Hey dok/mev/juf/madam/mrs

Ek het die spasie vir jou geskep

Uit my eie uit...fok ek kan nie behoorlik in Afrikaans skryf/tik/ praat nie....

So. anyway lets get to the core of this conversation

Guilty

I feel guilty 'cause you at the least tried/attempted to understand me

Ek voel kak...of hoe

Dat ek jou werk/toewyding aan my in die wind gegooi het

There's a movie called.......yeah I am crying whilst typing so excuse me for the poor incoherent bulshit I am trying to relate....Ok so die movie is

Kill Bill vol 2.onder andere(die storie is vol intriges) gaan dit oor die keuse tussen:

Regret or retirement...

Which one....

Regret....Regret dat ek genoeg kak aan gejaag het

Retirement...not for me...

What I would add though is remorse...which nobody wants to accept...

I feel like an infidel

Ok...so..in Rehab a year ago they taught us :

1. I feel....   sad

2. 'Cause I failed you

3............N

Ja so ek is weer mal en steeds verlate.

Anyway, as hierdie kak wat ek nou vir jou geskryf het sin maak wel...dan wen jy die miljoen

Chow

Andre

Täglich greift die italienische Küstenwache (Guardia Costiera)
neue überfüllte Flüchtlingsboote auf und muss sie häufig aus Seenot retten.
 Neben Lampedusa sind vor allem die Küsten Siziliens und Kalabriens oft
gewählte Landungsziele der Schleuserschiffe.Das für 250 Menschen angelegte
Flüchtlingslager auf Lampedusa, beherbergt inzwischen 500 Personen.
Die neu Ankommenden werden daher umgehend aufs Festland gebracht.
Eine weitere Migrationsroute verläuft über das Rote Meer und Ägypten.
Sie wird vor allem von Migranten aus Somalia benutzt.Eine von
Schleusern organisierte Fahrt inklusive Transfer und gefälschter
Visa kann zwischen 2.000 und 4.000 Euro kosten.
SANTA CRUZ - Mindestens 490 Bootsflüchtlinge sind in diesem
Jahr nach offiziellen  Angaben auf dem Weg von Afrika auf
die Kanarischen Inseln ums Leben gekommen. Diese Zahl
bezieht sich nur auf die geborgenen Leichen.
Hilfsorganisationen wie das Rote Kreuz und der Rote Halbmond
schätzen die Zahl der Todesopfer bei den gefährlichen
Überfahrten dagegen auf bis zu 3000.

Zu diesem Artikel gibt es ein ausführliches PowerPoint. Falls Du Interesse hast, an solchen oder endlichen  Themen, melde Dich auf unserer Homepage.

Ek blog maar ‘n maand of drie. Eers op LitNet begin en toe Wordpress toe geskuif. Hoofsaaklik in die Afrikaanse deel van blogland. In die kort tydjie het ek nou al ‘n paar dinge geleer. Eerstens, dis maar ‘n fokken kliekie storie ( en ek gebruik kliekie want ek weet nie hoe spel mens kliekie in sy clique form nie) Smaak my Hofnar se afgetrede blog het die gees en gesindheid vir die hele land bepaal. Dan wil dit voorkom dat deur resepte te post jy onvoorwaardelik een of ander alpha fem gaan afpis wat voel resepte is haar verantwoordelikheid en hare alleen. Kak sal jy dus kak. Dit help ook as jou blog nie baie gelees word nie want die oomblik dat jy as “inkommer” in blogland tussen die mees gelese blogs verskyn kom die lang troll messe uit. Kak sal jy dus kak. Om van geld wen nie te praat nie. (Dis nou in die LitNet geval) Jere moet in godsnaam net nie enige geld wen nie, want dan spring die trolle eers op jou niere. Wel afguns , nyd en ‘n behoefde aan aandag kan seker nie uitgesluit word nie.

Nou wil ek moer graag weet, die laertrekkery en rugstekery en dwarstrekkery en afguns jeens ander. Is dit ‘n Afrikaner ding? Ek meen ons kon nog nooit saamwerk nie, sedert 1838 al. Ek dink Anton Rupert was die laaste Afrikaanse wat daaraan geglo het om die ou wat die corporate ladder vinniger as jy klim te help en verby jou te trek, sodat hy dieselfde vir jou kan doen eendag, dis nou in plaas daarvan om op sy kop te spring en hom onder te probeer hou.(Dink maar aan mid management in die Afrikaner maatsakppye so 'n paar jaar terug....shocking gewees hoe hulle die gatkruipers voorgetrek en die kundiges onderdruk en ultimately wegjaag het. Diegene wat die afgelope 20 jaar in daai omgeiwng gewerk het sal weet waarvan ek praat...)  Hoe dit ookal sy...dit wil  egter blyk ons gun eenvoudig nie ander ‘n plek in die son nie. Veral nie ons eie nie.  Kyk die Afrikaanse musiekbedryf . Die afguns en rugstekery en tweegatgeid daar is om van naar te word. En regtig in terme van internasionale standaarde en kwaliteit ………

Hoe dit ookal sy. Ek dink ons behoort ons te skaam. Live en let live people…naai djulle moetie baklei nie man…..

disclaimer: hierdie is nie kritiek nie, hierdie is 'n oproep aan my mede Afrikaanses om bietjie te dink.......doen ons regtig alles wat ons kan vir ons medemens...?

Tydens die 9^de UNPO (Unrepresented Nations and Peoples Organization) se algemene vergadering wat wat op 16 & 17 Mei in Brussel plaas gevind het, het die "Afrikaner" die volgende griewe voorgehou:

We (the "Afrikaner"):

Reject the centralization of power which ignores the realities of minority groups in any country;

Expresses its concern about the 2000 farm murders in South Africa, in addition to the non-compliance of the constitutional provisions for language, culture, education and other Afrikaner rights;

Endorses its solidarity with minority groups worldwide experiencing violations of their rights of whatever kind;

Endorses the pursuance of self-determination which encompasses political, economic, cultural and other possible forms of self-determination and self expression by minority groups by means of regional, community and other forms of autonomy; and

Supports efforts to internationalize and expose violations of minority and groups rights by nation states.

(Bron: http://www.unpo.org/content/view/8187/81/)

UNPO het heelhartig die sogenaamde "Afrikaner" as ‘n lid van op hul algemene vergadering (16, 17 Mei) aanvaar.  Die Vryheidsfront Plus het by wyse van dr. Pieter Mulder lidmaatskap namens die "Afrikaner" aanvaar.

