russia-tallies.html

(6) PanArmanian.net, 8 de agosto de 2008. http://www.panarmenian.net/news/eng/?nid=26833

(7) GlobalSecurit.org citando a Ria Novosti, 26 de mayo de 2006.
http://www.globalsecurity.org/military/library/news/2006/05/mil-060526-rianovosti02.htm

(8) Para más detalles, léase en español “La guerra del Líbano y la batalla por el Petróleo”, de Michel Chossudovsky, en Global Research, 14 de agosto de 2006.
http://www.globalresearch.ca/index.php?context=va&aid=5841

(9) Ver http://www.eapc.co.il/pipelines.html

(10) Jerusalem Post, 11 de mayo de 2006.
http://www.jpost.com/servlet/Satellite?cid=1145961328841&pagename=JPost%2FJPArticle%2FShowFull

“This evening, Russia completely devastated the port of Poti on the Black Sea, which is a key port for the transportation of energy sources from the Caspian Sea and is close to the Baku-Supsa pipeline and the Supsa oil terminal. This act of aggression violates all international war conventions.”

Ecco alcuni link utili per capire cosa sta accadendo in Georgia:

• 2008 South Ossetia war
• Baku-Tbilisi-Ceyhan pipeline (BTC pipeline),  30% proprieta' BP
• Baku-Supsa Pipeline (also known as the Western Route Export Pipeline), operato da BP-Azerbaijan

Wczoraj ropa bez powodzenia próbowała spenetrować ten poziom. Dzisiaj udało jej się go przebić, choć po informacji, że wojna w Gruzji została zatrzymana, w rezultacie czego EUR poszło nieco do góry, a dolar w dół, również ropa podskoczyła powyżej $111.

Dodatkowo, o 11:25 na rynek trafiła informacja, że Rosjanie ponownie zaatakowali BTC w okolicach miasta Rustavi. Skutki ataku (jeżeli rzeczywiście nastąpił) nie są znane. Biorąc pod uwagę 1) dotychczasową dezinformację w zakresie ataków na BTC i Baku-Supsa ze strony gruzińskiej, 2) brak przesłanek świadczących o chęci Rosjan do niszczenia infrastruktury naftowej na terenie Gruzji, podparty deklaracjami rosyjskiej dyplomacji (to prawda, że nie można jej bezkrytycznie ufać, ale z drugiej strony w interesie Rosjan nie jest dalsze zaognianie sytuacji - swój cel już osiągnęli) oraz 3) fakt wstrzymania działań wojenych przez Rosjan, zakładałbym, że jeżeli nie zdarzył się wypadek, BTC nie została uszkodzona, a atak jeżeli w ogóle nastąpił był wymierzony w inny cel.

Nadchodzące dzisiaj wiadomości wciąż przemawiają za dalszymi spadkami:

• raport IEA co prawda mówi o dalszym wzroście popytu na ropę, ale jego wymowa jest bardziej "gołębia" - dynamika tego wzrostu maleje; zwykle IEA przeszacowywała popyt
• OPEC ma istotnie zwiększyć produkcję w ciągu najbliższych 2 lat, choć równocześnie przywołuje swoich członków do przestrzegania limitów (por. uwagę o słownych interwencjach OPEC w podsumowaniu poniżej)
• koniec konfliktu w Gruzji powinien przynieść ustabilizowanie dostaw z rejonu kaspijskiego; mało kogo jak na razie obchodzi, że transport ten będzie się najprawdopodobniej odbywał na warunkach, które narzucą Rosjanie
• paradoksalnie obecny konflikt w Gruzji przysłania napięcie związane z Iranem i dopóki nie zostanie on zażegnany, nie należy się spodziewać istotnych wstrząsów w tym obszarze

Podsumowując: dalej więcej faktów przemawia za dalszymi spadkami cen ropy, jednak poziomy $110 i $100 są bardzo istotnymi technicznymi i prychologicznymi wsparciami. Dodatkowo, biorąc pod uwagę, że ceny jakie za swoją rope dostaje OPEC są o pare dolarów niższe od cen rynkowych, OPEC może próbować przynajmniej słownie interweniować poniżej $105 (Brent) / $107 (WTI). Może to przenieść się na zwiększoną zmienność na rynku. Scenariusz przebicia barier $110 i $100 a następnie dalszy spadek cen ropy do $90-$70 wydaje się równie prawdopodobny jak odbicie w kierunku $120. W takiej sytuacji należy zachować szczególną ostrożność.

Istotnym czynnikiem wpływającym na rynek ropy będzie cotygodniowy raport EIA, który zostanie opublikowany w środę.

Un estratto:

It seems as though the Russians have been targeting the BTC pipeline and might have invaded Abkhazia as well. So far they’ve missed the pipeline, which doesn’t say much for the quality of their equipment, but it’s an odd move.

The  point of the pipeline is to connect with the long discussed Nabucco pipeline to get gas from the Caspian into Europe without transiting Russia. EU decision making being what it is means that this plan has gone nowhere for a long time and hasn’t made any progress recently.

Why do the Russians feel the need to destroy the pipeline so dramatically when previously they’ve been quite happy to sit back and watch Europeans destroy its prospects by themselves?

Also interesting is the clear conflict going on in the Russian leadership. Following much bickering last week between Medvedev and Putin, it seems like Putin has won. Foreign affairs and defence are both under presidential jurisdiction, yet it’s Putin flying down to North Ossetia to manage the crisis.