Dit maak my angswekkend bang dat ‘n beweging soos die VF⁺ namens die sogenaamde "Afrikaner" kan optree en / of verteenwoordig.  Die verwardheid en warboel waarin die Afrikaans sprekende hom huidiglik bevind laat weinig ruimte vir ‘n sinvolle klassifisering.

Ek moet mooi dink voordat ek myself as "Afrikaner" wil / sal vereenselwig, veral as ‘n enkele organisaie soos die VF my verteenwoordig.  Die "minority" het vir jare lank in Suid-Afrika die "majority" ge-"reject" en onderdruk terwyl ons wit boeties ‘n koue skouer en blinde oog daarvoor gegooi het.  Nou kom maak hulle magtige statements met ‘n onrusbarende 15% van die totale "Afrikaner" wat hulle ondersteun!  Nou wie op gods akker verteenwoordig dan die ander 85%?

Die VF moet ophou om namens die 85% te praat.  As die VF namens die "Afrikaner" gaan praat, dan is dit beter om myself as sogenaamde "Afriakener" te onteien.  Net so min as wat Robert Mugabe vir Zimbabwe moet verteenwoordig, net so min moet Pieter Mulder die Afrikaner verteenwoordig - alhoewel hy dink dat hy die spreekbuis van die bastion is!

Dr. Mulder, u "moun" met ‘n wit brood onder die arm!

]]> http://murphmuurprop.wordpress.com/?p=22 Tue, 05 Aug 2008 19:43:33 +0000 murphmuurprop http://murphmuurprop.wordpress.com/?p=22 Maar net 'n ope vraag.  Ek kan nie verstaan hoekom die sogenaamde "Afrikaner" nog so aan die verlede bly vasklou nie?

Bloedrivrier is verby!  Daar is nou baie meer belangriker issues om te hanteer - of dink jy dit was regtig God wat die "volk" laat wen het?

Ek het gister die volgende twee uiteenlopende artikels gelees, beide uit eie volksmond.  Die tweede is sekerlik een van die mees absurdste stukkies leesstof wat ek die afgelope tyd onder oë gehad het!  Die herroeplike vraag of ek my as Afrikaner wil identifiseer spring weer nostalgies in my gedagtegange na vore.

Om jou self af te sonder is nie die ANTWOORD nie; Om in te "blend" ook nie!  Maak vir ‘n slag ‘n fokken verskil!

"Afrikaner kan SA wa deur drif help sleep"

Die Afrikaner het 'n goue toekoms in die nuwe Suid-Afrika en kan met sy "enorme vermoëns" help om die sukkelende wa deur die drif te sleep.

Só het mnr. Koos van der Merwe, IVP-parlementslid, Vrydagaand by die Afrikaanse Hoër Seunskool in Pretoria gesê by die bekendstelling van die DVD Die Leeu van Wes-Transvaal oor die lewe van die Boereheld genl. Koos de la Rey.

Talle huidige en oud-politici van verskillende politieke agtergronde het die geleentheid bygewoon.

"My boodskap aan u is dat ons Afrikaners 'n goue toekoms in Suid-Afrika het. Dat ons wonderlike kultuurgoedere het, dat ons met oorgawe ons kultuur kan en moet beoefen. Die Grondwet gee ons daardie reg," het Van der Merwe gesê.

"Wat die Afrikaner-toekoms betref: Dit is 'n eenvoudige waarheid dat ons Afrikaners vandag meer as genoeg boublokke het om ook vir ons 'n opwindende nuwe toekoms in die nuwe Suid-Afrika staan te maak.

"Ja, dit is so dat ons worstel met misdaad, regstellende aksie, armoede, werkloosheid en swak landsadministrasie.

"Maar dit bring ook vir die Afrikaner 'n uitdagende taak in die nuwe Suid-Afrika. Ons, met ons enorme vermoëns, moet daadwerklik betrokke raak om die sukkelende Suid-Afrikaanse wa deur die drif te trek," het Van der Merwe gesê.

"Ons moet die onvermydelike koms van die nuwe Suid-Afrika aanvaar. En daarmee saam die skaam-voel oor ons verlede afskud. Ons moet ophou om verskoning te vra en skuldig te voel.

"Dit is tyd dat die ryk skatkis van die Afrikaner-geskiedenis oopgemaak word. Ons kosbaarste besitting is ons identiteit as Afrikaners," het Van der Merwe gesê.

Dit het tyd geword dat die Afrikaner herinner word aan sy kosbare Afrikaner-kultuurgoedere en ikone soos genls. Koos de la Rey en Christiaan de Wet.

"Die Afrikaner-geskiedenis is inderdaad 'n pragtige skatkis waarin die wonderlikste en kosbaarste Afrikaner-edelgesteentes vir die nageslag bewaar word, en dis tyd dat daardie skatkis oopgemaak word en die Afrikaner-kosbaarhede uitgestal word."

Van der Merwe het gesê hy het verlede week saam met vier oud-kollegas geëet. "Ons al vyf behoort tot verskillende politieke partye, maar ons al vyf se Afrikanerharte klop dieselfde.

"Kom ons staan ons plek vol in die nuwe Suid-Afrika en wees trots op ons identiteit as Afrikaners."

Die DVD, wat deur Ulula-produksies vervaardig is, kan teen R120 bestel word by ulula@worldonline.co.za of by 082 894 4837.

Prof. Fransjohan Pretorius, 'n historikus van die Universiteit van Pretoria, is die teksskrywer en aanbieder. Verskeie ander historici tree ook hierin op.

Sarel van der Walt - BEELD gedatteer 3 Augustus 2008  http://www.news24.com/Beeld/Suid-Afrika/0,,3-975_2369178,00.html

"Afrikaners behoort almal na Weskus te trek"

Ek wil die redaksie van Praag gelukwens met die hoofartikel 'n week gelede, Olieprys skep ook politieke vrae vir Afrikaners, want dit is myns insiens een van die belangrikste stellings wat nog hier gemaak is.

Laat ons nou nie toelaat dat dit by die een oor in en by die ander oor uitgaan nie.  Laat ons 'n gesonde debat voer oor die onderwerp.

Net soos die Jode, wat yl verspreid oor die hele aardbol woon, is die Afrikanervolk ook yl verspreid oor die grootste deel van Suider-Afrika.

Ons leuse van "Eendrag Maak Mag" kan nooit tot sy reg kom as dit so aangaan nie.

Ons moet, soos dr Dan Roodt sê, nader aan mekaar beweeg.  Dit kan nie, en sal ook nie, oornag gebeur nie, maar laat ons minstens 'n begin maak.

Indien 'n mens die demografie van Suid-Afrika in die oppervlakte van die land sou indeel, kry jy so plus minus 60 000 vk km wat aan die Afrikaner/Boerevolk toekom.

Ek besef dat die meerderheid Afrikaners sal nou onmiddellik protesteer en sê ons verdien meer as 5% van die land se oppervlakte, maar mense, besef julle nie dat 'n halwe eier beter as 'n leë dop is nie?!!!  Ons kan aan die ANC, en aan die wêreld daar buite sê:"Ons eis MINSTENS 60 000 vk km., maar ons veg vir veel meer, omdat ons méér as dit verdien."  Die motivering kan later in detail uitgespel word, waarom ons meer verdien, maar die punt wat ek wil maak, is dat ons minstens op 'n minimum van 60 000 vk km moet voet by stuk hou, omdat dit "demokraties" geregverdig is.

Oor die ligging van daardie 60 000 vk km kan (en MOET) daar nog lank oor geredeneer word.  Histories behoort die Wes-Kaap gesamentlik aan die bruinmense en die Afrikaner.  Die Voortrekkers het Noord-Natal Wettiglik van die Zoeloevolk gekoop.  Die Vrystaat en die ZAR was internasionaal erken as soewereine Boere republieke.  En so kan ons aangaan.  Elke individu het sy/haar eie voorwaardes en definisies van watter grond aan die Boerevolk behoort.

Die feit is egter dat demografie nog altyd die Afrikaner se grootste vyand was.  Ons kan sê Gauteng behoort aan ons, of Noord-Natal, of watter deel van die land ook al, maar as daar in Natal 10 miljoen swartes is, teenoor 300 000 Afrikaners, dan is die demografie verkeerd, en beteken historiese of sentimentele oorwegings NIKS.

In die lig daarvan, sou die Karoo ons beste keuse wees.  Of dit nou 'n gewilde besluit gaan wees of nie, in die Karoo is die demografie aan die Afrikaner se kant.

Indien 'n gebied afgebaken word wat van die Weskus tot by Orania strek, wat 'n breedte van 100 km het, kom 'n mens min of meer by 'n sommetjie van 60 000 vk km uit.  So 'n gebied sal dan oor 3 baie belangrike eienskappe beskik: 'n gunstige demografie, 'n kuslyn, en 'n varswaterbron - die Oranjerivier.

As mens 'n reguitlyn van Orania af tot by die Olifantsriviermond sou trek, sal die R63-teerpad min of meer die gebied se ruggraad vorm.  Die enigste stukkie pad wat nog nie geteer is nie, is die twee bergpasse tussen Vosburg en Carnarvon.  'n Afstand van sowat 100 km.

Afrikaners wat elders in Suid-Afrika woon, behoort hulle in groot getalle in daardie gebied te vestig.  Sowat 50 km na weerskante van die teerpad, van Orania tot by Strandfontein, moet as Afrikanergebied verklaar word, en moet fisies deur volkstaatgesinde Afrikaners beset word.  Die volgende dorpe is ter sprake: Strandfontein, Vredendal, Lutzville, Koekenaap, Klawer, Vanrhynsdorp, Nieuwoudtville, Calvinia, Williston, Carnarvon, Vosburg, Britstown, Strydenburg, Hopetown en Orania.  Dit is ons enigste redding!!!

'n Ander gebied wat oorweeg kan word, is die Tuinroete.  Mosselbaai en Jeffreysbaai is tradisioneel die twee belangrikste Afrikaner-vakansieoorde, en daar woon ook reeds baie Afrikaners.  Ongelukkig woon daar net soveel swartes en bruinmense in daardie streek, wat dit demografies moeilik maak.

Die Xhosa het eintlik geen regte in daardie gebied nie, aangesien die Afrikaner en die Xhosa mekaar eers in 1771 by die Gamtoosrivier (oos van Jeffreysbaai) ontmoet het.  Wes van die Gamtoos is Afrikaner en Kleurlinggebied.  Die Breederivier kan as wesgrens van 'n Afrikanergebied beskou word.  Die kus is die natuurlike suidgrens, en die N1-pad by Touwsrivier tot by Hanover kan die noordgrens vorm.  'n Kleiner gebied, wat slegs tot by die berge strek, sal ook aanvaarbaar wees.  Dit sluit distrikte soos Ladismith, Oudtshoorn, Willowmore, en Graaff-Reinet in, terwyl die plat wêreld van die Groot Karoo dan uigesny word.  Op George is 'n groot lughawe wat tot 'n Internasionale lughawe ontwikkel kan word.  Oudtshoorn, waar die Nasionale Kunstefeeste gehou word, is in die middel van die gebied.  Mosselbaai, Suid-Afrika se belangrikste Afrikaner-vakansieoord, is daar naby.  Knysna, wat 'n internasionaal bekende toeristeparadys is, is daar naby.  Swellendam, wat een van die eerste Boere-republieke was, is daar naby.  Die Langkloof, wat die land se grootste produsent van appels is, is daar naby.  Jeffreysbaai, waar reeds duisende Afrikaners gevestig is, en wat wêreldbekend is vir sy branderplankryers, is daar naby.

Die gebied tussen die Breederivier en die Gamtoosrivier, het dus geweldig baie pluspunte, maar daar is derduisende volksvreemdes wat die gebied met ons mense deel.

Die derde keuse is die gebied tussen Pretoria en Nelspruit.  Ek is nie goed bekend met daardie streek nie, en weet dus nie wat al die voor- en nadele is nie.  Dr Roodt sal beter kan oordeel oor daardie gebied.  Wat ek wel weet, is dat die Hoëveld geweldig baie swartes het, en na my persoonlike mening onaanvaarbaar is.  Maar, dit is Suid-Afrika se rykste streek.

Navorsing wat deur dr Willem van Heerden van Morgenzon gemaak is, toon dat die gebied tussen Welkom en Nelspruit (die gebied loop in 'n halfmaan van Welkom, oor Standerton, Ermelo, tot by Lydenburg)  ons land se rykste streek is.  Van landbouprodukte, mynbou, elektrisiteit, tot steenkool is volop in daardie streek.  (Ek het met die tong in die kies vir dr Van Heerden gesê:"Willem, daar is nog iets wat hierdie 'Hartland' van jou die meeste het, dis swartes!")  Ons wat in Kaapland gewoon het, ken die Kleurlinge, maar die miljoene swartes wat mens in die noordelike provinsies teëkom, ken ons nie in die westelike deel van die land nie.

Maar, die Gautengers en die mense van Mpumalanga moet self hul gebied propageer, en motiveer waarom hulle dink dit is die beste plek vir 'n volkstaat.  Ek beveel aan dat lesers dr Willem van Heerden se boekie, "Hartland van die Afrikaner" sal lees.  Lees ook "Afrikanerland - 'n Gebiedsaanduiding", deur Bruwer, Verwoerd, Van den Berg, Van Heerden en Fischer.  In laasgenoemde boekie word Richardsbaai, Utrecht en Vryheid by die Welkom-Nelspruit-gebied bygevoeg, om sodoende 'n stukkie kusgebied in te sluit.

Elke keer wanneer 'n Afrikaner vermoor, verkrag, gemartel en getraumatiseer word, moet ons die familie en vriende van die slagoffers bearbei en versoek om dit te oorweeg om na 'n gebied e verhuis waar dit veiliger is.  In die proses sal ons mense begin konsolideer en in groter getalle nader aan mekaar beweeg.

Ek sê weer, die woestyn is 'n ongewilde keuse, maar dit is die veiligste plek om te wees in tye van oorlog, geweld en misdaad.  Maak die Weskus en die Karoo u keuse.  Kies reg! Stem Weskus!

Peter Murray - PRAAG gedatteer 7 Julie 2008 http://praag.co.za/index.php?option=com_content&task=view&id=2187&Itemid=230

]]> http://hodja.wordpress.com/?p=9655 Mon, 21 Jul 2008 06:54:14 +0000 ManInBurka© http://hodja.wordpress.com/?p=9655 Sexgalning på fri fod i København. Politiet efterlyser vidner, der har set eller hørt noget, der kan have forbindelse med sagen. Manden beskrives som 20-25 år og med afrikansk udseende.

Læs videre her

El blog “South Africa Sucks” fue prohibido hace varios meses por primera vez. Hace una o dos semanas fue prohibido nuevamente, junto con el de la “Juventud Boer de Sudáfrica” o Die Boere Jeug, quienes llevaban más de un año en la red.

El contenido de estos sitios era pro Blancos, tratan las problemáticas cotidianas de un sudafricano blanco como la discriminación del gobierno, la criminalidad negra, etc.

Afortunadamente ninguno de los sitios se ha rendido y vuelven, Ahora con nuevo nombre, pero los mismos contenidos.

Die Boere Jeug ahora es “Jeug van Suid Afrika” (sólo quitaron lo de Boer), y cambiaron de blogspot a wordpress. Mientras “South Africa Sucks” obtuvo un nuevo dominio en Blogger, por lo que ya pronosticamos su prohibición.

Blogger es el que aloja los Blog “google”, pertenece a su marca y google, es un abierto anti Blanco, anti nacionalismo blanco; un integro pro multicultura.

Nuevo Blog de: La Juventud de Sudáfrica:

http://jeugvansa.wordpress.com/

Gabriele ist besonders, weil sie versucht auf Gott Stimme zu hören. Doch lassen wir sie selbst sprechen:

„Ich bin seit dem Anfang der Meetings in Lakeland. Jesus zeigte mir, was hier in Lakeland passieren wird als wir im Januar nach Lakeland gezogen sind.“

Gabriele hat also gelernt, Gottes Stimme zu hören, ihr zu vertrauen und danach zu handeln. Und den Rest kann kein Mensch machen. Es ist Gott! Im Januar! Die Treffen fingen im April an.

Hier ein Auszug aus meiner Email. Es erzählt die Geschichte, wie Gott mich im letzten Jahr geführt hat, ich die Liebe Jesu erlebt habe und vor allem, wie mächtig Gott ist. Es erzählt, wie Gott mich in eine afrikanische Gemeinde gebracht hat.

Hallo Gabriele,

die Gebetskonferenz findet bei uns im Gemeindezentrum in Berlin Mitte im kommenden September statt.

Die Geschichte dieses Zentrums ist übrigens ganz interessant: Gott sprach vor etwa 12 Monaten zu 80 nicht sonderlich vermögenden Afrikanern (viele haben noch nicht einmal eine Arbeitserlaubnis):

„Kauft dieses Riesengebäude." - Keiner wollte richtig mitmachen. So machte sich der Pastor alleine auf.

Wundersamerweise wurde der Pastor vom Notar, der alles verkaufen sollte, freundlich-ironisch akzeptiert:

"Wenn Sie 100.000 Euro bis Freitag in drei Wochen anzahlen, dann können wir weiterreden. Machen wir einen schriftlichen Vertrag."

Doch keiner will spenden. Vor allem auch nicht der Gemeindebund, dem die Gemeinde angehört und auch nicht die eigenen Gemeindeleute. Alle reden dem Afrikaner gut zu, Vernunft anzunehmen. - Nun ja, die alten Gemeinderäume sind gekündigt.

Ein wenig Geld kommt. Der Pastor hat regelmäßig seitdem er in Deutschland ist, gespart . Immerhin eine kleinere Summe, die er geben kann. Sein gesamtes Vermögen, eigentlich seine Alterssicherung. Doch sonst wird nichts sichtbar, wo noch Geld herkommen könnte. Aber egal, ob es 100 Euro, 10.000 oder gar 99.990 Euro sind. Was zählt ist nur die vollständige Summe zur gesetzten Frist.

Die Pastorenfrau träumt dann im Folgenden des Nachts:

„Das Geld kommt erst am letzten Tag.“

Also vertraut man auf Gott und klappert nicht mit der Blechbüchse bei anderen Leuten.

Es kommt, wie im Traum vorausgesagt. Erst in den letzten möglichen Stunden vor Ablauf der Frist kommt der alles entscheidende Rest an Geld am Freitag.

Soweit so gut. Nun war der Notar aber ein „gemeiner“ Mann. Er sagt:

„Es ist nicht überwiesen, nichts auf meinem Konto, also Pustekuchen.“

Also versuchen die Afrikaner das Geld, das noch zu einem Großteil auf der Bank ist, freitag nachmittags in BAR abzuheben, als Afrikaner in Deutschland. - Was soll man sagen, keiner nimmt sie am Telefon ernst, vielleicht verstehen sie aber auch ihr relativ schlechtes Deutsch nicht: "Einen Moment, wir verbinden sie weiter" ... dies ändert sich schließlich erst, als eine kleine Angestellte eine ganze Bankfiliale schließt und an den Schaltern das Geld zusammenzählt, ob es für die erforderliche Summe reicht.

Nun aber schnell zur Bank des Notars. Drei Afrikaner, im Anzug, mit 100.000 Euro im Aktenkoffer, in kleinen Scheinen. Auch dies geht früher oder später gut. Der Notar ist entsetzt. Er hätte das Gebäude lieber an eine andere nichtchristliche Gruppe verkauft. Einer finanzstarken gesellschaftlichen, religiösen Gruppe, die die Gesamtsumme für das Zentrum auf einen Schlag zahlen will.

Schnell schaut er im Vertrag nach. Hier steht, wenn die ungleich größere Restsumme nicht von den Afrikanern innerhalb eines Monats gezahlt wird, verfallen die ersten 100.000 Euro in seine Taschen und Pustekuchen.

Auch der Rechtsanwalt der Afrikaner bestätigt, dass dies alles etwas unglücklich gelaufen ist.

Doch dann: Die Afrikaner, wenden das drohende Unheil, tag- und nacht am Boden vor Gott liegend, weinend und schreiend, im Gebet ab (das ist alles buchstäblich zu verstehen). Das Blatt wendet sich. Das Riesengebäude ist gekauft, samt der Kleingartenanlage. Friede, Freude, Eierkuchen statt Pustekuchen.

Doch Gott arbeitet auch parallel an anderer Stelle, nämlich bei mir. - Denn nun kommt auf einem christlichen Treffen ein prophetisches Wort zu mir, dem Autor:

Es sagt, du bist nahe am Herzen Gottes, beschreibt dann ein Gebäude, die Bäume davor, zweigeschossig, mit dem Zusatz: Ausländer sind ein Schlüssel Gottes für Berlin.

Über das Erste freue ich mich, das Zweite, na ja, damit kann ich nichts anfangen, mir keinen Reim darauf machen ... Aber nur bis ich vor dem genauso aussehenden Gebäude der Afrikaner stehe und erfahre, dass sie seit langen beten, dass ich komme, obwohl sie mich ja nicht kennen.

Doch wie lerne ich sie kennen? Eigentlich eine ziemlich einfache Geschichte:

Ich erhalte eine Email von einem kleinen intimen Mentorentreffen für Berliner Nachwuchspastoren, kaum mehr als 10 Leute, das natürlich nicht öffentlich ist. Ich wundere mich sehr, gehe aber hin. Dort sind sie sehr überrascht. Denn: Keiner wollte mich einladen, keiner kannte mich, keiner hatte vor allem meine Emailadresse. Trotzdem sehen sie mich auf dem Verteiler der Email, die ich erhalten habe. - Mich bitte an dieser Stelle nicht nachfragen! - Es war so, aber bitte nicht fragen, wie so was passieren kann.

Ob des großen Erstaunens darf kurz ich zu ihnen reden. In dieser Zeit redet Gott zu dem afrikanischen Pastor: „Das ist der deutsche Mann, für den ihr betet. ...“

Doch er sagt nichts. Er schweigt. Wir lernen uns kennen, ich lade ihn zu meiner Geburtstagsparty im Januar ein. Wir beten ein wenig bei uns zusammen. Bald darauf bekomme ich im Februar die Prophetie auf einem Treffen.

Sie fragen, ob ich dies alles verstehe? - Nein. - Aber ich genieße es, mich Gott Herz nähern zu dürfen und ihm zu vertrauen. Ist jetzt alles ganz einfach, weil Gott persönlich zu dir geredet hat? - Nein, ich habe wie jeder andere Mensch, mit der einen oder anderen Widerwärtigkeit zu kämpfen.

Werde ich dort jetzt immer sein? - Ich weiss es ich nicht. - Ich bete weiter und strecke mich immer wieder nach Gottes Führung aus. Wenn dort alles getan und gelernt ist, wird Gott sicher wieder reden und mir zeigen, wie es weiter geht!

Lenkt mich denn Gottes Reden nicht wie eine Marionette? - Ich denke nein, Gott hätte auch ein "Nein" von mir akzeptiert! Aber irrst du dich nicht an manchen Stellen? - Darauf kann ich eigentlich nur sagen: „Aber ganz sicher ist das so.“

Aber ich weiß, dass Gott in Jesus wirklich Liebe ist, die mich tragen kann.

Lesen Sie mehr über eine wichtige Aktion von mir: www.postkartenbeichte.de, an der jeder Leser selbständig teilnehmen kann, um Menschen die Kraft der Vergebung weiterzugeben, indem er einfach eine echte Postkarte verschenkt: Mein peinlichstes Geheimnis

Haben Sie eine Homepage ?
Hier ist unser >Logo !

.

Sagen Sie weiter,
was gut ist:
mit einer
>Grusskarte.

.

Titelbild: pixelio.de / Gabisch

]]> http://santuarios.wordpress.com/?p=5 Sat, 28 Jun 2008 07:47:33 +0000 ainaraum http://santuarios.wordpress.com/?p=5

El temperamento de los afrikáners se asemeja a su lengua, abrupta, ruda y sin armónica melodía. Altivos, desconfiados, e inhóspitos seres que habitan en un lugar al que pertenecen por derecho de sangre. La sangre derramada por aventureros europeos, buscadores de tierras donde echar las raíces de un pueblo y dibujar una patria. No debe ser fácil nacer y crecer en un medio adverso, construido a sangre y fuego por aquellos que condenaron a otro pueblo a la no existencia. El reino de las tinieblas que edificaron no podía durar siempre, no existe un escondite que dure una eternidad. A las tinieblas le sigue el reino de la luz, cegadora para aquellos que se resisten a abandonar sus posesiones. Y aquí están luchando por sus posesiones, seres melancólicos por lo perdido, la tierra, el dominio, la razón misma de la existencia. Afrikáner denominación de origen Sudáfrica. Luchan por mantener la raza pura, son pocos y todo está en su contra. Incomprendidos refugiados en reservas, luchan por no desaparecer, porque son los últimos y cuando ellos no estén, su nombre será desterrado a los archivos de la historia negra de la humanidad. Y ahí están siendo parte de la inmensidad y circunscritos a un purgatorio. La reserva afrikáner. Las relaciones interpersonales se edifican desde la niñez, se mantienen los mismos lazos que visten una vida, compañeros de las mismas escuelas, mismos institutos, mismas universidades, matrimonios puros, embriones monocolor. Viven en la reserva que han levantado tras el advenimiento de la luz. Comen, beben, fornican siempre dentro de esos lindes protegidos de los otros. No pueden permitirse la mezcla, perderían la batalla contra aquellos que no entienden su guerra. Verse solos ante el mundo los convierten en toscos habitantes que no buscan toparse con lo desconocido. Extraño pertenecer a algo que sabes ya desaparecido y que nunca volverás a recuperar, hay quienes querrían ver en ellos a los últimos románticos, los desposeídos parias que ofendieron a sus antepasados europeos con la edificación del reino de las tinieblas. Otros han ocupado los puestos de mando, son los liberados. Desposeídos convertidos en poseídos, esclavos convertidos en amos. El arco iris ilumina los afrikáner rostros condenados al purgatorio. El infierno llegará, pero primero debe ser cumplida la condena.

afrikáner fuera de la reserva

A high court in South Africa [1] ruled on Wednesday that Chinese-South Africans in the country will classified as ‘black,’ a term that includes black Africans, Indians and others who were subject to discrimination under apartheid. As a result of this ruling, Chinese will be able to benefit from government affirmative action policies aimed at undoing the effects of apartheid.

In 2006, the Chinese Association of South Africa sued the government, claiming that its members were being discriminated against because they were being treated as whites and thus failed to qualify for business contracts and job promotions reserved for victims of apartheid. The association successfully argued that, since Chinese-South Africans had been treated unequally under apartheid, they should be reclassified in order to redress wrongs of the past.

This is not the first time the ethnic status of Chinese in South Africa has changed. In fact, the racial classification of Chinese-South Africans has often shifted with the nation’s political climate and its international relations.

The first significant group of Chinese came to South Africa in the early 20th century, before a formal system of apartheid existed, to work in the gold mines. They were not encouraged to settle permanently and by 1910 almost all the mine workers had been [2] repatriated. Those who remained struggled with racism and lived in separate communities based on language, culture and socio-economic status.

As apartheid took hold with the ascendancy of the Afrikaner government in the late 1940s, the Chinese were classified as ‘colored,’ forced to live apart from whites, and were denied educational and business opportunities along with the right to vote. But after South Africa established an economic alliance with Taiwan in the 1970s, Taiwanese immigrants were welcomed as “honorary whites,” and other Chinese in South Africa began to be treated more like whites. Although they never attained the formal “honorary white” status of Taiwanese, Koreans and Japanese in South Africa and couldn’t vote, Chinese-South Africans were no longer required to use segregated facilities, and in the early 1980s they were exempted from some of the discriminatory laws that applied to other non-whites.

Since the apartheid ended in the early 1990s, the ethnic status of Chinese has remained in a gray area, though they’ve generally been lumped together with whites and denied the post-apartheid benefits available to other non-white ethnic groups.

Since 1994, South Africa has seen waves of immigrants and investment from China, and today there are as many as 300,000 Chinese living in the South Africa. But the new court decision is unlikely to benefit most of them or trigger another mass migration– it applies only to ethnic Chinese who were South African citizens before 1994 (and their descendants), a much smaller number of around 10,000 to 12,000.

Join the offical land of the banned Messageboard

Entertainment - Musik -und Showmanagement - Shows - showag – 4vision

Die showA.g betreibt das erste und das einzige zusammenführende Agentur-/ Management-/ Künstler-Event-/ Partner-/ Kunden-Internetportal in ganz Europa!!

4vision gmbh germany
showA.g · show-A.gency-group

Auf dem Schildrain 3

D-78532 Tuttlingen (Schwarzwald)

Telefon: (0049) 0700/88446633 (12 Cent/Minuten)

eMail: info@showmanagement.de

http://www.showmanagement.de

http://www.showmanagement.de/showag

http://www.showmanagement.de/showag/kontakt

http://www.showmanagement.de/showag/willkommen 

http://www.showmanagement.de/service-details.php?sid=320_1213114927_1463&id=162

After reading something written by one of my heroes, Jurie le Roux, who said that he delivered this at this filosifiekafee, and then again finding it when searching for something on Johan Rossouw, I decided to go check it out. So on Friday evening I visited it with some friends.

Rian Malan was speaking on Conservative Black USA and the lessons, even hope, we can find in their writings. In short the conservatives he talked about was against affirmative action, saying that this devalue the black, fought for strong family ties and hard work. The problem in Africa he identified as victimhood, the idea that I am a victim still found in black South Africa.

Sadly this remain an all-white, and almost all-Afrikaner, conversation. When we got out at about 10 PM or so, after sitting in the all-white basement of Café Riche, the restaurant was all-black. This intelectual conversation still miss the context I think. I also got the idea that they kind of sit their talking about the problems of South Africa, but work with the idea that the time of the Afrikaner has passed, so we can't so anything in any case. I even think Rossouw said this at one point (update: Maryke reminded me that this was actually Malan). Furthermore it's another conversation with an average age of about 50. And myself and my two friends probably was the only under-25's in the room (except for one other guy who was their for a little while).

All this being said, I still think it was a good conversation. Some of the people I thought naïve, like the lady who said that Afrikaners are not at all that much Western, because many of us were brought up by black workers (a fact that is very true). Luckily someone else helped out by pointing out that actually, we are just Americans thanx to Hollywood. Rossouw himself also call certain parts of Afrikaner culture a colony of America. This is sad but true.

I have a dream of a conversation of young South Africans. People who are strong intelectuals, who can work through the issues of the day, who can do this in a multi-racial way, in a critical way, and who can provide moral and intelectual leadership to a broken country... Is that too far-fetched?

Silly me thought all people are like that. That was until I came to America and found that directness is not really appreciated in this culture. In fact now that I look back at how we conducted ourselves especially in the "Old South Africa" - we could possibly consider putting somewhat of a social filter on.

Cultural differences often lead to humorous situations. I remember a few weeks after I came here we had a situation of conflict in the office. There were three expats and one American in the meeting. The raised voices and high level of tension in the room almost had the poor American girl in tears.

Nope we are not alone. When I look at Dave Ramsey's shows on television I realize there are other peoples that are direct. Even within this country you find different cultures. New Yorkers are considered "rude" by their fellow citizens. The funny thing is - I have always enjoyed talking to New Yorkers. Its almost like talking to a South African with a funny accent...

We put a high value on authenticity. In fact because we are so trusting and direct - we are often unable to detect when we are manipulated. But when we realize that we have been "played" - our wrath is often kindled.

I have found that one of the biggest disappointments in life is to believe you have a friend that really care - only to find out they are just manipulating you or using you. The bitterness of that deceit is similar to being physically hurt.

In a country that buys in to Carnegie's "How to win friends and manipulate influence people" our directness gets us into trouble. But on occasion people have told me that they find the directness refreshing. I could not figure out if they were honest when they said that. I suspect they are only saying that as long as one stays positive.

The thing is - you have to learn to act "tactful" from a very early age. As much as I try - it is always an effort to be couth. A huge challenge is when I am presented with the "Jerk test". Passing the test comprises of winning a few battles simultaneously. Firstly I am fighting the spiritual battle to let the Holy Spirit work out the Fruit of the Spirit in me. Emotionally I am trying to convince myself that in spite of the avalanche of frustration I am feeling - the person will not appreciate directness because his culture shuns it. Intellectually I am trying to figure out how to make my point without coming across like the business edge of a cheese grater. Eventually - even if I win the three way battle it remains a challenge and as I walk away from the situation - there is part of me that wonders whether regret over what I shouldn't have said is not better than frustration over what I did not say.

It remains a challenge for us. We can be very abrasive at times. Especially when two Afrikaners deal with each other.

This culture that I am immersed in - can probably do with being less guarded and more direct. But by the same token us Afrikaners can probably do our children a favor by raising them with a bit more tact.

we found this very pretty ice cream truck in arniston, colour coordination a pure coincidence:

and ate a pint of prawns at the arniston hotel - highly recommended:

we also found the SunTouched Inn, which reads a bit like SunDouched Inn:

Die girl is van Duitsland en ‘n mediese student. Na weke se ry deur Afrika eindig ek op die strand in Nungwe in die noorde van Zanzibar. Ons almal ontspan op die strand onder die maanlig. Die wêreld se probleme is almal opgelos. Eindelose gesprekke tussen deur die kili’s en die hubly pype eggo deur die groepies wat verspreid sit op die perfekte aand.

“Afrika is wonderlik”, sê sy. “Was jy al in SA?”, wonder ek. “Nee, dit is te gevaarlik en nie regtig Afrika nie – dit voel nie eintlik soos Afrika daar nie hoor ek, want daar is swart mense agter die toonbank en wit mense wat bedien word.” Die Lonely Planet gids (wat ‘n belangriker plekkie gehad het as enige ander iets op ons trippie, moet ek bely!) se negatiewe kommentaar oor SA kom weer in my kop op terwyl sy praat. Die rassistiese land waar dit gevaarliker is as in Nairobi of Dar es Salaam. En ek hoor dit al - Die plek waar die Europeers kom oorneem het wat nie aan hulle behoort het nie. “Sy verstaan duidelik nie”, dink ek. Maar in my eie gemoed is dit vir my ‘n hartseer oomblik, want ek kan verstaan hoekom dit so lyk vir haar.

Ek is gebore in Afrika. Ek het nie die land kom oorneem nie. Ek verstaan nie daardie tyd nie. Almal het almal se land oorgeneem in daardie tye – Amerika, Afrika, Indië. Wat weet ek daarvan? Ek is nou hier.

Ek sit ‘n uitroepteken agter jou Fourie! My identiteit lê wyer as in ‘n beperkte naam of ‘n geykte volk se beskrywing. Ek het nie ‘n naam nie, soos jy!. En ek voeg by: Ek is nie ‘n Europeer of ‘n westerling nie. Maar anders as jy sal ek myself Afrikaan kan noem al is ek wit.

Ek is van Afrika gebore.

Ja!

Ek is Afrikaan.

Hoe weet ek dit?

Ek weet dit wanneer ek en Adamson in die Matero Compound in Lusaka die stof strate afstap. Wanneer ons gesels asof ons broers is en eintlik in dieselfde land woon. Wanneer ek nader aan hom voel as aan die Duitse seun by ek gebly het toe ek ‘n uitruilstudent was. Ek weet dit as ek as die enigste wit man in die blou en wit taxis ry en almal met my kuier. Ek weet dit wanneer ek die taal probeer leer en mense dit waardeer. Ek weet dit wanneer die kelnerin in CTFM my in Afrikaans groet en my taal probeer leer. Ek weet dit as ek van oorsee terugkom en ek bly is om by die huis te wees, al is die lughawe se diens crap en die crime hoog oppad kar toe.

Ek weet dit net.

Ek is van Afrika!

Die ander dag help ek ‘n vriend om sy meisie se meubels aan te ry. Half lomp sukkel ons met ‘n wasmasjien uit die vorige bedeling: Groot, swaar en wit. Etlike oomblikke voor my vriend die bleddie ding op my voet neersit, stop ‘n statige swart vrou in ‘n spier wit 4x4 langs ons en vra vir rigting (‘n cream kleur Datsun dam agter haar op...). My vriend se engels is my een vooruit, dus doen hy die praatwerk terwyl ek hom in my binneste vloek oor die wasmasjien en die yskas wat nog op ons wag.

“Then you turn right at the first robot en go straight, no wait you go left at the first and straight past the 7 Eleven, untill you see ‘n tree on your left, then you turn right. OK?”

Vriendelik bedank sy hom en ry daar weg. Skaars het ons die wasmajien weer in ‘n half nelson beet, toe die datsun op ons aandag wag. ‘n Vrou met ‘n maand oue perm en lipstiffie wat pas by haar skril pienk oorbelle kondig oopbek aan:

“Julle kan haar maar enige kak vertel, sy gaan anyway fokol in haar houtkop gestoor kry!”  En daar los sy die clutch en die Datsun ruk-ruk weer daar weg.

Wie gee vir haar die reg, vra ek toe my vriend, om te dink dat, net omdat ons wit is en in Kraaifontein meubels aflaai, ons en sy van dieselfde dam se eende is?

Nee, ek is nie ‘n Afrikaner nie. Ek dra nie pure boer t-hemde nie, voel nie neo-patrioties oor my geskiedenis nie, ek is nie melancholies oor die ou dae nie en soms voel ek dat jammer sê nie genoeg is nie.

Ek luister nie na Ge Korsten, Steve of enige van die ander Blou bul treffers nie, al hoe wel ek die Rapport koop en skelm die Huisgenoot lees terwyl ek in Woolworths se ry staan en wag. Ek sing nie “uit die blou van onse hemel” harder as die res van Nikosi Sikeleli nie, eintlik sing ek selde, ek beweeg net my lippe, die note is vir my te hoog.

Ek was nooit ‘n Voortrekker nie en moes maar op my eie uitfigure hoe om ‘n knoop te maak, ‘n vuur te pak en die suider-kruis te vind. Al drie kom nou handig te pas wanneer beurtkrag inskop en ons plaaslike petrolpomp leeg is.

Ek het nie die eposse oor Deon Maas geforward nie en voel nie bedreig deur mense wat anders dink oor God, Afrikaans of Bloedrivier nie.

Tog is ek nie ‘n Afrikaan nie. My vel is te wit en my baard te rooi. Ek is bang vir die revolusie en gatvol vir die crime. Ek stem vir Zille en raak gespanne oor Zuma. Ek is moeg vir kwotas, BEE en vorms wat vra wat die kleur van my vel is. Ek raak nie opgewonde oor ANC-slogans nie en noem niemand my comrade nie. Daar is egter nog ‘n paar straat – en plekname wat maar kan verander, maar om vadersnaam, kies tog net name wat die hele Suid-Afrika kan spel!

Ek verstaan egter nie hoe ‘n naamsverandering en die salarisse van die raadslede groter as die gesamentlike begroting vir instandhouding en armoedeverligting kan wees nie. Daai somme klop nie lekker nie. Ek het ook geen behoefte om iemand te bribe nie, nie die spietkop, die polisie of die ou wat moet sorg dat daar vars water na my huis toe loop nie. Ek betaal genoeg belasting dat daardie goed ‘n gegewe is. Hoekom moet local goverment dan nou dwars wees op hierdie punt?   

Nee, ek is nie ‘n Afrikaner nie, maar ook nie ‘n Afrikaan nie.

Ek is eerder daai ding wat Jan Smuts was, ‘n bewoner van die ganse wereld.

Ek is daai ding wat Biko was, ‘n vegter vir vryheid.

Ek is daai ding wat Tutu is, ‘n vredesoeker vir alle mense.

Ek is daai ding wat Mandela is, deel van iets groter as net myself.

Ek is daai ding wat Beyers Naudé was, aan die kant van genade.

Ek is daai ding wat my doktersvriend is, iemand wat die geiser afsit, ‘n vleisie braai en met humor hoop hy maak ‘n verskil.

Ek is daai ding wat my Engelsmanvriend met die bar in Langstraat is, iemand wat kwaad raak wanneer mense kla en kla en maak asof dinge nou baie slegter is as ooit.

Ek is daai ding wat my vriend in London is, op pad terug met nuwe moed en minder skuld.

Ek is die kind wat nog nie dood is nie, nòg by Langa, nòg by Nyanga, nòg by die gange van hospitale waar hulle in kartonbokse lê en wag om goeie mediese sorg.

Ek is skepties dog hoopvol. Passief, dog betrokke. Uitgesproke, dog onseker. Goed gatvol, maar nog lank nie klaar met hierdie plek en haar mense nie.

Ons dam en sy eende het nog nie ‘n naam nie, maar nòg Afrikaner, nòg Afrikaan.

Eers het ek dit effe amusant gevind. Namate ek met mense gepraat het wat dit positief beleef, voel ek anders. Dit is nie snaaks nie. Ons is besig om die begin van die einde van 'n volk te aanskou.

Die Afrikaner is sterwend.

Ons is angstig op soek na antwoorde om die onafwendbare te vermy. Die Afrikaner was nog altyd gelowig en het hom tot 'n hoër hand gewend in tye van droogte, dreigende onheil van volke en rasse wat sy geboortereg van hom wou afneem en aanslagte van die bose. Daarom is dit seker nie vreemd dat dit nou ook so sal wees nie.

Daar is vandag nie 'n gebrek aan uitdagings en gevare in hierdie land nie: misdaad, ekonomiese onsekerheid oor regstellende aksie en werkloosheid, Afrikaleiers se onvermoë om die kontinent se probleme aan te spreek, morele verval, die wegvlug van openbare ruimtes na die veiligheid agter sekuriteitsmure en die gepaardgaande afgestompheid.

Die antwoorde wat voorgehou word, is eenvoudig: sê vir die Here jy is jammer oor die hoogmoed in jou hart, neem weer jou gesagsposisie in die huis in as man, kry die gays om hulle te bekeer van hul losbandigheid en sit die kerkbanke vol. En bid. Bid dat dinge moet beter raak. Glo net, en dit sal!

Soos ek verstaan, werk die redenasie as volg: God is kwaad oor al hierdie dinge en nou straf hy die Afrikaner. Maak net hierdie dinge reg en Hy sal sy kant bring.

Hierdie antwoorde is geweldig populêr, want dit is bietjie wyn vir die pyn, sonder dat dit die dieperliggende uitdagings oopkrap. Dit herinner aan die bekende, goeie goue era. Al is dit leeg, maak dit nie saak nie. Te midde van soveel onsekerheid, word daar gehunker na die bekende.

Dit maak die Afrikaner steeds besonders naïef en goedgelowig. Gebed het nie gehelp vir 6,000,000 Jode nie. Dit het niks verander aan die lot van 300,000 Darfoeri's nie. 800,000 Rwandese het ten spyte van hulle gebede gesterf. Die lys is nimmereindigend.

Tog wil die Afrikaner glo dat hy spesiaal is. 'n Vrome hart kan al die probleme wegneem. Ook daardie kwellende onrustigheid waaroor daar nie veel gepraat word nie, maar wel in die Afrikanergemoed leef.

Gaan daar nog Afrikaners oor 150 jaar wees?

Ironies genoeg hang die Afrikaner se toekoms vandag volkome af van Afrika se lot - dieselfde Afrika waarvan die Afrikaner hom wou losmaak. As Suid-Afrika en Afrika se vooruitsigte verbeter, is daar hoop vir die Afrikaner. Indien nie, sal die volgende geslagte Afrikaners toenemend emigreer. Hulle kinders en die se kinders sal assimileer en Canucks, Aussies en Kiwis word. Minder Afrikaners sal oorbly in Suid-Afrika; hulle ekonomiese invloed sal afneem. Noodwendig sal dit moeiliker en moeiliker word om Afrikaans in skole en universiteite as onderrigtaal te behou. Minder boeke sal verkoop en gelees word. Minder advertensies in Afrikaans. Minder TV-tyd. Minder radio-tyd. Minder Afrikaans. Minder Afrikaners.

Met die nuus van nog 'n gesin wat emigreer raak die gebed nog dringender. God word ernstiger gesmeek om die Afrikaner die beker van sy naderende dood te spaar en die Afrikaner die ewige lewe te gee, soos Hy belowe het.

Ek vermoed dat daar in die Afrikaner-onderbewuste 'n besef is van die weerlose posisie waarin die volk hom bevind; die uitdagings wat soos die Himalajas voor hom verrys; en die uiteindelike futiliteit om te hoop op 'n De la Rey of 'n hoër hand. Want dit is Afrika wat sy toekoms sal bepaal en Afrika se toekoms lyk nie juis op die oomblik rooskleurig nie.

Deon Opperman het reeds in Donkerland die toekoms gesien. So vervlietend as a slakspoortjie oor die rots van Donkerland, so is die Afrikaner se tyd in Afrika. Dieselfde Afrika wat sy enigste tuiste was.

Ons lééf met daardie besef, ten spyte van ons gebede.